Zawieszenie działalności gospodarczej
02 Nov 2022

Prowadzenie własnej firmy jest angażujące. Nie tylko fizycznie, ale także psychicznie. Niekiedy potrzebna jest chwilowa przerwa, aby móc “wrócić” i działać ze zdwojoną siłą. Prowadząc działalność gospodarczą, niestety nie zawsze nie możemy sobie pozwolić na długi urlop jak w przypadku pracy na etat. Zdarzają się więc sytuacje, w których potrzebne będzie zawieszenie działalności gospodarczej. W dzisiejszym wpisie wyjaśniamy szczegóły dotyczące tego tematu. Czym jest zawieszenie działalności gospodarczej i kiedy można to zrobić? Zawieszenie działalności gospodarczej to po prostu przerwa w jej prowadzeniu. Należy podkreślić, że powód zawieszenia może być absolutnie dowolny. Mogą to być chwilowe problemy finansowe, przyczyny prywatne czy po prostu rozważania nad powrotem do pracy na etacie. Bez względu na powód, okres zawieszenia nie może być krótszy niż 30 dni. Nie ma natomiast górnej granicy — firma może być zawieszona tak długo, jak tylko chcesz. Co również warto wiedzieć — działalność gospodarczą można zawiesić niezliczoną ilość razy. Nie obowiązują tu żadne limity. Jakie korzyści daje zawieszenie działalności gospodarczej? Oprócz tej podstawowej korzyści, czyli zyskania czasu na załatwienie swoich spraw, dla których podjęliśmy decyzję o zawieszeniu działalności gospodarczej, są także inne plusy. Decyzja ta wiąże się także z brakiem konieczności opłacania składek ZUS oraz podatku dochodowego. Nie trzeba także składać deklaracji ZUS ani VAT. Jak zawiesić działalność gospodarczą? To bardzo proste. Wystarczy wypełnić i złożyć odpowiedni wniosek, aby poinformować o swojej decyzji CEIDG. Wniosek można złożyć osobiście, przez Internet, albo wysłać go za pośrednictwem poczty tradycyjnej. Co można robić w trakcie zawieszenia prowadzenia działalności gospodarczej? Choć, naturalnie, zawieszając działalność gospodarczą, nie można jej prowadzić i uzyskiwać z jej prowadzenia żadnych korzyści finansowych, to jednak nie oznacza, że trzeba ją pozostawić samej sobie i na okres zawieszenie o niej zapomnieć. Oto lista czynności, które można wykonywać w okresie zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej:  czynności niezbędne do zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów – np. najem lokalu do prowadzenia działalności;przyjmowanie należności i regulowanie zobowiązań, powstałych przed datą zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej;zbywanie własnych środków trwałych i wyposażenia;ma się prawo albo obowiązek uczestniczyć w postępowaniach sądowych, postępowaniach podatkowych i administracyjnych związanych z działalności gospodarczą wykonywaną przed datą zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej;można zostać poddanym kontroli na zasadach przewidzianych dla przedsiębiorców;można powołać albo odwołać zarządcę sukcesyjnego.

Spółka akcyjna — jak ją zarejestrować w Krajowym Rejestrze Sądowym?
31 Oct 2022

Spółka akcyjna jest kapitałową spółką handlową posiadającą osobowość prawną, którą może zawiązać jedna albo więcej osób. Jeśli zdecydujesz się prowadzić działalność gospodarczą właśnie w tej formie, musisz pamiętać o konieczności zarejestrowania spółki w Krajowym Rejestrze Sądowym. Zobacz, jak łatwo możesz to zrobić. Spółka akcyjna — gdzie złożyć wniosek, żeby zarejestrować spółkę w KRS? O 1 lipca 2021 r. wnioski dotyczące rejestracji spółek w Krajowym Rejestrze Sądowym można składać wyłącznie za pośrednictwem Portalu Rejestrów Sądowych. Oznacza to, że składanie wniosków papierowych nie jest w ogóle możliwe. Co ważne, Portal Rejestrów Sądowych umożliwia wyłącznie zarejestrowanie spółki w KRS, a nie zaś jej założenie. Złożenie wniosku nie jest niczym skomplikowanym. Procedurę należy rozpocząć od założenia konta użytkownika w Portalu Rejestrów Sądowych, a następnie przystąpić do uzupełniania wniosku. Kto może podpisać wniosek? Przygotowany wniosek o rejestrację spółki może podpisać wyłącznie: zarząd — wszyscy członkowie, lubpełnomocnik procesowy (adwokat lub radca prawny), powołany przez zarząd. Jeżeli wniosek przygotowuje inna osoba, niż członek zarządu spółki lub pełnomocnik procesowy, to musi skorzystać z opcji udostępnienia do podpisu, żeby umożliwić osobie uprawnionej podpisanie wniosku. Co powinien zawierać wniosek? Aby zarejestrować spółkę akcyjną w Krajowym Rejestrze Sądowym, należy złożyć w tym celu stosowny wniosek. We wniosku tym powinny znaleźć się informacje takie jak: firma, siedziba i adres spółki albo adres do doręczeń,przedmiot działalności spółki,wysokość kapitału zakładowego, liczba i wartość nominalna akcji,wysokość kapitału docelowego, jeżeli statut to przewiduje,liczba akcji uprzywilejowanych i rodzaj uprzywilejowania,wzmiankę, jaka część kapitału zakładowego została pokryta przed zarejestrowaniem,nazwiska i imiona członków zarządu oraz sposób reprezentowania spółki,nazwiska i imiona członków rady nadzorczej,jeżeli akcjonariusze wnoszą wkłady niepieniężne — zaznaczenie tej okoliczności,czas trwania spółki (jeżeli jest oznaczony),jeżeli statut wskazuje pismo przeznaczone do ogłoszeń spółki — oznaczenie tego pisma,jeżeli statut przewiduje przyznanie uprawnień osobistych określonym akcjonariuszom lub tytuły uczestnictwa w dochodach, lub majątku spółki niewynikające z akcji — zaznaczenie tych okoliczności. Aby wniosek był kompletny, nie można zapomnieć o dołączeniu stosownych dokumentów, np. oświadczenie wszystkich członków zarządu o wniesieniu wymaganych statutem wpłat na akcje oraz wkładów niepieniężnych. Spółka akcyjna — koszt rejestracji spółki w KRS Dokonując rejestracji spółki akcyjnej w Krajowym Rejestrze Sądowym, należy, za pośrednictwem Portalu Rejestrów Sądowych, uiścić stosowną opłatę. Opłata sądowa za wpis wynosi 500 zł. Do tego, należy doliczyć opłatę 100 zł za ogłoszenie wpisu w Monitorze Sądowym i Gospodarczym. Jeżeli zdecydujesz się działać przez pełnomocnika, nie zapomnij także o opłaceniu do właściwego Urzędu Miasta – 17 zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa (opłaty tej nie trzeba uiszczać gdy pełnomocnictwo do złożenia wniosku, udzielone było mężowi, żonie, wstępnym lub zstępnym).

Zmiana adresu spółki a zmiana siedziby
27 Oct 2022

Większość zmian, dokonywanych w spółce, nie może być zrobiona ot, tak. Powstaje konieczność złożenia odpowiedniego wniosku rejestracyjnego, w zależności od tego, jaka zmiana jest dokonywana. Jedną z takich zmian jest zmiana adresu spółki, a także jej siedziby. W dzisiejszym wpisie wskazujemy jakich formalności w związku z tą zmianą należy dokonać. Siedziba spółki — czym jest? Niezależnie od tego, jaką spółkę prowadzisz, musisz wskazać jej siedzibę. Siedziba  spółki, jest miejscem, w którym prowadzone są jej interesy czy dokonywane poszczególne czynności. Zgodnie z treścią art. 41 Kodeksu cywilnego, jeżeli ustawa lub oparty na niej statut nie stanowi inaczej, siedzibą osoby prawnej jest miejscowość, w której ma siedzibę jej organ zarządzający. Adres spółki, czy to to samo co siedziba? Powyżej wyjaśniliśmy, czym jest siedziba spółki. Należy zatem wyjaśnić czym, jest adres. Choć pojęcia te na pozór wydają się być tym samym, zapewniamy, że nie są. Konieczność oznaczenia dokładnego adresu spółki wynika z Ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym. Zgodnie z nią, podmioty wpisane do KRS są obowiązane umieszczać w oświadczeniach pisemnych, skierowanych – w zakresie swojej działalności – do oznaczonych osób i organów, następujące dane: firmę lub nazwę;oznaczenie formy prawnej wykonywanej działalności;siedzibę i adres;NIP;oznaczenie sądu rejestrowego, w którym przechowywane są akta rejestrowe podmiotu oraz numer podmiotu w rejestrze. Zmiana siedziby spółki a zmiana jej adresu Zmiana siedziby spółki jest trochę większym przedsięwzięciem niż zmiana jej adresu. Przede wszystkim, przy zmianie siedziby, konieczne jest podjęcie uchwały o zmianie umowy spółki w zakresie dotyczącym zmiany siedziby. Często wymagana jest w tym celu wizyta u notariusza (jeżeli umowa spółki jest zawarta w formie aktu notarialnego). Do zmiany adresu spółki nie potrzeba, aż tylu formalności. Wystarczające jest podjęcie odpowiedniej uchwały przez organ stanowiący spółki.  Nieuniknione, przy obu zmiana jest natomiast zgłoszenie do KRS odpowiednich zmian na przeznaczonych do tego formularzach. W obu przypadkach konieczne jest także wysłanie informacji o zmianie do właściwego urzędu skarbowego. Należy tego dokonać przy pomocy druku NIP-8.

Niewykonanie ugody przez dłużnika — jak się zabezpieczyć?
25 Oct 2022

Spory z dłużnikami trwają często wiele miesięcy, a czasem nawet i lat. Ciężko jednak wyobrazić sobie osobę, która lubi włóczyć się po sądach i walczyć o odzyskanie swoich pieniędzy. Jeżeli więc sytuacja temu sprzyja, warto rozważyć zawarcie z dłużnikiem ugody. Bez wątpienia, zaletą takiego rozwiązania jest to, że dłużnik, podpisując ugodę, formalnie uznaje dług. Niestety niewykonanie ugody przez dłużnika, który już raz nadszarpnął nasze zaufanie, to częsty scenariusz. Zobacz, co można zrobić i jak się zabezpieczyć przed niesłownym dłużnikiem. Rodzaje ugody Wierzyciel i dłużnik mają kilka sposób na “pojednanie się” i wypracowanie dogodnych rozwiązań, które powinny przyspieszyć spłatę zadłużenia. Jedną z możliwości jest zawarcie ugody przedsądowej. Przybiera ona formę umowy i zawierana jest, jak sama nazwa wskazuje, poza sądem. Drugą z możliwości jest zawarcie ugody sądowej. Jest to rozwiązanie korzystne dla dłużnika, ponieważ zamiast w wyroku sądu zobowiązanie do spłaty zadłużenia nałożone jest na niego w umowie. Oprócz powyższych możliwości dłużnik i wierzyciel mogą także wypracować postanowienia ugody przed mediatorem. Niewykonanie ugody — jak się zabezpieczyć? Bardzo ważne jest to, w jaki sposób zostanie przygotowana treść ugody. Są pewne rzeczy, na które po prostu trzeba zwrócić uwagę podczas jej przygotowania. Jednym z takich elementów jest umieszczenie informacji, że ugoda obowiązuje tylko wtedy, gdy dłużnik realizuje umówione postanowienia. Warto także podkreślić, że dalsze niepłacenie przez dłużnika będzie skutkować skierowaniem sprawy do sądu. Niewykonanie ugody — konsekwencje prawne Choć do zawarcia ugody dąży najczęściej wierzyciel, dłużnik także ma z tego tytułu wiele korzyści. Jest to trochę “pójście dłużnikowi na rękę”. Zdarza się jednak, że mimo poczynionych przez obie strony ustaleń, dłużnik nie wykonuje postanowień ugody. Warto wtedy pamiętać, że od ugody można odstąpić. Windykacja długu będzie wówczas odbywać się na zasadach sprzed zawarcia ugody. No, jakie skutki prawne będzie miało niewykonanie ugody przez dłużnika, zależy tak naprawdę od tego co strony w treści ugody zapiszą. Bez wątpienia jednak wierzyciel powinien zadbać o zapis uwzględniający skutki niedotrzymania ugody.

Jak odzyskać dług przez komornika?
16 Oct 2022

Kiedy wezwanie do zapłaty na nic się zdają i polubowne odzyskanie długu staje się niemożliwe, z pomocą może przyjść komornik. W dzisiejszym wpisie opisujemy szczegóły dotyczące tego w jaki sposób odzyskać pieniądze od dłużnika za pomocą komornika. Komornik – którego wybrać? W większości przypadków komornikiem właściwym jest komornik z rewiru, w którym dłużnik ma miejsce zamieszkania (lub siedzibę). Wierzyciel ma jednak prawo wyboru komornika z poza rewiru. Jest to możliwe w dwóch przypadkach. Jest to możliwe gdy: sprawa dotyczy orzeczeń sądowych (np. wyroków, nakazów zapłaty) w sprawach o roszczenia pieniężne i niepieniężne oraz zabezpieczenie roszczeń, w tym europejskich nakazów zabezpieczenia na rachunku bankowy oraz innych tytułów wykonawczych oraz tytułów egzekucyjnych, które podlegają wykonaniu w drodze egzekucji sądowej bez zaopatrywania ich w klauzulę wykonalności,prawo wyboru dotyczy obszaru właściwości sądu apelacyjnego, na którym znajduje się siedziba kancelarii komornika właściwego zgodnie z przepisami. W niektórych przypadkach, dokonanie wyboru komornika z poza właściwego rewiru jest niemożliwe. Będzie tak w przypadku gdy sprawa dotyczy: egzekucji z nieruchomości,wydania nieruchomości,wprowadzenia w posiadanie nieruchomości,opróżnienia pomieszczeń, w tym lokali mieszkalnych, z osób lub rzeczy,czynności, w których przepisy o egzekucji z nieruchomości stosuje się odpowiednio. Jak wszcząć egzekucję komorniczą przeciwko dłużnikowi? Po wyborze komornika, należy złożyć właściwy wniosek egzekucyjny z tytułem wykonawczym. Po wszczęciu postępowania, komornik przystąpi do szukania majątku dłużnika. Dlatego posiadając informacje o majątku dłużnika, najlepiej wskazać je we wniosku, co może wpłynąc na przyspieszenie odzyskania należności. Przy pierwszej czynności egzekucyjnej (np. zajęciu konta), komornik zawiadomi dłużnika o wszczęciu egzekucji. Po zakończeniu postępowania egzekucyjnego, komornik na tytule wykonawczym (np. wyroku, nakazie zapłaty) opisze jak się zakończyło. Jeśli udało się odzyskać cały dług, komornik zatrzyma tytuł wykonawczy w swoich aktach. Jeśli się to nie udało, komornik zwróci tytuł wykonawczy wierzycielowi. Po odzyskaniu długu komornik wyda postanowienie, w którym umorzy postępowanie egzekucyjne. Czego nie może zająć komornik? Zasadą jest, że odzyskanie długu musi nastąpić w jak najmniej uciążliwy dla dłużnika sposób. Komornik może zatem zająć nieruchomość, wynagrodzenie za pracę, rachunek bankowy czy samochód dłużnika. Istnieją jednak pewne ograniczenia. Komornik nie może zająć np.: pościeli, bielizny i ubrań codziennych, niezbędnych dla dłużnika i członków jego rodziny,zapasów żywności i opału niezbędnych dla dłużnika i jego rodziny przez miesiąc,narzędzi i innych przedmiotów niezbędnych do pracy dłużnika przez jeden tydzień, z wyłączeniem jednak pojazdów mechanicznych,świadczenia z pomocy społecznej.

Kim jest dłużnik alimentacyjny?
13 Oct 2022

Dłużnikiem alimentacyjnym jest osoba wobec której zostało wydane orzeczenie sądowe, na mocy którego zobowiązana jest płacić alimenty, np.: na rzecz swojego dziecka. Czasami jednak zdarza się tak, że orzeczenie sądu nie jest traktowane poważnie i alimenty nie są płacone. Osoba, która ich nie płaci to dłużnik alimentacyjny. Konieczne staje się wówczas wszczęcie egzekucji komorniczej. Jeżeli i ona okaże się bezskuteczna, osoba uprawniona do świadczenia alimentacyjnego od rodzica lub jej przedstawiciel ustawowy może złożyć do organu właściwego wierzyciela wniosek o podjęcie działań wobec dłużnika alimentacyjnego. Jakie działania są wtedy podejmowane? O tym poniżej. Dłużnik alimentacyjny a bezskuteczność egzekucji Egzekucja bezskuteczna to taka, w wyniku której: w okresie ostatnich dwóch miesięcy nie wyegzekwowano pełnej należności z tytułu zaległych i bieżących zobowiązań alimentacyjnych, albopostępowanie upadłościowe, w toku którego w okresie ostatnich dwóch miesięcy nie otrzymano pełnej należności z tytułu zaległych i bieżących zobowiązań alimentacyjnych. Za bezskuteczną egzekucję uważa się również niemożność wszczęcia lub prowadzenia egzekucji alimentów przeciwko dłużnikowi alimentacyjnemu przebywającemu poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej, w szczególności z powodu: braku podstawy prawnej do podjęcia czynności zmierzających do wykonania tytułu wykonawczego w miejscu zamieszkania dłużnika,braku możliwości wskazania przez osobę uprawnioną miejsca zamieszkania dłużnika alimentacyjnego za granicą. Kiedy podejmowane są działania wobec dłużnika alimentacyjnego? Działania wobec dłużników alimentacyjnych podejmowane są jeżeli osoba uprawniona: do świadczenia alimentacyjnego od rodzica lub jej przedstawiciel ustawowy złoży do organu właściwego wierzyciela wniosek o podjęcie działań wobec dłużnika alimentacyjnego,została umieszczona w pieczy zastępczej lub gdyosobie uprawnionej zostało przyznane prawo do świadczenia z funduszu alimentacyjnego. Działania podejmowane wobec dłużników alimentacyjnych Kiedy przez właściwy organ zostanie wszczęte postępowanie wobec dłużnika alimentacyjnego, przeprowadza się wywiad alimentacyjny. Celem przeprowadzenia takiego wywiadu jest uzyskanie informacji o sytuacji rodzinnej, dochodowej i zawodowej dłużnika alimentacyjnego, a także jego stanu zdrowia oraz przyczyn niełożenia na utrzymanie osoby uprawnionej oraz odbiera od niego oświadczenie majątkowe. Kolejnym krokiem jest wszczęcie postępowania dotyczącego uznania dłużnika za uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych. Jeśli właściwy organ uzna dłużnika za uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych, wyda w tym przedmiocie stosowną decyzję. Gdy decyzja o uznaniu dłużnika za uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych stanie się ostateczna, organ właściwy dłużnika: składa wniosek o ściganie dłużnika za przestępstwo określone w art. 209 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. z 2018 r. poz. 1600 i 2077) orazpo uzyskaniu z centralnej ewidencji kierowców informacji, że dłużnik alimentacyjny posiada uprawnienie do kierowania pojazdami, kieruje wniosek do starosty o zatrzymanie prawa jazdy dłużnika alimentacyjnego wraz z odpisem tej decyzji.

Hipoteka – czym jest i co waro o niej wiedzieć?
07 Oct 2022

Osoby, które zdecydowały się na zakup nieruchomości i wzięcie kredytu hipotecznego, prędzej czy później spotkają się ze słowem “hipoteka”. Warto wówczas wiedzieć o niej trochę więcej, aniżeli znać ją jedynie z nazwy. W dzisiejszym wpisie chcielibyśmy przybliżyć czym owa hipoteka jest oraz co warto o niej wiedzieć. Czym jest hipoteka? Hipoteka to ograniczone prawo rzeczowe. Ustanowiona na nieruchomości daje wierzycielowi swego rodzaju zabezpieczenie przed niespłacającym zobowiązania pieniężnego kredytobiorcą. Jak powstaje hipoteka? W ustawie na próżno szukać konkretnych przepisów regulujących zagadnienia związane z powstaniem hipoteki. Z poszczególnych przepisów wynika jednak, że hipoteka może powstać w drodze: umowy, orzeczenia (hipoteka przymusowa), jednostronnej czynności prawnej, lubna mocy ustawy (hipoteka ustawowa). Do powstania hipoteki umownej, przymusowej czy tej ustanowionej w drodze jednostronnej czynności prawnej wymagany jest wpis do księgi wieczystej o charakterze konstytutywnym. W przypadku hipoteki ustawowej wpis ma jedynie charakter deklaratoryjny. Pozwala on uprawnionemu korzystać z wszelkich następstw prawa ujawnionego w księdze wieczystej, w szczególności z wiążących się z tym domniemań. Wygaśnięcie hipoteki Przyczyny wygaśnięcia hipoteki mogą być różne. Jednak najczęściej spotykaną przyczyną jest wygaśnięcie zabezpieczonej wierzytelności Może ono wynikać z: działania samego dłużnika (np.: zapłata, potrącenie, skuteczne złożenie przedmiotu świadczenia do depozytu sądowego),zaspokojenia wierzyciela w drodze czynności prawnej dokonanej przez dłużnika z wierzycielem, mającej na celu zwolnienie tego pierwszego z zobowiązania (np. odnowienie, rozwiązanie umowy, spełnienie za zgodą wierzyciela innego świadczenia),działania samego wierzyciela (np. zwolnienie dłużnika z długu),zaspokojenia wierzyciela w drodze postępowania egzekucyjnego.

Restrukturyzacja kredytu – na czym polega?
05 Oct 2022

Rosnące stopy procentowe to zmora chyba wszystkich osób, które mają zobowiązania wobec banków. Początkowo korzystne warunki kredytu, dla wielu z nich, okazały się znacząco przerastające ich budżet. Korzystna w tej sytuacji może się okazać restrukturyzacja kredytu. W dzisiejszym wpisie wyjaśniamy na czym ona polega i w jaki sposób jej dokonać. Restrukturyzacja kredytu – czym jest? Restrukturyzacja kredytu gotówkowego polega na zmianie warunków umowy kredytu gotówkowego na wniosek kredytobiorcy. Głównym jej celem jest dostosowanie warunków spłaty zobowiązania do nowych okoliczności, które zwykle są związane z kłopotami finansowymi kredytobiorcy. Restrukturyzacja kredytu – rodzaje pomocy W ramach restrukturyzacji kredytu, bank może zaproponować różnego rodzaju działania. Mogą to być rozwiązania stałe, lub mające na celu jedynie czasowe odciążenie finansowe kredytobiorcy. Wobec tego bank może zaproponować działania: stałe, np.: wydłużenie spłaty kredytu i jednoczesne zmniejszenie raty, lubokresowe np. zawieszenie płatności raty kapitałowo-odsetkowej na okres 3 miesięcy. Kiedy złożyć wniosek o restrukturyzację kredytu? Odpowiedź jest prosta – jak najszybciej. W momencie kiedy pojawiają się problemy finansowe, warto podjąć działania, które nas z nich wyciągną. Szybkie działanie będzie oznaką dla banku, że kredytobiorca chce spłacić swoje zobowiązanie i go nie unika. Dokonana w odpowiednim momencie zmiana warunków spłaty zobowiązania pozwoli uniknąć nawarstwiania się długów.

Jak uzyskać tytuł wykonawczy?
02 Oct 2022

Najwięcej sporów pomiędzy kontrahentami powstaje na tle finansowym. Niesłowni kontrahenci, kolejne niezapłacone faktury, aż w końcu komornik. Niestety nie zawsze uda się przecież dojść z kontrahentem do porozumienia. Jeżeli prowadzisz własną firmę, warto wiedzieć w jaki sposób uzyskać tytuł wykonawczy. Wyjaśniamy to w dzisiejszym wpisie. Czym jest tytuł wykonawczy? Tytuł wykonawczy to nic innego jak tytuł egzekucyjny zaopatrzony w klauzulę wykonalności. To dokument stanowiący podstawę do wszczęcia egzekucji komorniczej w celu odzyskania swoich pieniędzy od dłużnika. Jak uzyskać tytuł wykonawczy? Samo uzyskanie tytuły wykonawczego nie jest niczym skomplikowanym. W gruncie rzeczy wystarczy po prostu złożyć odpowiedni wniosek? Kiedy można to zrobić? Dopiero po uprawomocnieniu się orzeczenia. Orzeczenie sądu staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy lub inny środek zaskarżenia. Na przykład gdy upłynął termin do ich wniesienia. Jaki sąd nadaje klauzulę wykonalności? Jeśli tytuł egzekucyjny został wydany przez sąd to klauzulę wykonalności nadaje sąd pierwszej instancji, w którym sprawa się toczyła lub toczy. Sąd drugiej instancji nadaje klauzulę wykonalności, dopóki akta sprawy znajdują się w tym sądzie. Od tej ostatniej zasady jest kilka wyjątków np. nie dotyczy to Sądu Najwyższego. Jakie dokumenty dołączyć do wniosku? Jeżeli wniosek sporządzasz we własnym imieniu – jedynie co musisz do niego dołączyć to: tytuł egzekucyjny (np. orzeczenie sądu) oraz potwierdzenie uiszczenia opłaty (jeśli nie jest to pierwszy wniosek). Jeżeli wniosek składa w Twoim imieniu pełnomocnik – konieczne będzie dołączenie pełnomocnictwa (o ile już wcześniej nie znalazło się w aktach sprawy), a także potwierdzenie uiszczenia opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. Pamiętaj! Tytuł wykonawczy wydany na podstawie pierwszego wniosku otrzymasz bez opłaty kancelaryjnej. Kiedy będziesz składać kolejne wnioski o wydanie odpisu orzeczenia ze stwierdzeniem wykonalności, zapłacisz 20 zł za każde rozpoczęte 10 stron wydanego dokumentu. Tytuł wykonawczy i co dalej? Z uzyskanym tytułem wykonawczym możesz śmiało udać się do komornika. A w zasadzie – przygotować wniosek o wszczęcie egzekucji komorniczej przeciwko swojemu dłużnikowi. Niezbędne jest wówczas dołączenie do wniosku tytułu wykonawczego, który potwierdza uprawnie wierzyciela do prowadzenie egzekucji przciwko dłużnikowi.

Zaświadczenie o niezaleganiu w podatkach – jak je uzyskać?
30 Sep 2022

Przedsiębiorca, który np.: stara się o kredyt, może potrzebować różnego rodzaju zaświadczeń. Konieczne może stać się uzyskanie zaświadczenia o niezaleganiu w podatkach dochodowych (PIT, CIT), podatku od towarów i usług (VAT) lub w akcyzie albo zaświadczenie stwierdzające stan zaległości. Zaświadczenie – jakich podatków może dotyczyć? Urzędy skarbowe wydają zaświadczenie o niezaleganiu w podatkach lub stwierdzające zaległość podatkową w: podatkach dochodowych: PIT lub CIT,podatku od towarów i usług: VAT,akcyzie. Wniosek o wydanie zaświadczenia Aby uzyskać zaświadczenie z Urzędu Skarbowego, należy złożyć kompletny wniosek. Należy w nim wskazać, jakie informacje urząd ma potwierdzić w zaświadczeniu. W szczególności chodzi o to, czy urząd ma potwierdzić brak zaległości w podatkach, czy ma podać informację o stanie zaległości. Gdzie można złożyć wniosek o wydanie zaświadczenia podatkowego? Wniosek o wydanie zaświadczenia podatkowego można uzyskać pojawiając się w Urzędzie Skarbowym osobiście lub załatwiając sprawę online. Wniosek należy złożyć: do urzędu skarbowego, właściwego dla swojego miejsca zamieszkania lub siedziby firmy, w jednym z wyspecjalizowanych urzędów skarbowych o zasięgu wojewódzkim. Dotyczy to przedsiębiorców, który mają w Polsce oddział, firmę z kapitałem zagranicznym lub osiągają wielomilionowe przychody ze sprzedaży towarów, wyrobów i usług (co najmniej 5 mln euro netto rocznie w przeliczeniu na złotówki),w I Mazowieckim Urzędzie Skarbowym w Warszawie – dotyczy przedsiębiorców osiągających przychód netto powyżej 50 mln euro,w dowolnym centrum obsługi podatnika, czyli w jednym z 51 wybranych Urzędów Skarbowych,elektronicznie, poprzez stronę e-Urzędu Skarbowego.

Firma w miejscu zamieszkania a podatki
28 Sep 2022

Prowadzenie działalności gospodarczej w miejscu swojego zamieszkania jest jak najbardziej możliwe. Wiele osób, zwłaszcza “świeżych” przedsiębiorców, nie decyduje się od razu na wynajem biura. Nie uśmiecha im się także korzystanie z biura wirtualnego. Decydują zatem o zarejestrowaniu i prowadzeniu działalności gospodarczej w miejscu swojego zamieszkania. Istotne są jednak skutki podatkowe takiej decyzji. W dzisiejszym wpisie wyjaśniamy jak w tej sytuacji kształtują się poszczególne podatki. Podatek od nieruchomości Decydując się na prowadzenie działalności gospodarczej w swoim mieszkaniu, możesz wykorzystać je całe lub tylko jego część, np.: jeden pokój. Wysokość stawek podatku od nieruchomości określa w drodze uchwały Rada Gminy. Stawki nie mogą przekroczyć rocznie : 0,89 zł od 1 m2 powierzchni użytkowej, w przypadku budynków mieszkalnych lub ich części25,74 zł od 1 m 2 powierzchni użytkowej, w przypadku budynków lub ich części związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej oraz od budynków mieszkalnych lub ich części zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej. Jeżeli fakt prowadzenia działalności gospodarczej nie wpłynie w znaczący sposób na warunki korzystania z lokalu mieszkalnego, to możesz zacząć prowadzić w nim firmę bez dodatkowych formalności. Jeśli jednak specyfika prowadzonej działalności gospodarczej wymaga zmiany warunków korzystania z części lokalu mieszkalnego, np. przystosowania jednego pokoju do prowadzenia gabinetu kosmetycznego, wówczas konieczne może się okazać zgłoszenie zmiany sposobu użytkowania do właściwego organu administracji publicznej. Należy pamiętać, że kwota podatku od nieruchomości wzrośnie, jeżeli jakąś część mieszkania przeznaczymy wyłączenie na cele firmowe, nawet bez remontu czy przebudowy budynku. Podatek VAT Tutaj sytuacja kształtuje się dosyć korzystnie dla przedsiębiorcy, który zdecydował się prowadzić działalność gospodarczą w miejscu swojego zamieszkania. Ma on prawo obniżyć kwotę podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do prowadzenia działalności gospodarczej. Pozwala to obniżyć podatki. Co to oznacza? Jeżeli przedsiębiorca wykorzystuje mieszkanie zarówno w celach prywatnych, jak i firmowych, to musi on określić udział procentowy, w jakim nieruchomość jest wykorzystywana do prowadzenia działalności gospodarczej. Zgodnie z wyliczonym procentem przysługuje mu prawo do odliczenia: podatku naliczonego od wydatków inwestycyjnych dotyczących tej nieruchomości,czynszu,mediów wykorzystywanych w tym lokalu (woda, energia elektryczna). Podatek dochodowy od osób fizycznych Przedsiębiorca, który prowadzi firmę w mieszkaniu, może do kosztów uzyskania przychodów z działalności gospodarczej może zaliczyć wydatki na czynsz, media, czy część odsetkową raty kredytu. A co z Internetem czy energią elektryczną? Nie stanowi to większego problemu. Wystarczy u operatorów wydzielić rachunki dla prowadzonej działalności gospodarczej. W takim wypadku całość tych rachunków będzie mógł zaliczyć do kosztów podatkowych.

Przedsądowe wezwanie do zapłaty
23 Sep 2022

Prowadząc własną firmę, należy brak pod uwagę okoliczność, że możemy trafić na nieuczicwego kontrahenta. Takiego, który w nieskończoność będzie odwlekać termin zapłaty faktury, aż w końcu w ogóle jej nie zapłaci. Sposobem na takich niesłownych kontrahentów może okazać się skierowanie przedsądowego wezwania do zapłaty. W dzisiejszym wpisie wyjaśniamy czym jest owe wezwanie, kiedy należy je wysłać oraz co powinno zawierać. Czym jest wezwanie do zapłaty? Jest to dokument, który wierzyciel może skierować do dłużnika w celu odzyskania swoich należności. Samo pismo nie jest skomplikowane, ale aby mogło stać się skuteczne, musi zawierać kilka niezbędnych informacji. Pismo to, jest ostatnim krokiem windykacji polubownej, w której wierzyciel może domagać się zapłaty. Po wyznaczeniu odpowiedniego terminu do zapłaty i bezskutecznym jego upłynięciu, wierzyciel najczęściej kieruje sprawe do sądu. Jak napisać wezwanie do zapłaty? Przepisy nie nie określają żadnego wzorca, w jaki sposób powinno być ono skonstruowane. Choć jego elementy nie są jasno określone, to jednak istnieją pewne standardy i ramy, w ramach których pismo powinno się mieścić. Wezwanie do zapłaty powinno zatem zawierać: datę i miejsce sporządzenia,dane wierzyciela, dane dłużnika,oznaczenie pisma – czyli zatytułowanie go jako: wezwanie do zapłaty lub przedsądowe wezwanie do zapłaty,szczegółowe określenie wierzytelności – z numerem faktury oraz datą do kiedy miała być opłacona. Do tego kwota ewentualnych odsetek i wskazanie od kiedy i w jaki sposób zostały naliczone,termin i sposób zapłaty,numer konta, na jaki ma zostać dokonana zapłata. Oprócz powyższych elementów warto również określić, jakie konsekwencje przyniesie nieuregulowanie należności w określonym terminie. Warto tu zamieścić formułkę o skierowaniu sprawy na drogę postępowania sądowego i wówczas konieczności poniesienia dodatkowych kosztów przez dłużnika. Jak wysłać wezwanie do zapłaty? W tej kwestii należy zadbać o potwierdzenie odbioru, które wraz z samym pismem będzie stanowić dowód w sądzie (o ile do wytoczenia powództwa dojdzie. W tym celu, w pierwszej kolejności należy postawić na skierowanie pisma pocztą tradycyjną, za zwrotnym potwierdzeniem odbioru. Wezwanie do zapłaty można oczywiście wysłać także drogą elektroniczną – mailowo lub za pomocą wiadomości sms. W każdym przypadku należy jednak pamiętać o uzyskaniu potwierdzenia, że dłużnik wezwanie odebrał. Kiedy dokument będzie nieważny? Kodeks cywilny określa terminy przedawnienia poszczególnych roszczeń. Należy zatem pamiętać, że pismo wzywające do zapłaty roszczenia, które uległo przedawnieniu będzie nieważne.

Firmy windykacyjne – nowe regulacje
22 Sep 2022

Choć o firmach windykacyjnych słyszał chyba każdy z nas, w chwili obecnej windykacja, a zwłaszcza ta pozasądowa, nie jest uregulowana prawnie. Brak jest regulacji dotyczących zarówno osoby windykatora, formy prowadzenia działalności, jak i zasad przeprowadzania windykacji pozasądowej. Rodzaje windykacji W prawie polskim wyróżniamy windykację sądową i pozasądową. Windykacja sądowa stanowi próbę odzyskania należności w toku procesu sądowego. Jej procedura jest szczegółowo uregulowana, a w toku postępowania chodzi o uzyskanie korzystnego orzeczenia zasądzające na rzecz powoda, czyli wierzyciela. Po uzyskaniu tytułu egzkucyjnego, wierzyciel ma prawo udać się z nim do komornika w celu wyegzekwowania swoich należności. Windykacja pozasądowa natomiast dotychczas nie doczekała się żadnej regulacji. Brak szczegółowych regulacji w kwestii trybu przeprowadzania procesu windykacyjnego, daje firmom windykacyjnym sporą dowolność działania. Firmy windykacyjne – cel wprowadzenia regulacji Wielu z nas na pewno słyszało o natrętnych windykatorach, którzy dzwonią do dłużników próbując wyegzekwować należności. Według projektodawców nowe regulacje są uzasadnione wieloma naruszeniami ze strony firm windykacyjnych. Obecnie wiele fimr windykacyjnych dopuszcza się m.in. nękania dłużników w związku z długiem przedawnionym, czy też innym spornym zobowiązaniem. Firmy windykacyjne – proponowane zmiany W związku z wieloma naruszeniami firm winydykacyjnych, ich działalność doczekała się regulacji. Oto jakie zmiany są planowane: działalność firm windykacyjnych ma być działalnością regulowaną. Aby prowadzić działalność w tym zakresie, trzeba będzie uzyskać licencję windykatora oraz wpis do Centralnego Rejestru Firm Windykacyjnych i Windykatorów,windykator będzie mógł kontaktować się z dłużnikiem tylko w dni robocze w godzinach 9-17,windykator nie będzie mógł wykonać tygodniowo więcej niż 3 połączeń telefonicznych albo przesłać więcej niż 3 wiadomości tekstowych SMS lub e-mail do dłużnika,windykator będzie mógł odwiedzić dłużnika w jego domu wyłącznie po wcześniejszym umówieniu i wyrażeniu zgody przed dłużnika,dłużnik będzie miał prawo złożenia na urzędowym formularzu sprzeciwu co do dalszego kontaktu z nim, w tym w szczególności do kontaktu osobistego przez windykatorów. Będą oni wówczas zmuszeni do przerwania swoich działań. To tylko niektóre z wielu prozponowanych zmian w zakresie uregulowania działalności firm windykacyjnych i windykacji pozasądowej. Kiedy proponowane zmiany wejdą w życie? Według najnowszych informacji, proponowane zmiany w zakresie uregulowania działalności firm windykacyjnych, mają wejść w życie w dniu 1 stycznia 2023 r.

Dofinansowanie na otworzenie działalności gospodarczej
16 Sep 2022

Otworzenie swojej działalności gospodarczej wiąże się z wieloma wydatkami. Ilość i rodzaj wydatków zależy oczywiście od tego jakie usługi będziemy świadczyć. Nie mniej jednak, zawsze są to niemałe koszta. Można jednak nieco odciążyć swój budżet, poprzez złożenie wniosku o dofinansowanie na otwarcie działalności gospodarczej. Dofinansowanie, może okazać się sporym odciążeniem finansowym dla przyszłego przedsiębiorcy. W dzisiejszym wpisie wyjaśnimy o jakiej kwocie mowa, na co można przeznaczyć otrzymane pieniądze oraz w jaki sposób przygotować wniosek. Czym jest dofinasowanie z Urzędu Pracy? Dofinansowanie z urzędu pracy to forma wsparcia dla przyszłych przedsiębiorców. W rzeczywistości są to bezzwrotne jednorazowe środki na podjęcie działalności gospodarczej. Udzielane są w całości jednym przelewem i nie trzeba ich zwracać, o ile nie złamie się warunków umowy z urzędem. Co więcej, pieniądze z PUP wpływają na konto przyszłego przedsiębiorcy stosunkowo szybko i „z góry”, czyli zanim rozpocznie on zakupowe szaleństwo. Kto może ubiegać się o dofinansowanie? Nie jest ono dla każdego. Aby uzyskać dofinansowanie trzeba spełanić kilka warunów. Szczegółowa lista zależy od konkretnego urzędu pracy, jednak aby uzyskać dofinansowanie najczęściej należy spełniać poniższe warunki: posiadać status osoby bezrobotnej (zwykle można się zarejestrować jako bezrobotny i jeszcze tego samego dnia złożyć wniosek o dofinansowanie),w ciągu ostatnich 12 miesięcy nie prowadzić działalności gospodarczej ani nie mieć jej aktualnie zawieszonej,nie składać w innym PUP wniosku o dotację na założenie firmy,posiadać uregulowane zobowiązania wobec funduszy celowych i nie jesteś objęty zajęciami komorniczymi,w okresie 2 lat przed złożeniem wniosku o dofinansowanie z urzędu pracy nie można być karany za przestępstwo przeciwko obrotowi gospodarczemu,w określonym czasie np. ostatnim roku nie można było odrzucić oferty stażu lub pracy przedstawionej przez PUP. Ile dofinansowania można otrzymać? Maksymalna kwota dotacji na podjęcie działalności gospodarczej odpowiada 6-krotności średniego wynagrodzenia. Oznacza to, że w 2022 roku wynosi aż ok. 36 tys. złotych. W niektórych urzędach może być ona nieco niższa, niemniej nadal są to sumy, o które zdecydowanie warto się ubiegać. Dodajmy przy tym, że z ich pomocą można sfinansować różne rzeczy i usługi związane z uruchomieniem lub późniejszym prowadzeniem biznesem.

Zmiana danych w KRS
10 Sep 2022

Jeżeli masz spółkę zarejestrowaną w Krajowym Rejestrze Sądowym (dalej także: KRS), może zdarzyć się jakaś zmiana danych. Konieczne będzie wówczas zgłoszenie informacji o zmianie do Rejestru. Domniemanie prawdziwości danych w KRS Krajowy Rejestr Karny to Rejestr, w którym obowiązuje domniemanie prawdziwości danych. Domniemywa się, że dane wpisane do Rejestru są prawdziwe. Mówi o tym art. 17 Ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym. Co więcej, zgodnie z ust. 2 ww. przepisu mówi o tym, że Jeżeli dane wpisano do Rejestru niezgodnie ze zgłoszeniem podmiotu lub bez tego zgłoszenia, podmiot ten nie może zasłaniać się wobec osoby trzeciej działającej w dobrej wierze zarzutem, że dane te nie są prawdziwe, jeżeli zaniedbał wystąpić niezwłocznie z wnioskiem o sprostowanie, uzupełnienie lub wykreślenie wpisu. O jakich zmianach mowa? Zmiany danych w KRS mogą dotyczyć, np.: siedziby,składu osobowego zarządu,danych wspólnika,przedmiotu działalności (kodów PKD),umowy spółki. Zmiana danych w KRS – gdzie i jak złożyć wniosek? Od 1 lipca 2021 roku wnioski o wpis do KRS można składać wyłącznie w formie elektronicznej. Wnioski złożone w formie papierowej nie będą w ogóle przez sąd rejestrowy rozpatrywane. Zmiany danych w KRS można dokonać na dwa sposoby: za pośrednictwem Portalu Rejestrów Sądowych (tylko jeżeli umowę spółki lub akt założycielski zawarto u notariusza)w systemie teleinformatycznym S24 (tylko, jeżeli umowę spółki zawarto na wzorcu umowy udostępnionym w S24). System S24 jest jednak właściwym wyborem da spółek zarejestrowanych w sposób tradycyjny (papierowy) lub w systemie PRS. Zmiana danych w KRS – kto może złożyć wniosek? Samo przygotowanie wniosku nie jest niczym co wymagałoby specjalnych uprawnień. Może zatem zrobić to każda osoba posiadająca konto na ww. portalach. Inaczej wygląda sytuacja z podpisaniem wniosku. Tego mogą dokonać już tylko osoby, które: są uprawnione do reprezentacji spółki, lubpełnomocnik procesowy (adwokat lub radca prawny), powołany przez osoby uprawnione do reprezentacji spółki. Ile trwa wprowadzenie zmiany do Rejestru? Czas rozpatrywania wniosku o zmianę danych w KRS różni się w zależności od tego, który sposób złożenia wybierzemy. Wniosek za pośrednictwem portalu PRS Sąd rozpatrzy w ciągu 7 dni. Zaś ten złożony przez S24 – w ciągu 1 dnia.

Wykreślenie z CEIDG – kiedy i jak to zrobić?
05 Sep 2022

Prowadzisz jednoosobową działalność gospodarczą ale chciałbyś ją zamknąć? A może zdecydowałeś się prowadzić działalność w formie spółki? Bez względu na to jaki jest cel i powód Twojej decyzji, powinieneś wiedzieć jak złożyć wniosek o wykreślenie z CEIDG. Wyjaśniamy to w dzisiejszym wpisie. Wykreślenie z CEIDG – dla kogo? Przedsiębiorca ma obowiązek złożyć wniosek o wykreślenie z CEIDG w dwóch przypadkach, tj.: w przypadku zaprzestania wykonywania działalności gospodarczej lubprzekształcenia przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną wykonującą we własnym imieniu działalność gospodarczą w jednoosobową spółkę kapitałową. Gdzie złożyć wniosek? Obecnie, złożenie wniosku o wykreślenie z CEIDG jest bardzo proste i szybkie. Można to zrobić online, bez wychodzenia z domu. Jeżeli jednak ktoś chciałby zrobić to osobiście – nie ma problemu. Wniosek należy wówczas złożyć w dowolnym urzędzie miasta lub gminy. Samo złożenie wniosku o wykreślenie z CEIDG jest usługą w pełni bezpłatną.             Wniosek można także złożyć w dowolnym momencie. Jedyny warunek jest taki, aby składany wniosek odpowiadał stanowi faktycznemu. Wniosek o wykreślenie z CEIDG  – 3 sposoby na jego złożenie ONLINE – przez biznes.gov.pl – jest to bardzo szybka i wygodna opcja. Aby z niej skorzystać, wystarczy wejść na stronę biznes.gov.pl i wybrać usługę “Zmień dane w CEIDG”. Następnie, wystarczy zalogować się przez Login.gov.pl, wykorzystując profil zaufany lub e-dowód. W URZĘDZIE – osobiste złożenie wniosku w urzędzie miasta lub gminy wymaga więcej zachodu. Jednak dla tradycjonalistów – ta opcja na pewno sprawdzi się bardziej. Składając wniosek w urzędzie, mamy do wyboru dwa sposoby przygotowania wniosku: możemy wypełnić gotowy formularz na miejscu w urzędzie i podpisać go własnoręcznie, albopobrać wniosek ze strony biznes.gov.pl/ceidg i wypełnić go w domu, a dopiero później zanieść do urzędu. Ta opcja z pewnością zapewni skróci naszą wizytę w urzędzie. POCZTĄ – wniosek można także wysłać listem poleconym do właściwego urzędu miasta lub gminy pocztą. Wniosek powinien być wówczas opatrzony własnoręcznym podpisem wnioskodawcypotwierdzonym przez notariusza. Przywrócenie działalności Wniosek o wykreślenie z CEIDG złożony, a my zmieniliśmy zdanie. Co teraz? Spokojnie, jest na to sposób. Nawet jeżeli wniosek został już złożony, można tę decyzję cofnąć. Wystarczy złożyć kolejny wniosek, tym razem o zmianę wpisu i zaznaczyć odpowiednie pola. Należy jednak pamiętać, aby decyzję o zamknięciu działalności gospodarczej dobrze przemyśleć, z bardzo prostego powodu. Otóż, złożenie wniosku o wykreślenie z CEIDG i zaprzestanie świadczenia swoich usług to nie wszystko. Należy także pamiętać o wyrejestrowaniu firmy z ZUS-u, zamknięciu księgowości czy rozliczeniach z urzędem skarbowym. Kiedy już tego dokonamy, wówczas przywrócenie działalności będzie się wiązać z kolejnymi formalnościami. Dlatego, jeżeli nie jesteśmy pewni swojej decyzji, warto przemyśleć jedynie czasowe zawiedzenie prowadzenia działalności gospodarczej.

Pomoc de minimis – dla kogo?
02 Sep 2022

Obecnie sytuacja gospodarcza w naszym kraju nie sprzyja wielu osobom. Do grupy tych osób należą m.in. przedsiębiorcy. Okres pandemii sprawił, że wielu z nich wpadło w poważne problemy finansowe i niestety musiało zamknąć prowadzone przez siebie biznesy. Wielu przedsiębiorców poszukuje jednak rozwiązań, które wesprą prowadzoną przez nich firmę. Jednym z takich rozwiązań jest pomoc de minimis. W dzisiejszym wpisie opisujemy kto może z niej skorzystać oraz co można otrzymać. Czym jest pomoc de minimis? Jest to jedna z form wsparcia przedsiębiorców. Koncepcja pomocy de minimis wywodzi się z zasady, iż pomoc o stosunkowo niskiej wartości nie jest w stanie naruszyć konkurencji lub wywierać wpływ na handel między Państwami Członkowskimi. W związku z tym to Państwo Członkowskie UE decyduje o formie i wysokości przyznawanej pomocy. Pomoc de minimis to różnego rodzaju formy wsparcia. Może być ono udzielone w formie: szkolenia,inwestycji,zwolnienia podatkowego,jednorazowej amortyzacji,pożyczki i kredytu preferencyjnego,umorzenia odsetek ZUS i innych. Ile można otrzymać? Pomoc de minimis reguluje Rozporządzenie Komisji Europejskiej 1407/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r. To w nim znajdują się także informacja o maksymalnej kwocie wsparcia. Maksymalna kwota pomocy, jaką Państwo może udzielić jednemu podmiotowi gospodarczemu na przestrzeni 3 lat wynosi: 200 tys. EUR brutto – dla firm pozostałych. Takich, które nie są wyłączone z uzyskania pomocy de minimis i nie obejmuje ich limit opisany poniżej;100 tys. EUR brutto – dla firm z sektora drogowego transportu towarów. W sytuacji gdy podmiot świadczy usługi zintegrowane, tj. w których drogowy transport towarów jest tylko jednym z elementów usługi, np. usługi przeprowadzkowej, nie należy uznawać tego za usługi transportowe i wówczas limit dopuszczalnej pomocy wynosi 200 000 EUR. Co ważne, w przypadku podmiotów zajmujących się transportem drogowym, państwo nie może udzielić pomocy de minimis przy zakupie pojazdów do transportu drogowego. Kto nie skorzysta z pomocy de minimis? Pomoc de minimis nie przysługuje: przedsiębiorcom działającym w sektorze rybołówstwa i akwakultury, objętym rozporządzeniem Rady nr 104/2000/WE;przedsiębiorstwom zajmującym się produkcją podstawową produktów rolnych wymienionych w Załączniku I do Traktatu Wspólnoty Europejskiej;przedsiębiorstwom prowadzącym działalność w sektorze przetwarzania i wprowadzenia do obrotu produktów rolnych wymienionych w Załączniku I do Traktatu Wspólnoty Europejskiej, jeżeli wielkość pomocy jest uzależniona od oceny lub ilości produktów zakupionych od pierwotnych producentów produktów rolnych lub wprowadzonych na rynek, bądź jej udzielenie jest uzależnione od przekazania jej producentom tych produktów;na działalność związaną z wywozem do państw trzecich lub państw członkowskich. Należy przez to rozumieć pomoc związaną bezpośrednio z ilością wywożonych produktów, tworzeniem i prowadzeniem sieci dystrybucyjnej lub innymi wydatkami bieżącymi związanymi z taką działalnością;na działalność uwarunkowaną pierwszeństwem korzystania z towarów krajowych w stosunku do towarów sprowadzonych z zagranicy.

Czym jest profil zaufany?
01 Sep 2022

Wraz z postępującym procesem cyfryzacji, polscy obywatele już od dłuższego czasu mogą korzystać w profilu zaufanego. Jest to niewątpliwie innowacyjne i bardzo atrakcyjne rozwiązanie, które umożliwia załatwienie wielu urzędowych spraw online. Czym jest, co umożliwia i jakie ma zalety profil zaufany? O tym w dzisiejszym wpisie. Profil zaufany – czym jest? W dużym uproszczeniu jest on podpisem elektronicznym. Opisując go dokładniej, wskazać należy, że jest to metoda, która umożliwia potwierdzenie tożsamości w systemach elektronicznej administracji. Złożony podpis, potwierdzony profilem zaufanym może zastapić podpis własnoręcznych w wielu urzędowych wnioskach. Jak założyć profil zaufany? Nic prostszego. Wybór dostępnych opcji uzależniony jest jednak w dużej mierze od tego, czy posiadasz narzędzia umożliwiające Ci zrobienie tego szybko i całkowicie online. Jeżeli ich nie posiadasz, konieczna będzie wizyta w urzędzie lub rozmowa online z urzędnikiem. Profil zaufany, całkowicie online, można założyć poprzez: konto w systemie banku lub innego przedsiębiorcy, który ma zgodę na potwierdzanie profilu zaufanego,kwalifikowany podpis elektroniczny. Dla kogo? Dla każdej osoby, która ma numer PESEL. Co więcej, usługa jest całkowicie bezpłatna, a profil zaufany uzyskujemy niemal od razu po złożeniu wniosku. Korzyści posiadania profilu zaufanego Daje on możliwość załatwienia szeregu spraw urzędowych bez wychodzenia z domu. Jest to bardzo atrakcyjna opcja, w końcu – kto lubi stać w urzędach? Portalami, które umożliwiają załatwienie spraw z użyciem opisywanej metody potwierdzania tożsamości są m.in.: Elektroniczna Platforma Usług Administracji Publicznej (ePUAP) — gdy np. chcesz złożyć wniosek o dowód osobisty lub złożyć odwołanie od decyzji administracyjnej,Platforma Usług Elektronicznych Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (PUE ZUS) — za jej pośrednictwem pożesz m.in. umówić się na wizytę w placówce ZUS czy wysłać różnego rodzaju wnioski,Centralna Ewidencja Działalności Gospodarczej (CEIDG) — pozwala m.in. na założenie działalności gospodarczej. Termin ważności Profil zaufany jest ważny przez 3 lata. Oczywiście jego okres ważności można wydłużyć i to bez wychodzenia z domu. Jak to zrobić? KROK 1 Zaloguj się na swoje konto i z rozwijanej listy wybierz “profil zaufany”. KROK 2 Kliknij w “mój profil zaufany” i wybierz “szczegóły profilu”. KROK 3 Naciśnij na “przedłuż ważność”. KROK 4 Jeżeli Twój adres e-mail i numer telefonu są aktualne, wybierz “potwierdź dane”. KROK 5 To czas na wpisanie kodów autoryzacyjnych. Pierwszy zostanie Ci wysłany na potwierdzony w kroku nr 4 adres e-mail. Drugi otrzymasz w wiadomości SMS na podany wcześniej numer telefonu. UWAGA! Jeżeli do profilu zaufanego logujesz się za pośrednictwem banku, autoryzacji wówczas dokonasz za pomocą logowania do banku. To tyle. Po dokonaniu wszystkich wyżej wskzanych kroków, ważność profilu zaufanego powinna zostać z powodzenie przedłużona o kolejne 3 lata.

Kredyt hipoteczny – jak wygląda procedura jego uzyskania?
25 Aug 2022

Nie oszukujmy się, sytuacja, w której ktoś ma wystarczające środki finansowe na kupno własnej nieruchomości bez kredytu, raczej nie zdarza się często. Wiele młodych osób, które decydują się na kupno własnej nieruchomości, po prostu idzie do banku, żeby uzyskać kredyt hipoteczny. Proces jego uzyskiwania jest dosyć żmudny i dosyć skomplikowany, dlatego warto za wczasu wiedzieć na co mniej więcej powinniśmy się nastawić, chcąc ubiegać się o kredyt hipoteczny. Kredyt hipoteczny a zdolność kredytowa Wiele osób, zanim sprawdzi swoją zdolność kredytową, najpierw szuka wymarzonej nieruchomości. Nie warto robić tego w tej kolejności, z bardzo prostego powodu. Nie wiedząc na co dokładnie nas stać, kiedy dojdzie do obliczania zdolności kredytowej przez bank, możemy się zawieść. Może okazać się tak, że nieruchomość, którą znaleźliśmy, znacznie przekracza naszą zdolność kredytową, a wtedy kredyt hipoteczny trzeba będzie odsunąć na bok i poczekać, aż nasz sytuacja finansowa ulegnie poprawie. Warto także pamiętać, że obecnie, przy braniu kredytu hipotecznego, konieczne jest uiszczenie wkładu własnego dla banku. Obecnie banki wymagają zazwyczaj 10-20%. Wybór nieruchomości i przygotowanie ofert kredytu Wybór nieruchomości niekiedy bywa sporym wyzwaniem. Musimy zdecydować na co chcemy przeznaczyć, niemałe przecież, pieniądze. Mieszkanie, dom, działka, rynek pierwotny, a może wtórny? Wybór jest ogromny. Należy także pamiętać o uwzględneniu kosztów ewentualnego remontu, którego to koszty, kredyt hipoteczny także może objąć. Kiedy wymarzona nieruchomość tylko czeka na jej zakup, powinniśmy zrobić rozeznanie i wybrać odpowiednią, dopasowaną do nas ofertę kredytu hipotecznego. Podczas jej wyboru, warto patrzyć długoterminowo. Oferta powinna być dla nas korzystna nie tylko w momencie brania kredytu, ale także w przyszłości. Umowa przedwstępna Tutaj w zasadzie zaczyna się cała transakcja. Celem podpisania umowy przedwstępnej jest zabezpieczenie obu stron umowy. Wiąże się to także z zapłatą zadatku lub zaliczki. W umowie przedwstępnej zawarte powinny być informacje o przedmiocie umowy, docelowej dacie sprzedaży, cenie, wysokości zadatku lub zaliczki oraz innych kwestiach ustalonych indywidualnie między stronami. Forma aktu notarialnego nie jest tu wymagana. Kredyt hipoteczny – dokumenty do wniosku kredytowego i złożenie ich do banku Ten krok wymaga dużej skrupulatności. Dokumentów jest dużo i łatwo któryś z nich pominąć. Oprócz samego wniosku kredytowego należy przygotować mnóstwo dokumentów potwierdzających rodzaj i wysokość zarobków oraz dokumenty dotyczące kupowanej nieruchomości. Kiedy wniosek jest gotowy, a dokumenty skompletowane, należy złożyć je w wybranych bankach. Trafią one do analityka, który podejmie decyzję dotyczącą udzielenie kredytu hipotecznego. Czas oczekiwania na wydanie decyzji kredytowej wynosi około 21 dni. Przeniesienie własności nieruchomości Po otrzymaniu z banku pozytywnej decyzji o możliwości udzielenia kredytu hipotecznego i podpisaniu umowy kredytowej, to właściwy czas na podpisanie ostatecznej umowy sprzedaży nieruchomości. Wypłata kredytu hipotecznego Po sfinalizowaniu transakcji zakupu nieruchomości, dokumenty to potwierdzające należy dostarczyć do banku. Chodzi więc o wszelkie dokumenty wymienione w umowie kredytu. Jednym z nich jest potwierdzenie ubezpieczenia nieruchomości. Wymaga tego każdy bank. Na wypłatę kredytu hipotecznego czeka się zazwyczaj kilka dni. Księgi wieczyste i hipoteka Nie można zapomnieć o dokonaniu do księgi wieczystej wpisu o nowym właścicielu i ustanowionej na rzecz banku hipotece. Odbywa się to po zawarciu umowy kredytowej. Najczęściej jednak, robi to za nas notariusz, podczas podpisywania aktu notarlanego w przedmiocie przeniesienia własności nieruchomości. Notariusz zajmuje się wówczas zarówno wpisaniem do księgi wieczystej nieruchomości nowego właściciela, jak i też wpisem hipoteki na rzecz banku.

Wirtualne biuro – czym jest?
17 Aug 2022

W dzisiejszych czasach wiele osób decyduje się na prowadzenie własnej działalności gospodarczej. Zarejestrowanie swojej firmy wiąże się m.in. z koniecznością wskazania adresu siedziby w rejestrze CEIDG, który, jak wiadomo, jest jawny, czyli dostępny dla każdego. Osoby, które dopiero stawiają pierwsze kroki w prowadzeniu własnej firmy, nie decydują sie od razu na wynajem biura. Pomocne wówczas może się okazać skorzystanie z możliwości jakie daje biuro wirtualne. Czym jest wirtualne biuro? Wirtualne biura to, można powiedzieć, rewolucyjny pomysł biznesowy, który został zapoczątkowany po spostrzeżeniu, że wiele osób prowadzących swoją firmę nie potrzebuje własnego biura, aby dobrze wykonywać swoją pracę. Rozwiązanie to pozwala wówczas nowym przedsiębiorcom zaoszczędzić sporo pieniędzy. Oferowane przez wirtualne biura usługi są stosunkowo niewielkim kosztem w porównaniu do konieczności wynajęcia całego biura, zwłaszcza w prestiżowej lokalizacji. Co oferuje wirtualne biuro? Podstawowym ich celem było początkowo udostępnienie adresu siedziby. Przedsiębiorca mógł wówczas, oczywiście za opłatą, wskazać adres wirtualnego biura podczas rejestracji swojej działalności we właściwym rejestrze. Z czasem jednak, działalność wirtualnych biur naprawdę mocno się rozrosła i dziś oferują one już nie tylko udostępnienie adresu, ale także: obsługę korespondencji przychodzącej,wysyłanie informacji mailowych o nadejściu korespondencji,skanowanie korespondencji,indywidualny numer telefonu stacjonarnego,udostępnianie sal konferencyjnych i/lub biur. Dla kogo to dobre rozwiązanie? Wirtualne biuro to dobre rozwiązanie dla: przedsiębiorców,wszelkiego rodzaju freelancerów,headhunterów,start-upów,osób wykonujących pracę zdalną,osób, które mieszkają za granicą, ale chcą mieć polski adres przedsiębiorstwa.

Poręczenie kredytu – czym jest i z czym się wiąże?
16 Aug 2022

Przy szalejącej w dzisiejszych czasach inflacji zdolność kredytowa wielu osób drastycznie zmalała. Poprzez odczuwalny wzrost cen towarów i usług, wiele osób zmuszona jest zrezygnować z wzięcia kredytu. Aby jednak nie musieć tego robić, można skorzystać z instytucji poręczenia kredytu. Czym jest poręczenie kredytu, jak znaleźć poręczyciela i jakie z poręczeniem kredytu wiążą się konsekwencje prawne? O tym poniżej. Poręczenie kredytu – czym jest? Poręczenie kredytu polega na zawarciu umowy pomiędzy wierzycielem a poręczycielem. Poprzez zawarcie takiej umowy, poręczyciel zobowiązuje się spłacić zaciągnięty przez dłużnika dług, w sytuacji gdyby dłużnik nie mógł zrobić tego osobiście. W jakim zakresie odpowiada poręczyciel? Poręczyciel w zasadzie wchodzi w miejsce dłużnika. Oznacza to, że również za zaciągnięte zobowiązanie odpowiada on w takim samym zakresie jak dłużnik. Poręczyciel zobowiązany jest zatem do ewentualnego spłacenia: należności głównej,odsetek,innych kosztów dodatkowych. Poręczenie kredytu – w jaki sposób poręczyciel może się zabezpieczyć? Bardzo często z instytucji poręczenia kredytu korzystają pomiędzy sobą członkowie rodziny. Teoretycznie – rodzinie powinno się ufać. W praktyce jednak, kiedy chodzi o tak duże kwoty, przypominamy o odpowiednim zabezpieczeniu interesów obu stron. Poręczyciel powinien zatem zadbać o to, aby nie był on jedynym poręczycielem w umowie. Kiedy zajdzie potrzeba spłaty zobowiązania za dłużnika, wówczas możliwe stanie się rozłożenie długu na mniejsze części. Kolejno, poręczyciel powienien zabezpieczyć się poprzez ustalenie w umowie maksymalnej kwoty poręczenia, a także zawarcie zapisu o braku konieczności spłaty odsetek lub poręczeniu czasowym, np. na 2 lata. Jakie wymagania musi spełniać poręczyciel? Osoba, która miałaby zostać poręczycielem kredytu musi spełniać następujące wymogi: mieć minimum 18 lat,mieć zdolność do czynności prawnych,mieć zdolność kredytową,nie mieć zaległości w spłacie swoich zobowiązań (banki sprawdzają żyranta w BIK i BIG). Czy poręczyciel może odzyskać swoje pieniądze? W teorii – jak najbardziej. Mowa tutaj o roszczeniu regresowym w stosunku do dłużnika. W praktyce jednak, proces odzyskiwania wpłaconych za dłużnika należności może być długi i skomplikowany.

Co zrobić gdy klient odmawia przyjęcia faktury VAT?
11 Aug 2022

Być może nie jest to częste, ale bez wątpienia zdarzają się sytuacje, w których klient odmawia przyjęcia faktury VAT. Oczywiście nie jest to równoznaczne z wydaniem towaru lub wykonaniem danej usługi bezpłatnie. Najważniejsze to zachować spokój, ponieważ jest wyjście z tej, z pewnością nieprzyjemnej, sytuacji. Klient odmawia przyjęcia faktury VAT – a czym jest faktura? Sama faktura nie jest dowodem na istnienie roszczenia o zapłatę. Jest ona dokumentem, który służy przede wszystkim do celów podatkowych. Warto zatem podkreślić, że najważniejszą kwestią w drodze do wyegzekwowania należnego nam roszczenia jest zawarcie umowy z kontrahentem. Każdorazowo zatem, przed rozpoczęciem współpracy z kontrahentem, należy zadbać o odpowiednie udokumentowanie zleconych czynności. Klient odmawia przyjęcia faktury VAT – możliwe rozwiązania W sytuacji gdy Klient odmawia przyjęcia faktury VAT istnieje kilka rozwiązań. Jedne są mniej, inne bardziej dotkliwe dla naszego kontrahenta. Jedno jest pewne – mimo, że bywa to trudne, nie warto podchodzić od razu do sprawy bojowo. Warto więc zacząć od szczerej rozmowy. Szczera rozmowa Być może działania kontrahenta wcale nie są celowe jak mogłoby nam się wydawać. Może po prostu faktura zwyczajnie mu umknęła. Warto zatem zadzwonić i o tym porozmawiać. Istnieje duża szansa, że już zwykła rozmowa naprowadzi sprawę na właściwe tory. Wezwanie do zapłaty Kiedy rozmowa nic nie da, kolejnym krokiem powinno być skierowanie do Klienta wezwania do zapłaty. Sam fakt wysłania do Klienta oficjalnego pisma może okazać się skutecznym “straszakiem”, który zdyscyplinuje nierzetelnego kontrahenta i otrzymamy zaległą zapłatę. Pozew do sądu Absolutną ostatecznością, ale niekiedy krokiem niezbędnym, powinno być skierowanie do sądu pozwu o zapłatę. Niestety jest to rozwiązanie, które wymaga od przedsiębiorcy największych nakładów pracy i pieniędzy. Mimo to – czasem jest niezbędne.

Długi, o których nie wiem – jak je sprawdzić?
07 Aug 2022

Jeżeli ktoś z nas wpada w długi, zazwyczaj ma tego świadomość. Zdarzają się jednak sytuacje, w których o zaciągnięciu drobnych zobowiązań zwyczajnie zapominamy, albo nie wiemy. Na szczęście istnieją możliwości zweryfikowania wysokości naszych ewentualnych zobowiązań. W jaki sposób je sprawdzić oraz jakie sytuacje mogą wpłynąć na naszą niewiedzę o długach? Wyjaśniamy w dzisiejszym wpisie. Skąd mogą się brać długi, o których nie wiemy? O tym, że posiadamy jakieś zadłużenie zazwyczaj wiemy. Istnieją jednak sytuacje, kiedy jakieś stosunkowo niewielkie zadłużenie może nam po prostu umknąć. Sytuacje takie zdarzają się np. gdy: dłużnik zapomniał, że zaciągnął dług, bo np. miało to miejsce wiele lat temu, a wierzyciel nie upominał się o płatność,dłużnik zapomniał o zapłacie jakiegoś rachunku lub uregulowaniu mandatu,osoba padła ofiarą oszustów finansowych i tzw. kradzieży tożsamości, na którą zaciągnięto zobowiązanie. Jak sprawdzić czy mam długi? Biuro Informacji Kredytowej (BIK) Pierwszym ze sposobów na upewnienie się czy nie mamy żadnych długów jest sprawdzenie tego w Biurze Informacji Kredytowej (BIK). BIK zawiera informacje na temat wszystkich istniejących kredytów danej osoby. Znajdziemy w nim nie tylko informacje o długach wobec banków, ale także firm pożyczkowych. Do tego pobranie zwykłego raportu jest darmowe. Biuro Informacji Gospodarczej To kolejne miejsce, w którym możliwe jest sprawdzenie czy mamy długi. Podobnie jak BIK, jest to rejestr, w którym gromadzone są informacje o nierzetelnych dłużnikach. Krajowy Rejestr Zadłużonych To ostatnia możliwość zweryfikowania swoich długów, która istnieje stosunkowo od niedawna. KRZ działa od 1 grudnia 2021 r. Znajdziemy w nim zarówno informacje dotyczące konsumentów, jak i firm. Rejestr jest jawny, a skorzystanie z niego – bezpłatne. Dostęp do zawartych w nim danych ma każdy. Żeby z niego skorzystać wystarczy zatem mieć dostęp do Internetu. Aby jednak sprawdzić dane o dłużniku, trzeba znać i podać jego PESEL lub NIP. Podsumowanie Jeżeli masz wątpliwości co do swojej przeszłości kredytowej, warto je jak najszybciej rozwiać, korzystając z któregoś z podanych wyżej sposobów. Warto pamiętać, że pomimo tego, że Ty o długu nie wiesz – odsetki, dodatkowe opłaty i inne koszty są przez cały czas Twojej niewiedzy czy nieświadomości o długu, doliczane do należności głównej. Ciągłe zwlekanie ze zweryfikowaniem stanu swojego zadłużenia spowoduje tylko, że jego suma może wzrosnąć do naprawdę sporych rozmiarów.

Poszukiwanie majątku dłużnika – jak komornik to robi?
06 Aug 2022

Ogromna ilość osób zmaga się z różnego rodzaju zadłużeniami. Głównym celem wszczynanych egzekucji komorniczych jest zaspokojenie wierzyciela, który dochodzi zapłaty od dłużnika. Sposobów na prowadzenie egekucji komorniczej komornik ma wiele. Każdorazowo ważnym krokiem jest jednak poszukiwanie majątku dłużnika, aby móc wyegzekwować zaległe należności. Czy zastnawiałeś się kiedyś w jaki sposób komornik poszukuje majątku dłużnika? Wyjaśniamy poniżej. Formy egzekucji komorniczej To, w jaki sposób komornik będzie poszukiwał majątku dłużnika, w dużej mierzej zależy od tego jaka forma egzekucji została zastosowana oraz czy dłużnik współpracuje z komornikiem. Najczęściej spotykanymi rodzajami postępowania egzekucyjnego są: egzekucja z konta bankowego,egzekucja z umowy o pracę,egzekucja z umowy zlecenia,egzekucja z emerytury albo renty,egzekucja z ruchomości (np. samochodu),egzekucja z nieruchomości (np.: egzekucja domu, mieszkania, czy działki). Poszukiwanie przez komornika konta bankowego dłużnika Egzekucja z rachunku bankowego dłużnika to chyba jedna z najpopularniejszych form prowadzenia egzekucji komorniczej. Zanim komornik dokona zajęcia rachunku bankowegi dłużnika – musi je odnaleźć. Służy do tego scentralizowany i dostępny dla komorników system OGNIVO. Jest to system, za pomocą którego komornik może wystąpić z zapytaniem do wszystkich banków w Polsce (także spółdzielczych) czy dana osoba, o wskazanym numerze PESEL, posiada konto bankowe w danym banku. Odpowiedzi z banków, do których komornik wysłał zapytania przychodzą bardzo szybko. W ten sposób komornik sprawnie namierza konto/konta dłużnika i dokonuje ich zajęcia. Poszukiwanie majątku dłużnika – ustalenie pracodawcy Równie częstym sposobem komorników na wyegzekwowanie od dłużników należnych wierzycielom zaległości jest zajęcie wynagrodzenia za pracę. W przypadku gdy dłużnik zatrudniony jest w oparciu o umowę o pracę, namierzenie jego pracodawcy nie jest niczym trudnym, ponieważ każda osoba pracująca w oparciu o umowę o prace jest ubezpieczona w ZUS-ie. Komornik w celu ustalenia czy dany dłużnik zarabia, musi wystąpić do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (ZUS) z wnioskiem o udostepnienie informacji. Sytuacja komplikuje się jedynie wtedy, gdy dłużnik jest zatrudniony np. w oparciu o umowę zlecenie. Zajęcie przez komornika emerytury lub renty – jak się o niej dowiaduje? Tutaj sytuacja wygląda bardzo podobnie jak w przypadku poszukiwania miejsca zatrudnienia dłużnika. Komornik zwraca się wówczas z wnioskiem do ZUS-u/KRUS-u o udzielenie informacji czy dana osoba pobiera świadczenia emerytalne lub rentowe. Poszukiwanie majątku dłużnika – jak komornik szuka ruchomości? Wszystko zależy od rodzaju zajmowanej ruchomości. Jeżeli zajęcie komornicze miałoby dotyczyć samochodu lub jakiegokolwiek innego pojazdu podlegającego rejestracji, wówczas komornik zwraca się z zapytaniem do bazy CEPIK (Centrakna Ewidencja Pojazdów i Kierowców). Zajęcie innych ruchomości, jak np. telewizora następuje poprzez wizytę komornika w domu dłużnika. Poszukiwanie majątku dłużnika, który odmawia współpracy z komornikiem Ustawodawca przewidział kilka rozwiązań, które mogą wykorzystać komornicy sądowi w poszukiwaniu majątku dłużnika, który nie chce spłacić wierzycielowi swojego zadłużenia, a także odmawia współpracy z komornikiem. Są nimi: obowiązek składania wyjaśnień i podawania informacji komornikowi na jego żądanie, któremu podlegają osoby fizyczne i instytucje, w tym sam dłużnik osobiście,poszukiwanie majątku dłużnika przez komornika na zlecenie wierzyciela,wyjawienie majątku dłużnika,możliwość dokonywania ustaleń przez komornika w trakcie czynności egzekucyjnych.

Wyłączenie wspólnika ze spółki z o.o.
31 Jul 2022

Wspólne prowadzenie biznesu przez kilka osób to nie lada wyzwanie. Nierzadko, pomiędzy wspólnikami spółki z o.o. dochodzi do różnego rodzaju sporów. Ciężko przecież wymagać, aby wszyscy członkowie mieli takie same pomysły, takie same strategie czy spostrzeżenia. Kiedy wspólnicy mimo to umieją dojść do porozumienia – nie ma problemu. Zdarza się jednak, że narastające pomiędzy nimi konflikty skutecznie zaprzepaszczają wizję właściwego i zgodne z pierwotnym założeniem, prowadzenia działalności gospodarczej. Prawo daje rozwiązanie, które może położyć kres konfliktom w spółce. Rozwiązaniem tym jest – sądowe wyłączenie wspólnika ze spółki z o.o. Wyłączenie wspólnika ze spółki z o.o. – ale tylko z ważnych powodów Kodeks spółek handlowy umożliwia wyłączenie wspólnika spółki z o.o. z ważnych powodów. Te ważne powody każdy może interepretować inaczej. Jednak wypracowane w tym temacie poglądy doktryny, a także orzecznictwo wskazują, że ważnymi powodami przemawiającymi za wyłączeniem wspólnika ze sp. z o.o. mogą być w szczególności: działanie przez wspólnika na szkodę spółki,niewykonywanie przez niego uchwał zgromadzenia wspólników,nadużywanie prawa indywidualnej kontroli,naruszenie zasad lojalności wobec spółki,prowadzenie działalności konkurencyjnej wobec spółki,szkodliwe dla spółki powstrzymywanie się od wykonywania praw udziałowych,długotrwały konflikt pomiędzy wspólnikiem mniejszościowym a pozostałymi wspólnikami, którego skutki są szkodliwe dla spółki. Jedno jest pewne – powody wyłączenia współnika ze spółki z o.o. nie mogą być błahe i chwilowe. Warto również zaznaczyć, że przymusowe wyłączenie wspólnika mniejszościowego ze sp. z o.o. przez sąd, to jedyny sposób usunięcia go z takich powodów jak np.: konflikt między wspólnikami. A to dlatego, że powód ten jest mocno subiektywny. Należy też podkrelić, że aby możliwe było wyłączenia wspólnika konieczne jest przejęcie jego udziałów. Udziały wyłączanego wspólnika mogą przejąć zarówno pozostali wspólnicy, jak i osoby trzecie. Cena przejęcia udziałów ustalana jest przez sąd na podstawie rzeczywistej wartości udziałów wspólnika wyłączonego według stanu z dnia doręczenia pozwu. Kto może wystąpić z wnioskiem do sądu? Z wnioskiem o wyłączenie wspólnika spółki z o.o. mogą wystąpić wszyscy pozostali wspólnicy. Wszyscy pozostali, czyli poza tym, do którego żądanie jest skierowane.             Obowiązuje jednak zasada, że z żądaniem muszą wystąpić wszyscy pozostali wspólnicy, ale muszą oni reprezentować kapitał w wysokości ponad połowy kapitału zakładowego. Umowa spółki oczywiście może uprawniać mniejszą liczbę wspólników do wystąpienia z takim wnioskiem do sądu, jednak ich udziały musiałyby wówczas wynosić, tak samo, ponad połowę kapitału zakładowego. Wsteczny skutek wyłączenia wspólnika sp. z o.o. Choć jak wiadomo – “prawo nie działa wstecz”, to tutaj mamy do czynienia z pewnym wyjątkiem. Kiedy wyłączenia wspólnika ze spółki z o.o. dokonano skutecznie, skutek tej decyzji działa wstecz od chwili doręczenia mu pozwu. Oznacza to, że po uprawomocnieniu się wydanego przez sądu wyroku w przedmiocie wyłączenia wspólnika spółki z o. o. oraz po terminowym (w określonym przez sąd terminie w wyroku) zapłacie ceny za jego udziały, wyłączenie działa wstecz. A co to oznacza w praktyce? Wszelkie czynności, w których “wyłączony” wspólnik spółki z o.o. brał udział po otrzymaniu pozwu, nie mogą zostać uznane za ważne.

Zajęcie wynagrodzenia za pracę a obowiązki pracodawcy
29 Jul 2022

Jednym z podstawowych kroków, jakie podejmuje komornik w celu wyegzekwowania od dłużnika należnego wierzycielowi świadczenia jest zajęcie wynagrodzenia za pracę. Sytuacja taka rodzi jednak po stronie pracodawcy szereg obowiązków. Ich niedopełnienie może wiązać się z koniecznością pociągnięcia pracodawcy do odpowiedzialności karnej oraz odszkodowawczej. Zajęcie wynagrodzenia za pracę – na czym polega? Zajęcie wynagrodzenia za pracę to nic innego jak jedna z czynności komornika, której celem jest wyegzekwowanie od dłużnika pieniędzy należnych wierzycielowi. Komornik dokonuje zajęcia komorniczego na wniosek wieczyciela. W praktyce oznacza to, że dłużnik otrzymuje pomniejszone wynagrodzenie. O zajęciu wynagrodzenia za pracę komornik zawiadamia pisemnie zarówno dłużnika jak i jego pracodawcę. Od tej chwili pracodawca nie może wypłacić pracownikowi żadnego wynagrodzenia poza kwotą wolną od zajęcia. Zajęcie wynagrodzenia za pracę – obowiązki pracodawcy Od momentu, w którym pracodawca dowie się, że przeciwko jego pracownikowi wszczęto egzekucję z wynagrodzenia za pracę, ma on obowiązek: przekazywania zajętej części wynagrodzenia bezpośrednio wierzycielowi pracownika, lubprzekazywania zajętego wynagrodzenia komornikowi. Tę opcję musi wybrać w przypadku gdy do wynagrodzenia jest lub zostanie w dalszym toku postępowania egzekucyjnego skierowana jeszcze inna egzekucja, a wynagrodzenie w części wymagalnej nie wystarcza na pokrycie wszystkich egzekwowanych świadczeń. To jednak nie koniec obowiązków po stronie pracodawcy. Zgodnie z art.  882 § 1 Kodeksu postępowania cywilnego, dokonując zajęcia wynagrodzenia za pracę, komornik wzywa ponadto pracodawcę, aby w ciągu tygodnia: przedstawił za okres trzech miesięcy poprzedzających zajęcie, zestawienie periodycznego wynagrodzenia dłużnika za pracę. Musi to być wynagrodzenie za każdy miesiąc oddzielnie. Oprócz ma obowiązek przedstawić oddzielną informację o dochodach zadłużonego pracownika z wszelkich innych tytułów,podał, w jakiej kwocie i w jakich terminach zajęte wynagrodzenie będzie przekazywane wierzycielowi,w razie istnienia przeszkód do wypłacenia wynagrodzenia za pracę złożył oświadczenie o rodzaju tych przeszkód. Chodzi tu przede wszystkim o wskazanie, czy przeciwko temu pracownikowi jakiś komornik prowadzi inne egzekucje z wynagrodzenia za pracę. Skutki niedopełnienia obowiązków przez pracodawcę Jeśli wobec pracownika dokonano zajęcia wynagrodzenia za pracę, pracodawca powinien podejść do tego poważnie i z należytą rozwagą. Choć sytuacja ta dla obu stron z pewnością nie jest komfortowa, to pracodawca powinien należycie wypełniać swoje obowiązki. W przeciwnym razie, musi się liczy z negatywnymi konsekwencjami prawnymi takiego zachowania. Za naruszenie ww. obowiązków, na pracodawcę może zostać nałożona kara grzywny w wysokości do 5000 zł. Oprócz tego, Jeśli w wyniku naruszenia przez pracodawcę obowiązków wynikających z zajęcia wynagrodzenia za pracę wierzyciel poniesie szkodę, to pracodawca może zostać zmuszony do zapłacenia wierzycielowi odszkodowania.

Prowadzenie własnej firmy – o czym musisz pamiętać?
24 Jul 2022

Coraz więcej osób marzy o niezależności i własnym biznesie. Bardzo dużo młodych ludzi jest bardzo przedsiębiorczych. Należy jednak pamiętać, że prowadzenie własnej firmy wiąże się z wieloma obowiązkami, o których trzeba pamiętać. Wybór formy opodatkowania Istotnym krokiem jest wybór formy opodatkowania. Wyboru tego dokonuje się w zasadzie już na samym początku, bo podczas wypełniania wniosku CEIDG-1. Osoba fizyczna, która zdecyduje się na prowadzenie własnej firmy, może wybrać jedną spośród trzech dostępnych form opodatkowania: opodatkowanie na zasadach ogólnych (według skali podatkowej),podatek liniowy,ryczałt od przychodów ewidencjonowanych. Prowadzenie własnej firmy a składki ZUS Opłacanie składek ZUS to kolejny obowiązek przedsiębiorcy. Kiedy otwieramy działalność gospodarczą, podczas wypełniania druku CEIDG-1 wnioskujemy jednocześnie o rejestrację przedsiębiorcy jako płatnika składek do ZUS. Przedsiębiorca ma 7 dni od daty rozpoczęcia prowadzenia działalności gospodarczej zgłosić siebie do ubezpieczeń. Aby to zrobić, musi wypełnić druk ZUS ZUA (ubezpieczenie społeczne i zdrowotne) lub ZUS ZZA (tylko składka zdrowotna). Składki ZUS opłaca się do 20 dnia każdego miesiąca. Konto firmowe Prowadzenie własnej firmy w formie jednoosobowej działalności gospodarczej nie wymaga od przedsiębiorcy zakładania własnego konta. Warto jednak założyć osobne konto, przeznaczone wyłącznie do prowadzenia firmy, ze względów formalnych i logistycznych. Pieczątka firmowa Choć jak w przypadku konta firmowego, obecnie obowiązuje przepisy prawa nie nakładają na przedsiębiorcę obowiązku wyrobienia firmowej pieczątki, to znów – z logistycznego punktu widzenia warto takową zrobić. Koszt wyrobienia pieczęci firmowej jest niewielki, natomiast wygodna przy późniejszym wypełnianiu różnego rodzaju dokumentów, podpisywaniu wniosków, umów jak i deklaracji i zeznań podatkowych – ogromna. Sam wygląd pieczątki również nie został przez ustawodawcę sprecyzowany. Przyjmuje się jednak, że podstawowa jej wersja powinna zawierać: pełną nazwę firmy,adres siedziby,numer NIP,telefon kontaktowy / adres e-mail. Niektórzy umieszczają na swojej pieczątce firmowej także logo firmy. Prowadzenie własnej firmy – nazwa i logo Zdaje się, że to najprzyjemniejszy element otwierania własnej firmy. Choć wymyślenie nazwy, która będzie ładna, spójna z przedmiotem działalności i jeszcze „chwytliwa”, często jest niełatwym zadaniem, to późniejsza satysfakcja z efektu – ogromna. Jeśli zaś chodzi o logo, należy pamiętać, aby było ono czytelne dla odbiorcy, spójne z tym w jakiej branży działa przedsiębiorca i łatwe do zapamiętania przez odbiorcę. Warto zadbać także o jego dopasowanie i użyteczność. Wizytówki To już oczywiście szczegół i kwestia wyboru, ale jak to mówią – diabeł tkwi w szczegółach. Dobrze wykonana, estetyczna wizytówka składa się na całokształt wizerunku naszej firmy. Wyrobienie wizytówek to stosunkowo niewielki koszt, a może przynieść wspaniałe efekty i zmienić postrzeganie naszej firmy przez innych.

Firmanctwo – czym jest i dlaczego lepiej tego nie robić?
23 Jul 2022

Czy zdarzyło Ci się kiedykolwiek wystawić fakturę za usługę, której nie wykonałeś? A może to Ty prosiłeś kogoś o wystawienie faktury, np.: ze względów podatkowych? Jeśli na któreś z tych pytań odpowiedziałeś twierdząco, to radzimy zaprzestać tego typu działań. Posługiwanie się w tym kontekście cudzym nazwiskiem bądź nazwą, może mieć poważne konsekwencje prawne, ponieważ jest to przestępstwo skarbowe. Kim jest firmant i firmujący? Firmant to podmiot, który posługuje się imieniem i nazwiskiem, nazwą lub firmą innego podmiotu w celu zatajenia prowadzenia działalności gospodarczej na własny rachunek lub jej rzeczywistych rozmiarów. Natomiast firmujący to podmiot, który użycza, swojego imienia i nazwiska, nazwy lub firmy firmantowi, w celu prowadzenia przez niego działalności gospodarczej. Firmanctwo – wykroczenie czy przestępstwo? Za popełnienie przestępstwa firmanctwa sprawca może zostać ukarany karą: grzywny do 720 stawek dziennych;karą pozbawienia wolności do 3 lat;albo obiema karami łącznie. W jakim celu? Może niektórzy zastanawiają się – po co? W jakim właściwie celu kto miałby za nas wystawiać faktury? Powodów takiego zachowania może być wiele, natomiast najczęściej podatnicy popełniają przestępstwo firmanctwa celem: uniknięcia utraty prawda do uproszczonych form opodatkowania,ukrycia dochodów,wykorzystania ulg lub zwolnień podatkowych,ominięcia sądowych zakazów prowadzenia działalności,zatajenia dochodu. Firmanctwo według Ordynacji podatkowej Zgodnie z przepisami Ordynacji podatkowej, o firmanctwie możemy mówić: „Jeżeli podatnik, za zgodą innej osoby, w celu zatajenia prowadzenia działalności gospodarczej lub rzeczywistych rozmiarów tej działalności, posługuje się lub posługiwał się imieniem i nazwiskiem, nazwą lub firmą tej osoby, osoba ta ponosi solidarną odpowiedzialność z podatnikiem całym swoim majątkiem za zaległości podatkowe powstałe podczas prowadzenia tej działalności.” Aby jednak można było mówić o firmanctwie, koniecznie jest spełnienie następujących przesłanek: świadoma zgoda osoby użyczającej swojego imienia i nazwiska lub firmy,działanie w celu zatajenia przez podatnika prowadzenia działalności, albo jej rozmiarów, a w konsekwencji uchylanie się od opodatkowania,powstanie zaległości podatkowej w okresie, w którym firmujący użyczał swego imienia lub nazwiska albo firmy. Kto odpowiada za firmanctwo? Warto pamiętać, że za firmanctwo odpowiada nie tylko firmant, ale także firmujący jako podmiot, który użycza swojego imienia i nazwiska, nazwy lub firmy do prowadzenia działalności gospodarczej na rachunek firmanta. Może on odpowiadać za pomocnictwo do firmanctwa. W każdym razie, zanim wystawimy dla kogoś fakturę, albo o jej wystawienie poprosimy, warto przemyśleć tę decyzję dwa razy. Z pozoru niewinna przysługa może okazać się przestępstwem skarbowym.

Umowa deweloperska – na co zwrócić uwagę?
14 Jul 2022

Umowa deweloperska to bardzo skomplikowany, wielostronicowy dokument. Jego treść jest narzucana przez dewelopera i kupujący ma bardzo ograniczone możliwości, jeśli chodzi o negocjacje treści umowy. Warto jednak wiedzieć, co powinna zawierać i na co powinno się zwrócić uwagę. Umowa deweloperska to zobowiązanie zawierane między deweloperem a potencjalnym nabywcą zainteresowanym kupnem mieszkania w trakcie inwestycji. Przepisy ustawy kładą duży nacisk na ochronę interesów klienta, gdyż jest on niewątpliwie tutaj słabszą stroną i łatwo będzie o narzucenie mu warunków przez dewelopera i ukrycie pewnych informacji. Aby umowa była ważna, musi zostać zawarta w formie aktu notarialnego. Jakie są najważniejsze punkty, które muszą zostać zawarte w umowie deweloperskiej? Umowa taka powinna przede wszystkim zawierać: dane stron umowy, a także datę i miejsce jej zawarcia,cenę nieruchomości,termin przeniesienia prawa własności,harmonogram i wysokość wpłat na rzecz dewelopera,parametry techniczne oraz standard prac wykończeniowych mieszkania,informacje o działce budowlanej, a także usytuowaniu nieruchomości w obrębie działki,powierzchnię i układ pomieszczeń,numer pozwolenia na budowę wraz z terminem rozpoczęcia i zakończenia prac budowlanych,zasady odstąpienia od umowy i zwrotu wpłaconych środków,wysokość kar umownych i odsetek,informację o mieszkaniowym rachunku powierniczym,oświadczenie nabywcy o odbiorze prospektu informacyjnego,informację o zgodzie banku na bezobciążeniowe wyodrębnienie lokalu mieszkalnego i przeniesienie jego własności po wpłacie pełnej ceny przez kupującego,zobowiązanie dewelopera do wybudowania budynku, wyodrębnienia lokalu mieszkalnego oraz przeniesienia prawa własności na nabywcę. Cena nieruchomości Z umowy powinno wynikać, czy w cenę mieszkania wliczona jest należność za inne części składowe lokalu np.: balkon, drogi dojazdowe, chodniki, oświetlenie itp. W chwili podpisywania umowy nabywca powinien wiedzieć jakie są dokładnie koszty związane z utrzymaniem budynku i lokalu i w jakiej wysokości będzie je ponosić po przeniesieniu na niego prawa własności nieruchomości. Do chwili przeniesienia prawa własności na nabywcę, nie ma on obowiązku ponoszenia kosztów utrzymania nieruchomości. Cena zastrzeżona w umowie nie może ulec zmianie bez zgody stron. W umowę można wpisać tzw. klauzulę waloryzacyjną bądź postanowienie, że deweloper może cenę podnieść. W takiej jednak sytuacji konsument musi mieć zagwarantowane prawo do odstąpienia od umowy bez ponoszenia jakichkolwiek kosztów. Każdy potencjalny nabywca powinien zwrócić uwagę nie tylko na cenę, ale również dokładnie zapoznać się z opisem mieszkania, co dokładnie wchodzi w jego skład, jak wyglądają zapisy dotyczące np.: możliwości zmiany powierzchni mieszkania, jaka jest dopuszczalna wielkość, która może zostać zmieniona i jak w związku z tym kształtować się będzie cena. Możliwość odstąpienia od umowy deweloperskiej Nabywca zgodnie z zapisami ustawy ma prawo do odstąpienia od umowy w następujących przypadkach: umowa deweloperska nie określa wszystkich parametrów transakcji zawartych w art. 22, czyli np.: brak jest podanej ceny mieszkania, powierzchni i układu pomieszczeń, czy położenia lokalu,deweloper nie dostarczył prospektu informacyjnego z załącznikami,jest niezgodność pomiędzy informacjami zawartymi w umowie deweloperskiej a prospekcie informacyjnym,prospekt informacyjny nie zawiera informacji podanych w jego wzorze stanowiącym załącznik do ustawy,brak jest przeniesienia prawa na nabywcę w określonym terminie,deweloper nie zawrze umowy mieszkaniowego rachunku powierniczego z innym bankiem,w przypadku nieusunięcia przez dewelopera wady istotnej lokalu mieszkalnego albo domu jednorodzinnego,w przypadku stwierdzenia przez rzeczoznawcę istnienia wady istotnej. Nie ma jednakże przeszkód, aby w umowie przyznać prawo odstąpienia od umowy również w innych przypadkach zastrzec takie uprawnienie, ale jest to już dobra wola dewelopera. Kary umowne W wielu wypadkach w umowach deweloperskich zastrzega się kary umowne w sytuacji, gdy deweloper spóźnia się z wydaniem nabywcy lokalu. W ustawie określono to dość ogólnie, jednak wyraźnie zastrzeżono, że  jeśli deweloper w umowie nie przewiduje kary umownej ani odsetek, deweloper jest obowiązany wypłacić nabywcy rekompensatę z tytułu niewykonania lub nienależytego wykonania umowy w wysokości odpowiadającej wysokości odsetek ustawowych przysługujących deweloperowi z tytułu opóźnienia nabywcy w spełnieniu świadczenia pieniężnego wynikającego z umowy deweloperskiej. Prospekt informacyjny Sprzedający ma obowiązek sporządzić prospekt oraz udostępnić go, każdej zainteresowanej osobie. Jest to forma zabezpieczenia osoby kupującej, która obliguje dewelopera do wykonania wszystkich czynności w niej zawartych. Prospekt zawiera najważniejsze informacje o deweloperze, przede wszystkim na temat jego doświadczenia (np.: wymienienie ostatnio zrealizowanych inwestycji, jeżeli deweloper je posiada) i swojej sytuacji prawno-finansowej, a także samej nieruchomości (obciążenia hipoteczne, plan zagospodarowania dla sąsiednich działek, inwestycje przewidziane w obszarze 1 km od inwestycji) i konkretnym lokalu, którego nabyciem zainteresowany jest klient (opis lokalu i jego cena za metr kwadratowy). Deweloper jest zobowiązany dostarczyć prospekt nabywcy przed podpisaniem umowy. Dla zwiększenia ochrony nabywców na dewelopera zostanie nałożony obowiązek przedstawienia również informacji poniekąd negatywnych, związanych z uciążliwościami i problematycznymi kwestiami dotyczącymi danej nieruchomości oraz jej otoczenia. Przed zawarciem umowy deweloperskiej powinno się dokładnie sprawdzić zarówno jej zapisy, jak i prospekt informacyjny. Warto szczególnie dokładnie przyjrzeć się zapisom związanym z karami umownymi, możliwością odstąpienia od umowy, danymi technicznymi nieruchomości oraz z prospektem informacyjnym, by nie popełnić błędu przy wyborze nieruchomości, co może wywrzeć skutki na wiele lat.

Umowa o roboty budowlane – podstawowe informacje
12 Jul 2022

Umowę o roboty budowlane zawierają nie tylko deweloperzy czy duże firmy, ale również i nieraz osoby prywatne, które decydują się na wybudowanie swojego pierwszego domu. Proces budowlany zazwyczaj jest dość skomplikowany i długotrwały, dlatego odpowiednie skonstruowanie umowy i zabezpieczenie interesów zarówno inwestora, jak i wykonawcy. Na czym polegają roboty budowlane? Przez umowę o roboty budowlane wykonawca zobowiązuje się do oddania przewidzianego w umowie obiektu, wykonanego zgodnie z projektem i z zasadami wiedzy technicznej, a inwestor zobowiązuje się do dokonania wymaganych przez właściwe przepisy czynności związanych z przygotowaniem robót, w szczególności do przekazania terenu budowy i dostarczenia projektu, oraz do odebrania obiektu i zapłaty umówionego wynagrodzenia. Do niedawna umowa o roboty budowlane traktowana była jako jeden z rodzajów umowy o dzieło. Pod wieloma względami te umowy są zbliżone i mają wiele punktów wspólnych, dlatego również i przy umowach o roboty budowlane stosuje się przepisy dotyczące umów o dzieło. Podstawowe podobieństwo polega na tym, że obie są umowami rezultatu. Definicja robót budowlanych z kodeksu cywilnego jest bardzo ogólna, dlatego jeśli są jakieś wątpliwości, warto sięgnąć na przykład po ustawę prawo budowlane. Roboty budowlane to według Prawa budowlanego – budowa, a także prace polegające na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego.  Jaka powinna być forma umowy o roboty budowlane? Przepisy kodeksu cywilnego określają, że umowa o roboty budowlane powinna być stwierdzona pismem. Nie oznacza to, że niezachowanie formy pisemnej spowoduje nieważność umowy, ale wywołuje to inne skutki. Forma pisemna umowy o roboty budowlane zastrzeżona jest jedynie dla celów dowodowych. Zastrzeżenie formy dla celów dowodowych oznacza, że zastrzeżenie formy pisemnej, dokumentowej albo elektronicznej bez rygoru nieważności ma ten skutek, że w razie niezachowania zastrzeżonej formy nie jest w sporze dopuszczalny dowód z zeznań świadków lub z przesłuchania stron na fakt dokonania czynności. Przepisu tego nie stosuje się, gdy zachowanie formy pisemnej, dokumentowej albo elektronicznej jest zastrzeżone jedynie dla wywołania określonych skutków czynności prawnej. Dowód z zeznań świadków lub z przesłuchania stron jest dopuszczalny, jeżeli obie strony wyrażą na to zgodę, żąda tego konsument w sporze z przedsiębiorcą albo fakt dokonania czynności prawnej jest uprawdopodobniony za pomocą dokumentu. Co powinna zawierać umowa o roboty budowlane? Podstawowe, niezbędne zapisy to: – określenie stron umowy, – miejsce i datę zawarcia umowy, – określenie obowiązków stron, czyli w przypadku inwestora chodzi o zobowiązanie do dokonania wymaganych przez właściwe przepisy czynności związanych z przygotowaniem robót, w szczególności do przekazania terenu budowy i dostarczenia projektu, oraz do odebrania obiektu i zapłaty umówionego wynagrodzenia. Wykonawca z kolei zobowiązuje się do oddania przewidzianego w umowie obiektu, wykonanego zgodnie z projektem i z zasadami wiedzy technicznej, – dokładne i precyzyjne określenie zakresu robót budowlanych, – postanowienia dotyczące terminu przekazania dokumentacji, sposobu i terminu wykonania prac, wynagrodzenia, a także sposobu zapłaty wynagrodzenia, – powinno się również w sposób odpowiedni wskazać  procedurę odbioru robót, sposób zgłaszania gotowości budowli do odbioru, termin przystąpienia do czynności odbioru oraz termin ich zakończenia. Jeśli zaś umowa nie przewiduje odrębnych postanowień w tym względzie, należy sięgnąć do przepisów kodeksu cywilnego, na mocy których inwestor obowiązany jest na żądanie wykonawcy przyjmować wykonane roboty częściowo, w miarę ich ukończenia, za zapłatą odpowiedniej części wynagrodzenia, – nie jest to co prawda niezbędne, ale warto również zawrzeć tam postanowienia dotyczące gwarancji oraz trybu postępowania w przypadku zaistnienia wad. Czy trzeba zawrzeć zapisy dotyczące podwykonawców? W ostatnich latach kwestia podwykonawców stała się dość paląca i przez to dokonano tutaj pewnych zmian. W przypadku, gdy wykonawca ma zamiar skorzystać z podwykonawców, potrzebuje zgody inwestora. Jeżeli inwestor w terminie 14 dni od przedstawienia mu przez wykonawcę umowy z podwykonawcą lub jej projektu wraz z częścią dokumentacji dotyczącą wykonania robót określonych w umowie lub projekcie nie zgłosi na piśmie sprzeciwu lub zastrzeżeń, uważa się, że wyraził zgodę na zawarcie umowy. Inwestor zaś ponosi odpowiedzialność solidarną za obowiązek zapłaty wynagrodzenia podwykonawcy w przypadku, gdy wykonawca główny tego nie uczyni wobec podwykonawców zgłoszonych przy podpisaniu umowy. Jak wygląda odpowiedzialność wykonawcy za wykonane prace? Odpowiedzialność wykonawcy za wady wykonanego obiektu oparta jest na zasadzie rękojmi jak przy umowie sprzedaży. Główną i najważniejszą przesłanką odpowiedzialności z tego tytułu jest powstanie wady fizycznej w oddanym obiekcie. Pojęcie wady fizycznej zostało z kolei opisane w art. 5561 kodeksu cywilnego. Tak więc rzecz ma wadę fizyczną, gdy jest niezgodna z zawartą umową, co może się np.: przejawiać w tym, że rzecz nie ma właściwości, jakie powinna mieć ze względu na cel oznaczony w umowie, gdy nie ma właściwości, o jakich sprzedawca zapewnił kupującego, lub też nie nadaje się do celu, o jakim kupujący poinformował sprzedawcę, a sprzedawca nie zgłosił zastrzeżenia. Jest to odpowiedzialność z mocy prawa i nie jest niezbędne wpisywanie jej do umowy, choć warto tam zawrzeć informacje dotyczące np. procedury zgłaszania wad i innych kwestii z tym związanych. Umowa o roboty budowlane często należy do tych bardziej skomplikowanych, choć jeśli ktoś napisze ją w sposób ogólnikowy, można po prostu skorzystać z bezwzględnie obowiązujących przepisów prawa cywilnego. Warto jednak pochylić się nad dokładnym określeniem przedmiotu umowy oraz praw i obowiązków stron.

Kara umowna – jakie są zasady jej stosowania?
07 Jul 2022

Jedna z naczelnych zasad w kodeksie cywilnym to zasada swobody umów. Strony mają wiele możliwości, aby ułożyć umowę według swojej woli. Z drugiej jednak strony w kodeksie cywilnym przewidziano wiele możliwości i instytucji, z których można skorzystać, albo też są one obowiązkowymi elementami umowy. Elementem dodatkowym, z którego można, ale nie trzeba skorzystać, jest kara umowna. W jakim celu stosuje się karę umowną? Kara umowna to dodatkowe zabezpieczenie dla jednej lub obu stron umowy na wypadek, gdyby jedna z nich nie wykonała swojego zobowiązania. Jeśli któraś ze stron umowy jej nie wykona lub wykona w sposób nieodpowiedni, jest zobowiązana do zapłacenia kwoty, która została ustalona w umowie. Strony muszą zastrzec, że naprawa szkody będzie miała miejsce w postaci zapłaty ustalonej kwoty. Głównym celem kary umownej jest motywowanie do spełnienia danego świadczenia. Nie jest jednak możliwe ani zgodne z prawem zaniechanie przez jedną ze stron wykonania umowy i zamiennie uiszczenia sumy wskazanej w kontrakcie jako karę umowną. Kolidowałoby to z jej prewencyjno-represyjnym charakterem. Wtedy nie miałoby to sensu, gdyż można sobie wyobrazić sytuację, w której jedna strona pobiera całą lub część kwoty za wykonanie umowy, nie wykonuje jej, a potem zwraca część kwoty jako karę umowną. Nie ulega wątpliwości, że byłoby to bardzo niesprawiedliwe i wtedy instytucja kary umownej nie miałaby sensu. W jakich umowach można stosować karę umowną? Nie ma określonego katalogu umów, do jakich można wprowadzić taką klauzulę. Teoretycznie do każdej, ale w niektórych rodzajach umów nie ma to sensu, na przykład jeśli chodzi o sprzedaż rzeczy. Jednakże jeśli chodzi o sprzedaż partiami, albo o częściowe dostawy, dokonywane w dłuższych odstępach czasowych, może to być racjonalne rozwiązanie, gdyż wówczas jeśli sprzedający opóźni się z dostawą, opóźnienie w dostawie może wywołać szkodę u kontrahenta, dlatego też wprowadzenie takiego zastrzeżenia do umowy może okazać się konieczne. Kara umowna może więc zostać zapisana w umowie o dzieło, zlecenia, współpracy, umowie o świadczenie usług, dostawy, o roboty budowlane – wszędzie, gdzie jest to uzasadnione koniecznością ochrony interesów stron. Przy jakich świadczeniach można stosować karę umowną? Pewnym ograniczeniem dotyczącym kar umownych jest brak możliwość jej zastrzeżenia w przypadku zobowiązań pieniężnych. Choć w doktrynie coraz częściej podnosi się zasadność takiego rozwiązania, to art. 484 § 1 k.c. wprost stanowi, że karę umowną można zastrzec jedynie za zobowiązania niepieniężne. Tym samym kara umowna zastrzeżona za zwłokę w zapłacie wynagrodzenia jest niedopuszczalna. Jeśli chodzi o świadczenia pieniężne, to w tym wypadku formą odszkodowania są odsetki za opóźnienie. Zastrzeżenie kary umownej przy zobowiązaniu pieniężnym skutkować będzie zatem nieważnością postanowienia lub interpretowaniem go jako klauzuli dotyczącej odsetek za opóźnienie. Jakie są rodzaje kar umownych? kara umowna wyłączna –  w przypadku, gdy umowa pozostaje niewykonana lub wykonana w nienależyty sposób, wierzyciel nie może domagać się od dłużnika zapłaty sumy wyższej, niż wynosi przewidziana w umowie wysokość kary umownej,kara umowna alternatywna – wierzyciel może domagać się zapłaty albo z tytułu kary umownej, albo z tytułu odszkodowania. Wierzyciel nie może domagać się zapłaty najpierw kary umownej, a potem odszkodowania uzupełniającego, musi dokonać wyboru.  Wybór, którego raz dokona, jest wyborem wiążącym i ostatecznym. Gdy powództwo w toku postępowania odszkodowawczego zostanie już raz wszczęte, nie można go cofnąć, by dochodzić swoich praw na nowo na podstawie kary umownej. Co więcej, jeśli wysokość uzyskanego odszkodowania okaże się niższa od kary, którą zastrzeżono w porozumieniu, wierzyciel nie może domagać się dodatkowej kwoty,kara umowna zaliczana – wierzyciel może żądać zapłaty kary umownej i odszkodowania uzupełniającego do wysokości szkody poniesionej w wyniku niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania,kara umowna kumulatywna – wierzyciel może ubiegać się jednocześnie o zapłatę z tytułu kary umownej oraz z tytułu odszkodowania. W przypadku kary umownej zaliczanej Wierzyciel może dochodzić swoich praw na podstawie odpowiedzialności odszkodowawczej, którą określono w art. 471 k.c. Aby uzyskać odszkodowanie, osoba, która ucierpiała w wyniku nienależytego wykonania umowy lub jej niewykonania, za każdym razem powinna udowodnić wysokość doznanej szkody. Jeśli w umowie zabraknie zapisu dotyczącego możliwości ubiegania się o odszkodowanie uzupełniające, jest to niemożliwe, nawet w przypadku gdy wartość szkody jest dużo wyższa niż przewidziana kara. Jest to bardzo ważne zastrzeżenie, dlatego też trzeba o tym pamiętać. Brak tego jednego zdania sprawia, że wierzyciel nie może domagać się wyższej kwoty. Jaka jest maksymalna wysokość kary umownej? Strony mogą ustalić dowolną kwotę bez żadnych ograniczeń, biorąc pod uwagę różne kryteria. Istnieją jednak pewne wyjątki zawarte w art. 484 § 2, z których można skorzystać w razie postępowania sądowego. Jest to możliwe w przypadku spełnienia dwóch warunków. Pierwszy z nich to wykonanie zobowiązania w znacznej części, np.: 80 czy 90 %. Wtedy można domagać się obniżenia kary umownej. Drugi warunek to rażąco wygórowana kara umowna. Kara rażąco wygórowana wchodzi w grę wówczas, gdy jest ona nieadekwatna w stosunku do szkody, wielkości samego zobowiązania itp. Trzeba to zawsze oceniać indywidualnie. Umiejętnie skonstruowana kara umowna jest bardzo cennym narzędziem dyscyplinującym stronę umowy do terminowego i należytego wykonania zobowiązania. Często jednak strony mają tendencję do nadmiernego korzystania z nich i zastrzegania ich w rażąco wygórowanej wysokości.

Umowa o zakazie konkurencji – co warto wiedzieć?
05 Jul 2022

Praktycznie każdy z nas chce zabezpieczyć swoje interesy przed ewentualnym szkodliwym, niewłaściwym zachowaniem kontrahentów, współpracowników, pracowników, zleceniobiorców. Służą temu m.in. umiejętnie sformułowane umowy. Jednym z elementów służących takiemu zabezpieczeniu interesów są umowy o zakazie konkurencji. Trzeba nadmienić, że mogą one dotyczyć zarówno umów cywilnoprawnych, jak i tych związanych ze stosunkiem pracy. Mogą one stanowić oddzielne dokumenty, ale równie dobrze może to być po prostu klauzula lub kilka zapisów w innej umowie głównej (przynajmniej jeśli chodzi o umowy cywilnoprawne). Decydującym elementem jest bowiem oczywiście treść. Kiedy można zawrzeć umowę o zakazie konkurencji? Praktycznie nie ma tu ograniczeń w tym względzie, bo nie ma  żadnego zastrzeżenia, ani ograniczenia zezwalającego lub zabraniającego zawarcia takiej umowy, jednakże w wielu branżach czy zawodach wydaje się to być niecelowe. Czy sensownym wydaje się zawieranie umowy o zakazie konkurencji ze sprzedawcą w sklepie spożywczym? Zwykle tak się dzieje w branżach, w który pracownik/współpracownik dysponuje wiedzą i doświadczeniem, które mógłby wykorzystać na rzecz konkurencji, bądź też gdy pracodawca/zleceniobiorca przekazuje mu różne informacje, dzieli się z nim wiedzą, szkoli go. Wówczas zasadna się wydaje ochrona swoich interesów i takie umowy po prostu mają sens. Na czym polega zakaz konkurencji? Jak ująć go w umowie? Liczne spory z zakresu zakazu konkurencji, z którymi miałem do czynienia, rozbiły się właśnie o tę pozornie banalną kwestię. A zatem – warto przede wszystkim wymienić, na czym konkurencyjna i źle przez nas widziana działalność polega. Z jednej strony powinno to być ujęte dość szeroko, aby nie pozostawiać furtek, ale z drugiej strony nie można poprzestać na ogólnym sformułowaniu „zabrania się wszelkiej działalności konkurencyjnej wobec zleceniodawcy”. Nie będzie to wówczas dobrze sformułowana umowa i można by wnosić o jej unieważnienie. Dobrym pomysłem jest wskazanie zakazu pracy na rzecz klientów zamawiającego/pracodawcy, świadczenia na ich rzecz usług. Powinno się określić branżę, jakiej zakaz dotyczy, a nie zostawiać to dorozumiane, wskazać na to, że chodzi o branżę, w jakiej działa pracodawca/zleceniodawca, określić ją, można również podać PKD jako jeden z czynników wskazujących na to, że chodzi o działalność konkurencyjną. Dobrym elementem jest wskazanie funkcji, jakich pełnienia umowa zakazuje, a więc na przykład – pracownik, zleceniobiorca, powiernik czy pełnomocnik, albo wskazanie, że zabronione jest wykonywanie jakichkolwiek czynności odpłatnych lub nieodpłatnych na rzecz podmiotów konkurencyjnych, świadczenie usług, doradztwa, pomocy itp. Z drugiej strony czasem koncentrowanie się na zbyt szczegółowych wyliczankach sprawia, że łatwo jest coś pominąć. Jakie są granice zakazu konkurencji? Zasadniczo nie ma ściśle określonych granic, zgodnie z zasadą swobody umów. Zasada ta mówi, że strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego. Widać więc, że są tu dwie klauzule, dwa bezpieczniki, z których można skorzystać, gdyby jednak ten zakaz został określony w niewłaściwy sposób – właściwość stosunku umownego oraz zasady współżycia społecznego. Naruszenie chociaż jednego z nich powoduje, że umowa o zakazie konkurencji jest nieważna (art. 58 k.c.). Nie są to oczywiście konkretne i precyzyjne granice. Trzeba pamiętać, że  zasada swobody umów pozwala na wiele, a z drugiej strony trzeba uważać, by nie przekroczyć tych dosyć płynnych granic. Najlepiej trzymać się jednej podstawowej zasady – zachować umiar i nie przesadzać. Czy umowa o zakazie konkurencji może obowiązywać po rozwiązaniu umowy? Tak, jest to możliwe i dopuszczalne, zarówno jeśli chodzi o umowy związane ze stosunkiem cywilnoprawnym, jak i te dotyczące umów o pracę. Trzeba jednak znów pamiętać, że nie można przesadzać i zakaz trwający kilka lat mógłby zostać uznany za nieważny. Szczególne zasady dotyczące umów o zakazie konkurencji z pracownikami O ile umowa o zakazie konkurencji między przedsiębiorcami nie jest wprost uregulowana przepisami, to inaczej przedstawia się sprawa z takimi umowami dotyczącymi pracowników.  zakaz wykonywania działalności konkurencyjnej wobec pracodawcy jest jednym z podstawowych obowiązków pracowniczych wskazanych w art. 100 § 2 pkt. 4 kodeksu pracy. Umowa o zakazie konkurencji musi zostać zawarta w formie pisemnej i tutaj nie może być ona częścią umowy o pracę, ale powinien to być osoby dokument. Umowa o zakazie konkurencji w czasie trwania stosunku pracy może zostać zawarta z każdym pracownikiem. Po ustaniu stosunku pracy pracodawca może zawrzeć z pracownikiem umowę o zakazie konkurencji tylko w sytuacji gdy pracownik mógł mieć dostęp doszczególnie ważnych informacji, którychujawnienie mogłoby narazić pracodawcę na szkodę lub na przykład posiadał dostęp do dokumentów zawierających tajemnice przedsiębiorstwa. W umowie o zakazie konkurencji należy wskazać działalność, od której wykonywania pracownik powinien się powstrzymać. W przypadku zakazu konkurencji po ustaniu stosunku pracy należy także określić czas trwania zakazu prowadzenia działalności konkurencyjnej w stosunku do działalności byłego pracodawcy. Przy braku takiego określenia, umowa jest nieważna. W umowie należy wskazać także wysokość odszkodowania należnego pracownikowi od pracodawcy. Pracownik bowiem zgadza się na ograniczenie swoich możliwości zawodowych w zamian za odpowiednią rekompensatę. Jeśli umowa nie zawiera takiego zapisu, pracownikowi i tak przysługuje odszkodowanie w wysokości 25 % ostatniego wynagrodzenia. Pracodawca będzie zobowiązany do wypłaty odszkodowania przez cały czas obowiązywania umowy, chyba że pracownik podejmie zatrudnienie wbrew zapisom umownym. Kara umowna Kara umowna to bardzo istotny element, mający na celu zdyscyplinowanie drugiej strony, ale tutaj też trzeba zachować umiar stosowny do okoliczności, gdyż przesadnie wysoka może zostać uznana za rażąco wygórowaną i wówczas sąd ją obniży. Umowy o zakazie konkurencji są potrzebne, stanowią istotną gwarancję dla jednej ze stron, ale powinno się pamiętać o zachowaniu umiaru w sformułowaniach, aby nie narazić się na unieważnienie umowy w całości lub części.

Rozwiązanie umowy o pracę z winy pracownika
30 Jun 2022

Niekiedy dochodzi do sytuacji, że pracodawca decyduje się na rozwiązanie umowy o pracę. Czasem jest ona rozwiązywana w standardowym trybie, z zachowaniem okresu wypowiedzenia, bądź też czasem bez wypowiedzenia. Może to nastąpić zarówno z winy pracownika, jak i bez jego winy, ale muszą zajść ściśle określone okoliczności. Jak rozwiązać umowę z pracownikiem z jego winy? Nie ulega wątpliwości, że takie rozwiązanie umowy z pracownikiem, zwane potocznie zwolnieniem dyscyplinarnym, musi nastąpić na piśmie. Powinno ono zawierać dane pracownika, pracodawcy, kiedy została zawarta umowa o pracę i jakiego rodzaju (na czas określony, na czas nieokreślony, próbny), datę, stwierdzenie, że została ona rozwiązana ze skutkiem natychmiastowym z winy pracownika. Niezbędne jest podanie przyczyny uzasadniającej rozwiązanie umowy z winy pracownika, co stanowi tak naprawdę główny element tego typu rozwiązania umowy. Należy też pamiętać, iż aby takie pismo było ważne z prawnego punktu widzenia, powinno zawierać pouczenie o możliwości odwołania się do sądu pracy. Jaka może być przyczyna rozwiązania umowy z winy pracownika? Na tym polega największy szkopuł i problem, jeśli pracodawca decyduje się na rozwiązanie umowy z winy pracownika. Musi ku temu istnieć poważna i uzasadnioną przyczyna, albowiem jest to możliwe jedynie w określonych sytuacjach, a więc gdy pracownik dopuści się ciężkiego naruszenia obowiązków pracowniczych, dopuści się takiego przestępstwa, które uniemożliwi zatrudnianie go na danym stanowisku, albo też dojdzie do zawinionej utraty uprawnień niezbędnych do wykonywania danej pracy. Jeśli chodzi o przestępstwo, to powinno ono zostać stwierdzone prawomocnym wyrokiem lub też fakt popełnienia przestępstwa jest oczywisty. Utrata uprawnień wydaje się być stosunkowo łatwym przypadkiem do interpretacji, a klasyczny przypadek to utrata przez kierowcę prawa jazdy z powodu prowadzenia pod wpływem alkoholu czy też przekroczenia maksymalnej dopuszczalnej liczby punktów karnych. Czym jest ciężkie naruszenie obowiązków pracowniczych? Nie ma jednego określonego katalogu przypadków umożliwiających zgodne z prawem zwolnienie bez zachowania okresu wypowiedzenia, bo charakter pracy u każdego jest inny i takie naruszenie może za każdym razem wyciągać inaczej. Do takich przypadków ewidentnych należą: – kradzież przez pracownika na szkodę pracodawcy, – wykonywanie obowiązków służbowych pod wpływem alkoholu lub też spożywanie alkoholu w trakcie pracy, – łamanie przepisów dotyczących bezpieczeństwa i higieny pracy, – podanie nieprawdziwych informacji lub sfałszowanych dokumentów w momencie przyjmowania do pracy, – celowe niszczenie mienia pracodawcy, – złamanie zasad poufności lub tajemnicy służbowej, – porzucenie pracy. Podkreśla się, że przyczyna powinna być konkretna, precyzyjna,  a naruszenie obowiązków poważne i niewątpliwe. Nie można tu uznać za wystarczające podanie ogólnikowego stwierdzenia typu „utrata zaufania do pracownika”, albo właśnie formułki „ciężkie naruszenie obowiązków pracowniczych”. Jaki jest termin na zwolnienie dyscyplinarne? Rozwiązanie umowy o pracę z winy pracownika może nastąpić w ciągu miesiąca od momentu, gdy pracodawca dowiedział się o owym naruszeniu obowiązków przez pracownika. Czy pracownik może odwołać się od zwolnienia dyscyplinarnego przez pracodawcę? Pracownik, który został zwolniony dyscyplinarnie i nie zgadza się z tym, może odwołać się do sądu pracy. Odwołanie takie pracownik powinien złożyć do sądu pracy w terminie 21 dni od otrzymania rozwiązania umowy o pracę od pracodawcy. Może tam powołać się na względy formalne, np. że nie zostało ono sporządzone w prawidłowy sposób, nie ma wszystkich wymaganych elementów, ale najczęstszy sposób obrony to wykazanie, że pracownik nie dopuścił się ciężkiego naruszenia obowiązków pracowniczych, a zatem wypowiedzenie było bezzasadne. Kwestia, czy doszło do ciężkiego naruszenia pracowniczych obowiązków jest sprawą ocenną i jedna osoba może uznać, że naruszenie obowiązków było ciężkie, a inna, że było ono lekkie. Jeśli więc nie zachodzi jakiś ewidentny przypadek, przy którym pracodawca dodatkowo dysponuje solidnymi dowodami (np.: zeznania świadków czy monitoring obrazujący, jak pracownik okrada pracodawcę lub niszczy jego mienie), warto jest spróbować, gdyż to, co dla pracodawcy było ciężkim naruszeniem, przez sąd może zostać uznane za niewystarczające do zwolnienia w trybie dyscyplinarnym. Jakie są uprawnienia pracownika w przypadku nieuzasadnionego zwolnienia? Pracownik, który odwołuje  się do sądu pracy od niezgodnego z prawem wypowiedzenia może domagać się przywrócenia do pracy na poprzednich warunkach lub też odszkodowania. Prawo do przywrócenia do pracy jest  jednak ograniczone, gdyż w niektórych wypadkach pracownik ma prawo tylko do odszkodowania, a mianowicie, przy umowie zawartej na czas określony, gdy: – upłynął termin, do którego umowa miała trwać, – przywrócenie do pracy byłoby niecelowe, gdyż do końca umowy zostało już niewiele czasu. Odszkodowanie za niezasadne rozwiązanie umowy o pracę odpowiada wielkości wynagrodzenia za okres wypowiedzenia. Jeśli pracodawca niezasadnie rozwiązał umowę o pracę terminową, odszkodowanie przysługuje w wysokości wynagrodzenia za czas, do którego umowa miała trwać, ale nie dłużej, niż czas wypowiedzenia. Wyjątkiem są kobiety w ciąży oraz osoby z ochroną przedemerytalną, którym przysługuje odszkodowanie za cały czas pozostawania bez pracy. Zwolnienie pracownika jest często trudną decyzją, zwłaszcza gdy w grę wchodzi tak zwane zwolnienie dyscyplinarne. Jeśli pracodawca chce w ten sposób zwolnić pracownika, powinien dobrze sprawę przemyśleć i zachować wszelkie wymogi formalne oraz odpowiednio ująć przyczynę, aby była ona jasna, precyzyjna oaz trudna do podważenia.

Nagroda jubileuszowa jako dodatkowy składnik wynagrodzenia za pracę
28 Jun 2022

Pracownicy za wykonywaną przez siebie pracę otrzymują wynagrodzenie, w ramach którego można wyróżnić stałe składniki wynagrodzenia oraz elementy zmienne. Składnikiem podstawowym jest tak zwane wynagrodzenie zasadnicze i w niektórych przypadkach jest to jedyny składnik wynagrodzenia. Oprócz wynagrodzenia zasadniczego pracownik może otrzymywać dodatki, wynagrodzenie zmienne, które jest zależne od wyników pracy, pracy w szczególnych warunkach. Niekiedy mają one na celu zrekompensowanie dodatkowego wysiłku pracownika lub też są nagrodą za dobre wyniki pracy. Do takich elementów dodatkowych wynagrodzenia podstawowego mogą należeć: – wynagrodzenie za pracę w porze nocnej, – wynagrodzenie za pracę w godzinach nadliczbowych, – dodatek za staż pracy, – dodatek za pracę w szczególnych warunkach, – dodatek funkcyjny. Pracodawcy nieraz decydują się na przyznawanie premii np. za osiągnięcie określonych rezultatów swojej pracy, np.: w regulaminie wynagradzania, ale pracodawca powinien konkretnie oraz precyzyjnie określić warunki, w jakich ona przysługuje, Często odzwierciedla ona efekty jakościowe, bądź tez ilościowe wykonywanej pracy. Pracodawca nie ma jednakże obowiązku do wypłacania premii, gdyż jest ona składnikiem zupełnie dobrowolnym. Jeśli jednak w regulaminie wynagradzania zostaną określone warunki i pracownik je spełni, a pracodawca nie wypłaci premii, pracownikowi przysługuje wówczas roszczenie o jej zapłatę. Nagroda jubileuszowa jest przyznawana w związku z przepracowaniem odpowiedniego okresu czasu. W kodeksie pracy nie ma pojęcia nagrody jubileuszowej, bo nie przysługuje ona wszystkim pracownikom. Można ją znaleźć w ustawach szczególnych regulujących status prawny określonych grup pracowników, takich jak: – pracownicy samorządowi, – nauczyciele, – górnicy, – pracownicy bibliotek, – pracownicy instytucji kultury, – pracownicy samorządowi, – pracownicy służby cywilnej, – pracownicy służby zdrowia, – pracownicy urzędów skarbowych. Co do zasady nagroda jubileuszowa nie przysługuje pracownikom zatrudnionym w przedsiębiorstwach prywatnych i pracownicy takich firm nie mają możliwości prawnego dochodzenia roszczenia o nagrodę jubileuszową, bo nie przysługuje ona z mocy prawa. Pracodawca może jednak przyznać taką nagrodę i nie ma ku temu żadnych przeszkód natury prawnej. Najlepiej, gdyby taka informacja została wyraźnie zapisana w umowie lub regulaminie wynagradzania, aby sytuacja pracownika była jasna i klarowna. Z drugiej jednak strony nie ma również przeszkód, aby pracodawca tak po prostu, bez zamieszczania odpowiedniego zapisu w umowie, wypłacił pracownikowi nagrodę jubileuszową. Jednakże tutaj nalży pamiętać o pewnej kwestii, a mianowicie iż taka wypłata nagrody jubileuszowej nie może przybrać dyskryminacyjnego charakteru. Innymi słowy, jeśli pracodawca decyduje się na taki krok, powinien wypłacać nagrodę jubileuszową każdemu pracownikowi, który osiągnął określony staż pracy. Pracodawca powinien również zaznaczyć, że jest to nagroda jubileuszowa, z jakiego powodu pracownik ją otrzymuje. W jakiej wysokości przysługuje nagroda jubileuszowa? Nie ma stałej jednej wysokości nagrody jubileuszowej, jako że nie wprowadzono jej w jednej ustawie, ale właśnie opisano ją w różnych ustawach i rozporządzeniach regulujących pragmatyki służbowe dla różnych grup pracowniczych. Dla każdej grupy może mieć ona inną wysokość. Na przykład dla pracowników samorządowych wartości te przedstawiają się następująco: po 25 latach – 100 %, po 30 – 100 %, 35- 200 %, po 40 – 300 %, po 45 – 400 %. Nie oznacza to jednak, że każda grupa zawodowa otrzymuje nagrodę jubileuszową w takiej samej wysokości i przy takim samym stażu pracy. Na przykład, jeśli chodzi o nauczycieli, to stawki tutaj są już inne. Co zrobić, jeśli pracodawca nie zapłaci pracownikowi nagrody jubileuszowej? Co do zasady pracodawca sam dokonuje wypłaty nagrody jubileuszowej, jako że jest to jego obowiązek zapisany wprost w ustawie. Aby otrzymać nagrodę jubileuszową, pracownik nie musi wykazywać żadnej aktywności ani składać też wniosków. Czasem jednak dochodzi do sytuacji, że pracodawca nie wypłaca należnej nagrody z różnych powodów – czy to przeoczenia  (każdemu może zdarzyć się błąd), świadomej odmowy lub braku wiedzy czy pewności co do tego, że upłynął już odpowiedni okres czasu i nagroda jubileuszowa przysługuje. Pracownik ma wówczas prawo podjąć kroki prawne, ale zanim to zrobi, warto najpierw spróbować dojść do porozumienia z pracodawcą, aby nie stawiać od razu sprawy na ostrzu noża. Nagroda jubileuszowa powinna zostać wypłacona w dniu, gdy upłynął już odpowiedni staż pracy. W praktyce jednak często zajmuje to kilka dni, a najczęściej jest ona płacona razem z wypłatą. Dla pewności pracownik powinien poczekać do dnia wypłaty, aby mieć pewność, czy ową nagrodę otrzymał, czy też nie. Jeśli pracodawca celowo nie wypłacił pracownikowi należnej nagrody jubileuszowej, pracownik może najpierw wystosować wezwanie do zapłaty, choć nie jest to niezbędne. Pracownik powinien skierować pozew do sądu pracy, przy czym może to uczynić do sądu właściwego ze względu na miejsce, w którym wykonuje pracę. Do pozwu konieczne jest załączenie dokumentów, dzięki którym pracownik wykaże, z czego wynika jego roszczenie oraz jego wysokość. Może to być umowa o pracę, zaświadczenie o wynagrodzeniu, dokumenty potwierdzające staż pracy uprawniający do nagrody – jest to bardzo ważne. Wysokość nagrody zależy od stażu pracy, dlatego koniecznie trzeba wykazać staż pracy. Nagroda jubileuszowa to dodatkowy składnik wynagrodzenia, który przysługuje określonym grupom zawodowym po osiągnięciu określonego przepisami prawa stażu pracy. Co do zasady nie należy się ona pracownikom u prywatnych pracodawców, chyba że pracodawca postanowi inaczej, gdyż może ją wypłacać, jeśli ma takie życzenie, ale nie jest to jego obowiązkiem.

Kiedy sąd może wydać nakaz zapłaty?
24 Jun 2022

Od wielu już lat w polskim postępowaniu cywilnym istnieje procedura polegająca na tym, ze sąd może wydać nakaz zapłaty bez przeprowadzania postępowania rozpoznawczego i wyznaczania rozprawy. Jest to niewątpliwie duże ułatwienie dla wierzycieli, jeśli dysponują oni dostatecznymi dowodami, a nieraz utrapienie dla dłużnikow. W jakich sytuacjach można wydać nakaz zapłaty? Istnieje możliwość uzyskania nakazu zapłaty w postępowaniu nakazowym oraz upominawczym. Sąd rozpozna sprawę w postępowaniu nakazowym, jeżeli wierzyciel będący powodem dołączy do pozwu ściśle określone dokumenty, które udowodnią istnienie i wysokość jego roszczenia. Tymi dokumentami są: 1. dokument urzędowy,2. zaakceptowany przez dłużnika rachunek – np. podpisana przez dłużnika faktura VAT,3. wezwanie dłużnika do zapłaty i pisemne oświadczeniem dłużnika o uznaniu długu,4. zaakceptowane przez dłużnika żądanie zapłaty, zwrócone przez bank i niezapłacone z powodu braku środków na rachunku bankowym. Można wydać również nakaz zapłaty z weksla, czeku, warrantu lub rewersu, ale powinny one spełniać określone prawem wymogi oraz ich prawdziwość nie może budzić wątpliwości. Nakazu zapłaty w postępowaniu nakazowym nie można wydać, jeśli brak jest stosownego wniosku o jego wydanie, powód domaga się roszczenia, które nie nadaje się do trybu postępowania nakazowego oraz, gdy dołączone do pozwu dokumenty nie spełniają wymogów dokumentów, które uzasadniają wydanie nakazu zapłaty lub nie dołączona do niego wszystkich wymaganych dokumentów. Zdecydowanie łatwiej jest uzyskać nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym, gdyż nie ma tak ściśle określonego katalogu dokumentów, które mogą stanowić podstawę do wydania nakazu zapłaty. Zdecydowanie łatwiej jest udowodnić swoje roszczenie w postępowaniu upominawczym. Wniesienie pozwu i w konsekwencji wydanie nakazu zapłaty jest bowiem możliwe w sytuacji, gdy: 1. roszczenie jest oczywiście zasadne,2. przytoczone w pozwie okoliczności nie budzą wątpliwości,3. zaspokojenie roszczenia nie zależy od świadczenia wzajemnego,4. miejsce pobytu pozwanego jest znane albo jeśli doręczenie mu nakazu może nastąpić w kraju. Najczęściej nakazy zapłaty w postepowaniu upominawczym są wydawane, gdy powód przedstawi np. fakturę lub rachunek za dostarczone towary lub wykonane usługi. Nie muszą być one podpisane czy uznane przez dłużnika, w odróżnieniu od tych w postępowaniu nakazowym. Jakie sa podobieństwa między tymi dwoma trybami? W obu sąd wydaje (lub może wydać) nakaz zapłaty bez przeprowadzania rozprawy. Jaka jest główna różnica między nimi? Najważniejsza różnica polega na tym, iż w postępowaniu nakazowym trzeba załączyć określone dowody, a przy postępowaniu upominawczym nie, dlatego też łatwiej jest uzyskać nakaz zapłaty w tym trybie. Co, jeśli sąd odmówi wydania nakazu zapłaty? Nie trzeba się wówczas martwić, gdyż nie oznacza to, że sprawa jest przegrana, że sąd uznaje, że roszczenie jest bezzasadne. Po prostu sąd może mieć wówczas wątpliwości na podstawie samych dokumentów, może uznać, ze postępowanie rozpoznawcze jest konieczne dla uzyskania całego obrazu sprawy. Jeśli sąd nie wydaje nakazu zapłaty, wówczas sprawa jest kierowana na rozprawę. Wtedy postępowanie toczy się w trybie zwykłego postępowania cywilnego, strony są wysłuchiwane, można przedstawić również i inne dowody, np.: z przesłuchania świadków czy opinii biegłego (co jest niedopuszczalne w postępowaniu o wydanie nakazu zapłaty). Sąd wydał nakaz zapłaty. I co dalej? Jeśli sąd uzna, że są spełnione warunki do wydania nakazu zapłaty, wówczas po jego wydaniu, doręcza go wraz z pozwem pozwanemu. Pozwany ma wówczas 14 dni, aby dokonać zapłaty lub też wnieść sprzeciw. Jak wygląda procedura wniesienia sprzeciwu? Pozwany, przeciwko któremu wydano nakaz zapłaty i który się z nim nie zgadza, ma prawo do ochrony swoich praw i interesów za pomocą sprzeciwu. Jest to procedura odwoławcza stosowana właśnie wówczas, gdy sąd wyda nakaz zapłaty. Najważniejsze jest zachowanie terminu 2 tygodni. Wniesienie sprzeciwu może nastąpić poprzez dostarczenie go do sądu lub też poprzez wysłanie listem poleconym i wtedy liczy się data stempla pocztowego. Poza tym wniesienie sprzeciwu nie jest obciążone zbyt wieloma rygorami formalnymi. Należy wskazać sygnaturę sprawy, oznaczyć strony i zaznaczyć, że wnosi się sprzeciw od nakazu zapłaty oraz czy dotyczy on całości nakazu czy części. Nie ma potrzeby uzasadniania, dlaczego wnosi się sprzeciw. Z drugiej jednak strony, jeśli ktoś kwestionuje roszczenie, jego wysokość, okoliczności, które mają wpływ na istnienie roszczenia lub ma zastrzeżenia co do przedstawionego stanu faktycznego, powinien to wszystko wskazać. Tak będzie niewątpliwie najlepiej dla pozwanego. Powinno się również przedstawić dowody podważające istnienie lub wysokość roszczenia, aby nie narazić się później na zarzut spóźnionego przedstawienia dowodów. Kiedy nakaz zapłaty staje się prawomocny? Nakaz zapłaty staje się prawomocny, jeśli w ciągu 14 dni od jego otrzymania pozwany nie złoży sprzeciwu. Zanim się jednak złoży wniosek o nadanie klauzuli wykonalności, warto w sądzie dowiedzieć się, czy pozwany odebrał nakaz, a jeżeli tak, to kiedy go odebrał. Trzeba też odczekać trochę dłużej niż te 2 tygodnie, aby mieć pewność, czy pozwany nie wysłał nakazu zapłaty pocztą. Często w sądach czekają około tygodnia od upływu tych 14 dni od nakazu zapłaty, a dopiero później sąd dokonuje stwierdzenia prawomocności. Nakazy zapłaty to kolejna instytucja, która ma na celu przyspieszenie postępowań sądowych i rzeczywiście bywa przydatna, ale w tym wszystkim trzeba też pamiętać o zabezpieczeniu praw dłużników.

Prosta spółka akcyjna – co warto wiedzieć?
22 Jun 2022

Od wielu lat w kodeksie spółek handlowych figurują spółki osobowe oraz kapitałowe. Do spółek osobowych należą: spółka jawna, partnerska, komandytowa, komandytowo- akcyjna, a do kapitałowych – spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, akcyjna, oraz od niedawna prosta spółka akcyjna. Na marginesie należy dodać, że spółka cywilna jest stosunkiem umownym, zobowiązaniowym, a nie odrębnym podmiotem prawnym, spółką taką jak te opisane w kodeksie spółek handlowych. Od jakiegoś czasu do kodeksu wprowadzono nowy podmiot – prostą spółkę akcyjną, która według niektórych ma być odpowiedzią na Polski Ład. Założenie niektórych spółek jest stosunkowo proste i nie wymaga zbyt wielu formalności, ale z kolei przy innych trzeba już się sporo napracować. Do najbardziej skomplikowanych można zaliczyć właśnie spółkę akcyjną. Prosta spółka akcyjna została wprowadzona do systemu prawnego dnia 1 lipca 2021 roku. jest nowym, niepublicznym typem spółki handlowej, która łączy ograniczoną odpowiedzialność wspólników  za zobowiązania spółki z dużą dozą elastyczności, zarówno jeśli chodzi o kształtowanie wzajemnych relacji pomiędzy wspólnikami, jak i systemu zarządzania taką spółką. Charakteryzuje się ona tym, że wymogi związane z jej utworzeniem i prowadzeniem zostały ograniczone do minimum. Udziałowcy mogą otrzymać akcje w zamian za pomysł albo świadczenie usług. Akcjonariusze mogą dowolnie kształtować podział akcji i wkłady wnoszone na ich pokrycie, a akcje nie posiadają wartości nominalnej. Spółka taka może mieć jednoosobowy zarząd i nie ma obowiązku tworzenia rady nadzorczej. Przy tworzeniu przepisów wprowadzających tę formę spółki podkreślano, że jest to dobra forma dla startupów, firm innowacyjnych oraz z branży technologicznej. Wydaje się, że w dużym stopniu jest to prawda, gdyż zarówno utworzenie, jak i zarzadzanie prostą spółką akcyjną jest dużo bardziej uproszczone i w teorii można taką spółkę założyć w ciągu jednego dnia w systemie S24. Jakie są najważniejsze cechy prostej spółki akcyjnej? – prostsze procedury i większa swoboda w podejmowaniu uchwał zdalnie, przy pomocy poczty elektronicznej czy komunikatorów internetowych, – bardzo niski kapitał akcyjny wymagany przy zakładaniu spółki – 1 zł, – bardziej elastyczne podejście do organów spółki, w tym możliwość powołania rady dyrektorów, która łączy cechy zarządu i rady nadzorczej, – możliwość założenia jej drogą elektroniczną przez system S24, – większa elastyczność, jeśli chodzi o rodzaje akcji i zasady działania spółki, w tym akcje za pracę lub usługi, – rejestr akcjonariuszy w formie cyfrowej, prowadzony przez notariusza lub biuro maklerskie, – łatwiejsze dysponowanie środkami spółki – brak „zamrożonego” kapitału zakładowego, – proste zasady dotyczące likwidacji spółki i krótszy czas potrzebny na likwidację. Jak wygląda procedura zakładania prostej spółki akcyjnej? Procedura ta jest zdecydowanie prostsza i szybsza niż zakładanie tradycyjnej spółki akcyjnej. Trzeba wykonać następujące czynności: zawarcie umowy spółki,ustanowienie organów spółki wymaganych przez ustawę lub umowę spółki,wniesienie przez akcjonariuszy wkładów na pokrycie kapitału akcyjnego,dokonanie wpisu w KRS. Umowa prostej spółki akcyjnej może zostać zawarta w formie aktu notarialnego lub przy pomocy wzorca umowy udostępnionego w systemie teleinformatycznym S24. Jeśli nie ma się zamiaru wprowadzać jakichś niestandardowych zapisów, wystarczające będzie skorzystanie z udostępnionego wzorca. Trzeba jednak pamiętać, że przy zakładaniu spółki przez internet, można korzystać tylko z wkładów pieniężnych, a w przypadku prostej spółki akcyjnej możliwe jest również wniesienie nakładu w postaci pracy na pokrycie kapitału zakładowego. Jeśli więc założyciel lub założyciele nie chcą skorzystać z tego standardowego wzorca, muszą udać się do notariusza, który sporządzi zindywidualizowaną treść umowy. Następny krok to ustanowienie organów spółki. Organami prostej spółki akcyjnej może być zarząd albo rada dyrektorów. W przypadku wyboru zarządu, obok niego możliwe jest też ustanowienie klasycznej, standardowej rady nadzorczej. To akcjonariusze dokonują wyboru i powinien on zostać określony już w umowie spółki. Nowym rozwiązaniem jest Rada Dyrektorów. Stanowi ona połączenie zarządu i rady nadzorczej. W jednym organie mogą więc zasiadać dyrektorzy wykonawczy (którzy zarządzają spółką), jak i niewykonawczy – którzy nadzorują spółkę. Następnie powinno nastąpić pokrycie kapitału akcyjnego. Kapitał ten powinien wynosić przynajmniej jeden złoty. Interesujące jest, iż w umowie spółki nie trzeba określać wysokości kapitału zakładowego, czyli jeśli dokonuje się zmiany wysokości kapitału zakładowego, to nie trzeba jednocześnie zmieniać umowy spółki, co również jest dużym ułatwieniem. Powinno się jednak określić termin wniesienia tego kapitału, ale wyjątkiem jest ta złotówka, która powinna być uiszczona od razu. Następnie należy dokonać rejestracji spółki. Jeśli skorzystało się z gotowego wzorca dostępnego online, można dokonać rejestracji spółki w formie elektronicznej w systemie S24. Jeśli zaś umowa została zawarta w formie aktu notarialnego, wówczas formularz wniosku wraz załącznikami należy dostarczyć do właściwego miejscowo sądu gospodarczego. Czy prosta spółka akcyjna jest odpowiedzią na obecną trudną sytuację gospodarczą? Według niektórych jest to możliwe, gdyż prosta spółka akcyjna  pozwala uniknąć negatywnych skutków w zakresie podatku dochodowego, wprowadzając stałe opodatkowanie na poziomie 19% lub 9%, bez konieczności spełniania dodatkowych wymogów. Niewątpliwie atrakcyjne są elastyczne zasady i dużo mniej formalności niż w przypadku tradycyjnej spółki akcyjnej.

Najem lokalu użytkowego – na co zwrócić uwagę?
16 Jun 2022

Umowa najmu należy do jednych z najczęściej zawieranych w Polsce. Dotyczy to zarówno najmu lokali mieszkalnych, jak i użytkowych, przeznaczonych na inne cele niż mieszkaniowe. W takich sytuacjach warto wiedzieć, jakie prawa i obowiązki kryje najem lokalu usługowego dla najemcy oraz wynajmującego. Istota najmu polega na tym, że jedna osoba oddaje drugiej do używania, użytkowania jakąś rzecz lub lokal czy dom. Teoretycznie nie ma przeszkód, aby wynajmującym była osoba, która nie jest właścicielem nieruchomości, gdyż przepisy prawa nie wymagają, aby wynajmujący był właścicielem, a jedynie, by udostępnił je najemcy. Warto jednak oczywiście upewnić się i w miarę możliwości sprawdzić, czy wynajmujący dysponuje tytułem prawnym do lokalu, aby uniknąć kłopotów i komplikacji, jakie mogłyby się pojawić. Co powinna zawierać umowa najmu lokalu użytkowego? Przede wszystkim powinny się tam znaleźć: data i miejsce zawarcie umowy,dane zawierających umowę,precyzyjne określenie przedmiotu najmu (opis lokalu, jego lokalizacja, stan prawny itd.),czas trwania umowy,opis praw i obowiązków stron,wyszczególnienie czynszu i innych opłat wraz z terminami i sposobami ich regulowania,szczegóły związane z ewentualnym rozwiązaniem umowy (okres i warunki wypowiedzenia, sytuacje, kiedy umowa może zostać wypowiedziana),podpisy stron. Jest to oczywiście pewne minimum i nie ma przeszkód, żeby umowa była bardziej szczegółowa. Tak naprawdę im bardziej precyzyjna, tym mniej później wątpliwości czy sytuacji spornych. Warto również do umowy załączyć protokół zdawczo – odbiorczy lokalu z opisem jego stanu, znajdującego się w nim sprzętu. Dobrym pomysłem jest również dołączenie dokumentacji fotograficznej, gdyż to również rozwieje wiele wątpliwości dotyczących opisu lokalu. Jakie przepisy stosuje się do umowy najmu lokalu użytkowego? Przede wszystkim zapisy kodeksu cywilnego, w szczególności art. 659 i następne kodeksu cywilnego. Nie stosuje się wówczas ustawy o ochronie praw lokatorów, gdyż ona dotyczy jedynie wynajmu lokali przeznaczonych na cele mieszkaniowe. Jest to znacznie prostsza sytuacja, gdyż nie ma wówczas kolizji przepisów i nie trzeba sprawdzać, które należy stosować w danej sytuacji. Strony mają jednocześnie znacznie więcej swobody przy ustalaniu treści umowy, gdyż nie ma wielu obostrzeń i reguł dotyczących umów wynajmu lokali mieszkalnych. Jakie są obowiązki stron? Podstawowym obowiązkiem najemcy jest uiszczanie czynszu. Najczęściej odbywa się to z góry, na początku miesiąca. Strony w umowie powinny określić, w jakim terminie i w jaki sposób nastąpi uiszczenie czynszu, a także który moment uznaje się za moment zapłaty czynszu. Zazwyczaj najemcę lokalu obciążają również koszty związane z eksploatacją lokalu (np. rachunki za energię elektryczną, zużycie wody, wywóz nieczystości, utrzymanie systemu alarmowego, itd.) i najczęściej te opłaty, dokonywane są w terminie innym niż czynsz najmu. Najemca prowadzący działalność gospodarczą często chce lub też musi dokonać remontu, aby przystosować lokal do swoich potrzeb.  Strony umowy mogą we własnym zakresie określić, kto i za jakie remonty jest odpowiedzialny, czy najemca ma prawo do przeprowadzania remontów i w jakim zakresie. Jeśli strony umowy nie postanowią inaczej, zastosowanie znajdą przepisy kodeksu cywilnego, zgodnie z którymi najemcę obciążają drobne nakłady wywołane zwyczajowym używaniem lokalu.  Właściciel lokalu z kolei ma obowiązek utrzymywania lokalu w stanie przydatnym dla umówionego przez strony użytku przez czas trwania umowy. Jeśli nie jest to możliwe, a przedsiębiorca – z przyczyn leżących po stronie właściciela lokalu – nie może prowadzić swojego przedsiębiorstwa, przysługują mu różne uprawniania wobec wynajmującego zależnych od rozmiaru problemu (należą do nich np.: dokonanie naprawy na koszt właściciela lokalu, obniżenie czynszu, rozwiązanie umowy, a nawet roszczenie o odszkodowanie za poniesione przez przedsiębiorcę straty).  Na jaki okres czasu można zawrzeć umowę? Istnieją tu dwie możliwości – na czas oznaczony i czas nieoznaczony. Umowa najmu lokalu użytkowego zawarta na czas nieoznaczony obowiązuje tak długo, jak nie zostanie wypowiedziana przez jedną ze stron umowy. Terminy wypowiedzenia określa art. 688 kodeksu cywilnego, zgodnie z którym, umowa może być wypowiedziana najpóźniej na trzy miesiące naprzód na koniec miesiąca kalendarzowego (jeżeli czynsz najmu płatny jest miesięcznie). Umowę można zawrzeć na czas oznaczony, a wtedy jeśli się nie zawrze odpowiedniego zapisu zastrzegającego możliwość wypowiedzenia lub określenie warunków wypowiedzenia, to nie można jej wypowiedzieć co do zasady (poza określonymi wypadkami określonymi w ustawie). Jeżeli umowa najmu lokalu użytkowego  jest zawierana pomiędzy przedsiębiorcami, to czas obowiązywania umowy można określić maksymalnie na okres 30 lat. Jeżeli umowa została zawarta na okres dłuższy, to po upływie okresu 30 lat będzie traktowana tak, jak umowa zawarta na czas nieoznaczony. Na co więc zwrócić szczególną uwagę? Powinniśmy przyjrzeć się kwestii określenia przedmiotu najmu, a więc zwrócić uwagę, czy opis w umowie i protokole zdawczo – odbiorczym odpowiada stanowi faktycznemu. Niezwykle ważna jest kwestia płatności. Najemca powinien mieć pewność nie tylko, ile wynosi czynsz i jaki jest termin płatności, ale również, jakie dodatkowe koszty będzie ponosić. Ostatnia bardzo ważna kwestia, która w niektórych sytuacjach może budzić problemy, to rozwiązania dotyczące wypowiedzenia. Powinno się wiedzieć, kiedy można wypowiedzieć umowę i jaki jest termin wypowiedzenia. Przy zawieraniu każdej umowy trzeba być ostrożnym. Nie jest tajemnica, że wynajmujący starają się zabezpieczyć swoje interesy, dlatego najemcy muszą być czujni, by unikać wielu pułapek. Trzeba więc przeczytać dokładnie umowę, gdyż najemcy lokali użytkowych nie podlegają takiej ochronie, jak najemcy lokali mieszkalnych.

Zasady dokonywania potrąceń z wynagrodzenia pracownika
14 Jun 2022

Jednym z głównych i najważniejszych obowiązków pracodawcy jest terminowe wypłacanie pracownikowi wynagrodzenia za pracę. Wynagrodzenie to powinno być płatne raz w miesiącu, z dołu, najpóźniej do 10. dnia każdego miesiąca. Zasada ta doznaje jednak wyjątków, do których należy między innymi dokonywanie potrącenia z wynagrodzenia za pracę. Potrącenia dobrowolne i przymusowe Potrącenia dobrowolne zdarzają się stosunkowo rzadko i mogą one być dokonywane zarówno na rzecz pracodawcy, jak i podmiotu trzeciego. Potrącenia przymusowe również mogą być dokonywane na rzecz obu tych podmiotów. Potrącenia przymusowe dotyczą najczęściej egzekucji na mocy wyroków sądowych świadczeń alimentacyjnych oraz świadczeń innych niż alimentacyjne oraz kar pieniężnych nakładanych przez pracodawcę. Istnieje wiele cech wspólnych i podobieństw między potrąceniami dobrowolnymi i przymusowymi w zakresie procedury. Z dokonywaniem potrąceń dobrowolnych są związane trzy przesłanki, które muszą zaistnieć jednocześnie: zachowanie pracownika (wyrażenie zgody) jest dobrowolne,pracownik ma świadomość zobowiązania orazzgoda na potrącenie została wyrażona w formie pisemnej. Pracodawca musi najpierw dokonywać potrąceń przymusowych, a dopiero potem dobrowolnych. Pracownik może w każdej chwili wycofać swoją zgodę na dokonywanie potrąceń dobrowolnych. Zgoda musi być wyrażona w sposób pisemny. Wyrażenie zgody w inny sposób, np. ustnie lub w sposób dorozumiany, jest uznawane za nieważne (art. 91 § 1 Kodeksu pracy). W przypadku, gdyby pracownik zakwestionował potrącenie dokonane bez takiej zgody, może żądać od pracodawcy odsetek od nieterminowo wypłaconej części wynagrodzenia, a nawet odszkodowania z tego tytułu. Należy uznać, iż skoro zgoda na potrącenie powinna mieć formę pisemną, to oświadczenie pracownika o jej wycofaniu również powinno zostać złożone w formie pisemnej. Dalsze dokonywanie potrącenia, mimo cofnięcia na nie zgody, jest nieważne. Podpisanie przez pracownika zgody na potrącenie w przyszłości bliżej nieokreślonych kwot należności, np. z tytułu spowodowania możliwej szkody w mieniu pracodawcy powierzonym pracownikowi czy z innego powodu, jest nieważne. Nie jest też ważne wyrażenie przez pracownika zgody na potrącenie świadczeń, które powinien zapewnić pracodawca (np. kosztów szkolenia bhp, badań profilaktycznych, przydzielonej odzieży roboczej czy obuwia ochronnego). Jakie są obowiązki pracodawcy w przypadku potrąceń przymusowych? Jeśli dochodzi do potrącenia przymusowego z wynagrodzenia za pracę, pracodawca powinien ustalić: – jaka jest podstawa do dokonywania obowiązkowych potrąceń, – sprawdzić i określić, jaka jest maksymalna dopuszczalna kwota potrącenia, – sprawdzić, ile w danym wypadku wynosi kwota wolna od potrącenia, – ustalić, jaka jest w danym przypadku maksymalna możliwa kwota potrącenia. Powinien on oczywiście również poinformować pracownika o tym, że dokonuje potrącenia z wynagrodzenia oraz powiedzieć, z jakiego tytułu oraz w jakiej kwocie i wysokości będzie ono dokonywane. W przypadku zajęcia wynagrodzenia za pracę, komornik wzywa pracodawcę, aby w ciągu tygodnia: – przedstawił on za okres trzech miesięcy poprzedzających zajęcie, za każdy miesiąc oddzielnie, zestawienie  wynagrodzenia dłużnika za pracę oraz oddzielnie jego dochodu z wszelkich innych tytułów, – podał, w jakiej kwocie i w jakich terminach zajęte wynagrodzenie  przekazywane będzie  wierzycielowi, – w przypadku zajścia przeszkód do wypłacenia wynagrodzenia za pracę złożył oświadczenie o rodzaju tych przeszkód, a w szczególności podał, czy inne osoby roszczą sobie prawa, czy i w jakim sądzie toczy się sprawa o zajęte wynagrodzenie i czy oraz o jakie roszczenia została skierowana do zajętego wynagrodzenia egzekucja przez innych wierzycieli. Pracodawca ma też obowiązek  niezwłocznego zawiadomienia komornika oraz wierzyciela o każdej zmianie tych okoliczności.  Jaka jest dopuszczalna wysokość potrącenia z wynagrodzenia pracownika? Ani pracodawca, ani pracownik nie mają możliwości decydowania o tym, w jakiej kolejności, bądź też wysokości decydować o tym, ile potrącić. Kwestia ta jest ściśle uregulowana przepisami prawa. W przypadku egzekucji świadczeń alimentacyjnych wolna od zajęcia jest kwota nie mniejsza niż 3/5 wynagrodzenia wraz ze wszystkimi dodatkami po potrąceniu podatków i innych obciążeń ustawowych. Z kolei  nagrody z zakładowego funduszu nagród, dodatkowe wynagrodzenie roczne oraz należności przysługujące pracownikom z tytułu udziału w zysku lub nadwyżce bilansowej podlegają egzekucji na zaspokojenie świadczeń alimentacyjnych do pełnej wysokości. Jeśli chodzi zaś o świadczenia inne niż alimentacyjne, możliwe jest dokonywanie potrąceń maksymalnie do polowy wynagrodzenia. Oprócz tego istnieje kwota wolna od zajęcia komorniczego. Wolna od potrąceń jest kwota wynagrodzenia za pracę w wysokości: – minimalnego wynagrodzenia za pracę, ustalanego na podstawie odrębnych przepisów, przysługującego pracownikom zatrudnionym w pełnym wymiarze czasu pracy, po odliczeniu składek na ubezpieczenia społeczne, zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych oraz wpłat dokonywanych do pracowniczego planu kapitałowego, jeżeli pracownik nie zrezygnował z ich dokonywania – przy potrącaniu sum egzekwowanych na mocy tytułów wykonawczych na pokrycie należności innych niż świadczenia alimentacyjne, – 75% wynagrodzenia określonego w pkt 1 – przy potrącaniu zaliczek pieniężnych udzielonych pracownikowi, – 90% wynagrodzenia określonego w pkt 1 – przy potrącaniu kar pieniężnych przewidzianych w art. 108 kodeksu pracy. Widać więc z powyższego opisu, że dokonywanie potrącenia jest czasem sprawą skomplikowaną, gdyż istnieje wiele zasad i przepisów, które to regulują. Pracodawca musi jednak bezwzględnie współpracować z komornikiem w tym zakresie. Ustawodawca wprowadził jednak pewne ograniczenia mające na celu ochronę praw pracownika przed pozbawieniem go środków do życia.

Co zrobić, gdy dłużnik pozbywa się majątku?
09 Jun 2022

Bycie wierzycielem to sytuacja z reguły korzystna, gdyż wiąże się z uzyskaniem w bliższej lub dalszej perspektywie świadczenia od drugiej strony – często o charakterze finansowym. Niestety nie każdy dłużnik jest osobą rzetelną, która sumiennie spłaca swoje długi. Często uzyskanie korzystnego wyroku sądowego jest wystarczające, a jeśli nie, to wierzyciel musi udać się do komornika. Co zrobić w sytuacji, gdy dłużnik przewidując egzekucję świadomie i celowo wyzbywa się lub ukrywa majątek? Ustawodawca na szczęście przewidział również i taką sytuację, umożliwiając wierzycielowi podjęcie odpowiednich kroków prawnych.   Czym jest skarga pauliańska i jaki jest jej mechanizm? Wierzyciel, który chce skorzystać ze skargi pauliańskiej wobec swojego dłużnika, musi wytoczyć powództwo przeciwko osobie trzeciej, która uzyskała korzyść prawną od dłużnika. Trzeba pamiętać o tym, że nie jest to pozew przeciwko dłużnikowi, który pozbył się majątku, ale przeciwko osobie, która go otrzymała. Jakie są warunki, przesłanki do skorzystania ze skargi pauliańskiej? Można wyróżnić następujące przesłanki skorzystania z tej instytucji: – wierzycielowi przysługuje wierzytelność wobec dłużnika, – dłużnik dokonał czynności prawnej, – wskutek czynności prawnej dłużnika doszło do pokrzywdzenia wierzyciela, – dłużnik miał świadomość pokrzywdzenia wierzyciela, – wskutek czynności między dłużnikiem a osobą trzecią, ta osoba tzrecia zyskała korzyść majątkową, – osoba trzecia wiedziała lub z zachowaniem należytej staranności mogła wiedzieć, iż jest to działanie z pokrzywdzeniem wierzyciela (od tej zasady są jednak pewne wyjątki). Jaki jest skutek w przypadku wygrania sprawy przed sądem? Jeśli wierzyciel wytoczy sprawę w oparciu o skargę pauliańska i ją wygra, wówczas będzie mógł prowadzić egzekucję zadłużenia tak, jakby nigdy do tej czynności prawnej nie doszło  i majątek był nadal własnością jego dłużnika. Oczywiście jest to niedogodność i problem dla osoby trzeciej, ale też dlatego wymaga się złej wiary u osoby trzeciej. Co oznacza pokrzywdzenie wierzyciela? Czynność prawna dłużnika jest dokonana z pokrzywdzeniem wierzycieli, jeżeli wskutek tej czynności dłużnik stał się niewypłacalny albo stał się niewypłacalny w wyższym stopniu, niż był przed dokonaniem czynności. Wskutek tej czynności wierzyciel nie może dochodzić swojej wierzytelności, nie może jej wyegzekwować, gdyż dłużnik nie ma majątku lub jego znacznej części. Najprostszym i najbardziej oczywistym przykładem jest sytuacja, gdy dłużnik dokonuje darowizny nieruchomości, często na rzecz osoby bliskiej. Wykazanie złej wiary osoby trzeciej Jeśli osoba trzecia działa w dobrej wierze, nie można wobec niej wyciągać konsekwencji z dokonania czynności prawnej z dłużnikiem. Jeśli ktoś po prostu kupił składnik majątku od dłużnika. Wymaga się, aby albo wiedział o tym, że dłużnik w ten sposób wyzbywa się majątku, albo też przy dochowaniu należytej staranności, mógł się o tym dowiedzieć. Inaczej wygląda sytuacja przy darowiźnie. Jeżeli wskutek czynności prawnej dokonanej przez dłużnika z pokrzywdzeniem wierzycieli osoba trzecia uzyskała korzyść majątkową bezpłatnie, wierzyciel może żądać uznania czynności za bezskuteczną, chociażby osoba ta nie wiedziała i nawet przy zachowaniu należytej staranności nie mogła się dowiedzieć, że dłużnik działał ze świadomością pokrzywdzenia wierzycieli. Widać więc, że ochrona osób obdarowanych jest dużo słabsza. Podobnie wygląda sytuacja, jeśli czynność została dokonana na rzecz osoby bliskiej. Wówczas istnieje domniemanie, że ta osoba bliska wiedziała o tym, że działanie dłużnika stanowi pokrzywdzenie wierzyciela. Skutki uwzględnienia skargi pauliańskiej Jak wspomniano wyżej i co należy jeszcze raz podkreślić, wierzyciel uzyskuje prawo do prowadzenia egzekucji również wobec majątku przekazanego osobie trzeciej. Osoba trzecia nie staje się dłużnikiem, ale musi znosić egzekucję kierowaną do majątku, który stał się jej własnością. Owszem, w niektórych przypadkach może dojść do tego, że ten majątek straci. Nie oznacza to jednak, ze sama umowa staje się nieważna. Umowa między dłużnikiem a osobą trzecią nadal jest ważna i obowiązująca, choć w praktyce utrudnia to korzystanie z nabytego majątku. Czy osoba trzecia ma jakieś sposoby obrony? Sytuacja osoby trzeciej jest nie do pozazdroszczenia, ale to nie znaczy, że nie ma możliwości obrony swoich praw. Osoba trzecia może przede wszystkim wykazywać, iż nie działała z pokrzywdzeniem wierzyciela, czyli nie wiedziała, ale również przy dochowaniu należytej staranności nie mogła się o tym dowiedzieć. Ponadto osoba trzecia, która uzyskała korzyść majątkową wskutek czynności prawnej dłużnika dokonanej z pokrzywdzeniem wierzycieli, może zwolnić się od zadośćuczynienia roszczeniu wierzyciela żądającego uznania czynności za bezskuteczną, jeżeli zaspokoi tego wierzyciela albo wskaże mu wystarczające do jego zaspokojenia mienie dłużnika. Może czasem być tak, że korzystniej jest spłacić wierzyciela, w szczególności, gdy wartość majątku nabytego od dłużnika, jest znacznie wyższa od zadłużenia. Najprostszym rozwiązaniem wydaje się być wskazanie odpowiedniego majątku dłużnika, ale dłużnik musi ten majątek posiadać, a ponadto osoba trzecia musi mieć odpowiednią wiedzę na ten temat. W jakim terminie można wytoczyć skargę pauliańską? Powództwo ze skargi pauliańskiej ulega przedawnieniu po upływie 5 lat od dokonania czynności prawnej. Skarga pauliańska jest instytucją czasem skomplikowaną, ale bardzo przydatną dla wierzycieli. Dzięki niej można zapobiegać negatywnym konsekwencjom nieuczciwych działań dłużników. Trzeba jednak pamiętać również o zabezpieczeniu praw osób trzecich, czasem bez złej woli i dość przypadkowo zaangażowanych w sprawę ukrywania majątku przez dłużnika.  

Kiedy można złożyć skargę na czynności komornika?
07 Jun 2022

Profesja komornika jest trudna i niewdzięczna, ale z drugiej strony również bardzo potrzebna. Bez nich te wszystkie wyroki byłyby jedynie pustymi kartkami papieru. Jednakże, jak każdy inny, komornik musi również działać na podstawie i w granicach obowiązującego prawa. Nie można jednak oczywiście wykluczyć, że czasem zdarzy się sytuacja, gdy działanie komornika w jakiś sposób będzie naruszało w sposób niezgodny z prawem interesy zarówno dłużnika, jak i osób trzecich. Dlatego też niezbędne było stworzenie narzędzi, które pomagałyby w takich sytuacjach i stanowiłyby kontrolę działań komornika. Wobec jakich czynności przysługuje skarga? Ustawodawca nie wskazał konkretnego katalogu czynności, na które można złożyć skargę. Określono jedynie, że możliwe jest złożenie skargi wobec wszystkich czynności, z wyjątkiem: wezwania do usunięcia braków pisma,zawiadomienia o terminie czynności,uiszczenia przez komornika podatku od towarów i usług,wyboru komornika, któremu przekazano sprawę,udzielenia przybicia ruchomości, które ulegają szybkiemu zepsuciu,sporządzenia przez komornika planu podziału sumy uzyskanej z egzekucji (w takim przypadku wnosi się zarzuty przeciwko planowi podziału). Trzeba też pamiętać, ze przedmiotem skargi może być nie tylko działanie, ale również zaniechanie, czyli sytuacja, kiedy komornik nie dokonuje czynności, mimo że jest do tego zobowiązany. Jako przykładowe sytuacje uprawniające do wniesienia skargi należy wskazać: nieprawidłowe naliczenie odsetek, błędne naliczenie wierzytelności głównej czy też prowadzenie egzekucji wobec osoby, która nie jest w rzeczywistości dłużnikiem (co się czasem zdarza). Jakich formalności trzeba dopełnić przy składaniu takiej skargi? W obecnym stanie prawnym taką skargę można złożyć na urzędowym formularzu. Formularz skargi komornik powinien doręczyć dłużnikowi wraz z pierwszym pismem wszczynającym postępowanie. Jeśli ktoś jednak z różnych powodów nie dysponuje takim formularzem, nie ma jednakże problemu, żeby znaleźć go w internecie. Skarga ta jest rozpatrywana przez sąd rejonowy, w okręgu którego komornik prowadzi kancelarię. Skargę należy wnieść do komornika, który dokonał czynności lub też zaniechał jej dokonania. Wówczas komornik w terminie trzech dni od otrzymania skargi sporządza uzasadnienie zaskarżonej czynności, o ile nie zostało ono sporządzone wcześniej, albo przyczyn jej zaniechania. Komornik przekazuje to uzasadnienie  wraz ze skargą i aktami sprawy do właściwego sądu. Wyjątkiem jest sytuacja, gdy komornik c skargę w całości uwzględnia. O uwzględnieniu skargi komornik zawiadamia skarżącego oraz zainteresowanych, których uwzględnienie skargi dotyczy. Do skargi należy dołączyć dowód wniesienia opłaty w wysokości 100 zł. Skargę należy wnieść w tylu egzemplarzach, ile jest stron plus dodatkowo jeden egzemplarz dla komornika. Co powinna zawierać skarga? Skarga jest pismem, które musi spełniać wszystkie formalne wymogi pisma procesowego, a więc dla swej ważności powinna zawierać takie elementy, jak: sąd, do którego składana jest skarga,strony postępowania i ich adresy,rodzaj pisma,sygnaturę akt komorniczych,zaskarżaną czynność lub zaniechanie czynności,podpis. Niezwykle istotną kwestią jest merytoryczne uzasadnienie, w którym trzeba wykazać, na czym polegało naruszenie interesu osoby skarżącej oraz sformułowanie zarzutów, czyli wskazanie, jakie przepisy postępowania naruszył komornik. Powinno się również zawrzeć informację, o co wnosimy, czy np. o uchylenie czynności komornika czy też o jakieś inne działanie. Pamiętajmy, iż samo prowadzenie egzekucji, nie stanowi naruszenia prawa. Komornik też nie jest osobą, która powinna badać zasadność wyroku. On dostaje wyrok z klauzulą wykonalności nie ma nawet prawa do badania, czy np.: roszczenie było przedawnione czy też nie. Komornikowi nie powinno się stawiać zarzutów, które nie są ściśle związane z procedurą egzekucyjnego. Nie powinno się więc tutaj mieć pretensji do komornika ani też w skardze podejmować tego typu kwestii. Zupełnie inną sytuacją jest natomiast, gdy przykładowo komornik zajmuje mienie lub środki, które na mocy ustawy zwolnione są od egzekucji. Niezwykle istotne jest również to, że wniesienie skargi nie uchyla automatycznie czynności ani  nie powoduje zawieszenia postępowania. Mimo toczącego się postępowania w sprawie skargi, komornik w dalszym ciągu prowadzi postępowanie. Istnieje jednak możliwość zawieszenia postępowania egzekucyjnego, dlatego nie zaszkodzi w skardze zawrzeć również odpowiedni wniosek. Powinno się jednak go również dobrze uzasadnić, aby przekonać sąd, że zasadne jest zawieszenie postępowania. Jaki jest termin na złożenie skargi? Skargę na czynności komornika wnosi się w terminie 7 dni od dnia: dokonania danej czynności przez komornika sądowego, jeżeli osoba chcąca złożyć skargę o danej czynności wiedziała,zawiadomienia danej osoby o dokonaniu danej czynności przez komornika sądowego,w którym dana czynność powinna być dokonana przez komornika sądowego,kiedy dana osoba dowiedziała się o danej czynności dokonanej przez komornika sądowego. Dotrzymanie tego terminu jest bardzo ważne. Dla jego zachowania wystarczy nadanie pisma na poczcie listem poleconym. Jeśli z jakichś powodów nie udało się dotrzymać terminu, można złożyć wniosek o przywrócenie terminu. Trzeba pamiętać o tym, że należy wykazać, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy skarżącego (do najczęstszych przyczyn należy choroba, ale potwierdzona zaświadczeniem lub zwolnieniem lekarskim, bądź inne nagłe, nieprzewidziane zdarzenie). Ponadto wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu należy złożyć skargę. Postępowanie egzekucyjne jest niewątpliwie trudne i kłopotliwe dla dłużnika, który jednak powinien je znosić, chyba że rzeczywiście komornik narusza przepisy dotyczące prowadzenia egzekucji. Nie jest to jednakże droga do tego, żeby podważać zasadność wyroku czy samą egzekucję.

Kiedy przedawni się mój dług?
02 Jun 2022

Przedawnienie jest instytucją potrzebną i przydatną dla niektórych, a dla innych to wręcz utrapienie, gdyż utrudnia bądź uniemożliwia dochodzenie swoich roszczeń. Teoretycznie kwestia przedawnienia wydaje się być dość prosta, bo jej założenie jest faktycznie proste – po upływie określonego czasu dług ulega przedawnieniu. Nie oznacza to, że dług przestaje istnieć, że zobowiązanie znika, ale dłużnik ma wówczas prawo do uchylenia się od zaspokojenia roszczenia. Co do zasady, aby móc skorzystać z instytucji przedawnienia, należy w sądzie podnieść zarzut przedawnienia. Istnieją jednakże pewne wyjątki, o których za chwilę. Ile wynoszą terminy przedawnienia? Istnieje jeden ogólny termin przedawnienia, który wynosi sześć lat, jednakże tylko wówczas, gdy przepisy nie stanowią inaczej, a przy wielu rodzajach umów ten termin może się różnić, dlatego istnieje wiele wyjątków. Najważniejszy i najczęściej spotykany dotyczy umów zawartych z przedsiębiorcami oraz dotyczących świadczeń okresowych. Wówczas termin ten wynosi trzy lata. Jest to bardzo istotne, gdyż dotyczy to umów pożyczki oraz umów kredytowych spłacanych w ratach. Spłacanie kredytu czy pożyczki w ratach to świadczenia okresowe. Innym przykładem jest zapłata czynszu. Poza tym wyodrębniono również inne terminy przedawnienia, a najkrótszy to 6 miesięcy. Dotyczy on następujących przypadków: roszczenia pożyczkobiorcy o wydanie przedmiotu pożyczki – termin przedawnienia roszczeń biegnie od momentu, w którym przedmiot miał być wydany (art. 722 kc),roszczenia o naprawienie szkody wynikłej z utraty lub uszkodzenia rzeczy wniesionych do hotelu lub podobnego zakładu,roszczenia przysługującego przewoźnikowi względem innych przewoźników, którzy uczestniczyli w przewozie przesyłki (art. 793 kc). Roszczenie z umowy przewozu przedawnia się po roku a przy reklamacji z tytułu niezgodności towaru z umową przedawnia się po dwóch latach. Jak liczyć termin przedawnienia? Najpierw trzeba ustalić termin wymagalności roszczenia, co jest datą początkową terminu przedawnienia. Wymagalność oznacza, że wierzyciel może skutecznie domagać się spełnienia świadczenia, bo termin dobrowolnego wykonania już minął. Na przykład, jeśli termin zapłaty upłynął 31 maja, to termin wymagalności to 1 czerwca, gdyż do końca 31 maja dłużnik mógł dokonać zapłaty dobrowolnie. Dzień wymagalności roszczenia ulegał jednak często przesunięciom, jako że termin spełnienia świadczenia przypadający na sobotę lub niedzielę wydłuża się do najbliższego dnia roboczego, od którego liczy się początek biegu terminu przedawnienia. Jest to bardzo istotne, choć obecnie nieco mniej kluczowe niż kiedyś, ze względu na to, że obecnie nieco łatwiej jest ustalić datę końcową terminu przedawnienia. Po nowelizacji koniec upływu przedawnienia zawsze upływa 31 grudnia, a więc wystarczające jest ustalenie i wykazanie, w którym roku nastąpiła wymagalność roszczenia. Na przykład przy umowie kredytu dłużnik nie spłaca rat, których termin płatności wynosił 1 czerwca, 1 lipca, 1 sierpnia i 1 września 2022. Dług przedawnia się dnia 31.12.2024 r., a wcześniej dla każdej raty przedawniał się osobno. Jak się korzysta z przedawnienia? Jak wspomniano wcześniej, zobowiązanie nie wygasa, nie znika, wierzyciel może nadal domagać się spłaty, bo nie można też wykluczyć, że ktoś dobrowolnie będzie chciał zapłacić (co teoretycznie jest przecież możliwe). Może nawet sprzedać dług firmie windykacyjnej, która ma prawo do dochodzenia spłaty wierzytelności. Jeśli dojdzie do postępowania sądowego bardzo istotne, wręcz kluczowe jest podniesienie zarzutu przedawnienia. Wtedy, jeśli zarzut jest uzasadniony, to sędzia oddala powództwo. Wyjątkiem jest dochodzenie roszczenia przeciwko konsumentowi, gdyż tu wprost określono, ze nie można domagać się zaspokojenia roszczenia przeciwko konsumentowi, ale tu znów jest wyjątek.  W wyjątkowych przypadkach sąd może, po rozważeniu interesów stron, nie uwzględnić upływu terminu przedawnienia roszczenia przysługującego przeciwko konsumentowi, jeżeli wymagają tego względy słuszności. Korzystając z tego uprawnienia, sąd powinien rozważyć w szczególności: 1) długość terminu przedawnienia, 2) długość okresu od upływu terminu przedawnienia do chwili dochodzenia roszczenia, 3)charakter okoliczności, które spowodowały niedochodzenie roszczenia przez uprawnionego, w tym wpływ zachowania zobowiązanego na opóźnienie uprawnionego w dochodzeniu roszczenia. Wpływ nowelizacji na przedawnienie W 2018 roku zmieniono terminy przedawnienia roszczeń, skracając je z 10 do 6 lat. Pojawił się problem co do liczenia terminów roszczeń, które zaczęły się przedawniać za starych przepisów, a przedawnienie minie już po nowelizacji. Wówczas stosuje się przepisy przejściowe. W przypadku roszczeń, co do których termin przedawnienia w wyniku nowelizacji uległ skróceniu z 10-ciu do 6-ciu lat, bieg terminu przedawnienia rozpoczyna się z dniem 9 lipca 2018 r. (art. 5 ust. 2 zd. 1. ustawy nowelizującej). Jeżeli jednak przedawnienie, którego bieg terminu rozpoczął się przed dniem 9 lipca 2018 r., nastąpiłoby przy uwzględnieniu dotychczasowego terminu przedawnienia wcześniej, niż według nowych zasad, to przedawnienie następuje z upływem tego wcześniejszego terminu (art. 5 ust. 2 zd. 2. ustawy nowelizującej). Tak więc nowelizacja kodeksu cywilnego prowadzi albo do zachowania dotychczasowego terminu przedawnienia albo do jego skrócenia w stosunku do roszczeń, które dotychczas przedawniały się z upływem 10-ciu lat. Przedawnią się one zatem najpóźniej w dniu 31 grudnia 2024 r. Jeśli jest się wierzycielem, warto być skrupulatnym co do pilnowania terminów przedawnienia. Instytucja ta ma zadanie dyscyplinować wierzycieli, aby pilnowali swoich interesów. Dłużnicy również powinni o tym pamiętać, gdyż jest to ważna i przydatna informacja.

Niedozwolone klauzule w umowach z klientami
31 May 2022

Duże firmy, które masowo zawierają umowy z klientami, często posługują się przygotowanymi wcześniej wzorcami umów. Mniejsze firmy również przygotowują sobie pewne wzory, z których korzystają, nawet jeśli na mniejsza skalę. Warto mieć taką sprawę przemyślaną i opracowaną wcześniej, aby w miarę możliwości uniknąć problemów, niedopracowanych postanowień niekorzystnych dla siebie, bądź w inny sposób obciążających. Jest czymś całkowicie zrozumiałym i powszechnym, iż strona, która tworzy treść umowy chce to zrobić w ten sposób, żeby ta umowa była dla niej korzystna i zabezpieczała jej interesy. Nie można jednak zapominać o interesach drugiej strony i istnieje szereg przepisów mających na celu zabezpieczenie obu stron zawartej umowy. Na szczególnej pozycji są konsumenci. Ochrona konsumenta jest uzasadniona zwłaszcza jeśli przedmiotem umowy są skomplikowane usługi, o których konsument nie ma tak wielkiej wiedzy jak przedsiębiorca, który świadczy je profesjonalnie. Niedozwolone klauzule umowne to, zgodnie z art. 385(1) kodeksu cywilnego, postanowienia umowy zawieranej z konsumentem, nieuzgodnione indywidualnie, kształtujące jego prawa i obowiązki w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, rażąco naruszające jego interesy. Bardzo ważne jest, iż co do zasady niedozwolone postanowienia umowne dotyczą jedynie tych postanowień, które nie są indywidualnie negocjowane z klientem. Jednakże trzeba też pamiętać, że w wielu przypadkach prawie cała umowa jest stworzona wcześniej przez przedsiębiorcę, a klient może podpisać ją w takim kształcie, jak jest lub też zrezygnować, a ewentualne negocjacje dotyczą np. ceny lub okresu jej trwania, lub też tylko pewnych określonych parametrów, które zwykle stanowią zdecydowaną mniejszość w treści umowy. Nie ma w kodeksie cywilnym, ani innej ustawie katalogu określonych klauzul niedozwolonych, gdyż on się ciągle zmienia. Określono jedynie przykładowe rodzaje postanowień, a więc m.in. takie, które: – wyłączają lub ograniczają odpowiedzialność względem konsumenta za szkody na osobie, – wyłączają lub istotnie ograniczają odpowiedzialność względem konsumenta za niewykonanie lub nienależyte wykonanie zobowiązania, – uzależniają zawarcie umowy od przyrzeczenia przez konsumenta zawierania w przyszłości dalszych umów podobnego rodzaju, – uzależniają spełnienie świadczenia od okoliczności zależnych tylko od woli kontrahenta konsumenta, – przyznają tylko kontrahentowi konsumenta uprawnienie do stwierdzania zgodności świadczenia z umową, – pozbawiają wyłącznie konsumenta uprawnienia do rozwiązania umowy, odstąpienia od niej lub jej wypowiedzenia, – stanowią, że umowa zawarta na czas oznaczony ulega przedłużeniu, o ile konsument, dla którego zastrzeżono rażąco krótki termin, nie złoży przeciwnego oświadczenia. Jakie są przykłady takich klauzul? Często można spotkać się z tym, iż umowa zawarta na czas określony ulega automatycznemu przedłużeniu, jeśli się jej nie wypowie w odpowiednim czasie. Dotyczy to np. umów na abonament telefoniczny czy telekomunikacyjny. Obecnie jednak ustawodawca i Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów stara się walczyć z tymi praktykami. Trzeba być również ostrożnym w formułowaniu klauzul dotyczących ograniczenia prawa do reklamacji czy też utrudniających dochodzenie swoich roszczeń z powodu nienależytego spełnienia świadczenia przez drugą stronę. Tak samo nie można ograniczać swojej odpowiedzialności związanej z transportem i przesyłką zakupionych towarów, np.: „sprzedający nie ponosi odpowiedzialności za uszkodzenia powstałe w czasie transportu. Podobnie nie można się odcinać od odpowiedzialności za opisy czy zdjęcia na swojej stronie, czego przykładem może być klauzula „sklep nie ponosi odpowiedzialności za jakiekolwiek błędy, nieścisłości oraz niezgodność towaru z jego opisem  powstałe w oparciu o powielenie z danych i opisów dostarczonych przez importera i producenta.” Sprzedający odpowiada za towar, który sprzedaje, w tym również za to, czy jest on zgodny z opisem i zdjęciami, niezależnie od tego, co na jego temat twierdzi producent czy importer. Od kilku już lat istnieje rejestr klauzul niedozwolonych. Wcześniej postępowanie do dokonanie wpisu do rejestru klauzul niedozwolonych toczyło się przed Sądem Okręgowym w Warszawie, który wydawał stosowny wyrok. Obecnie zostało to uproszczone i wpisanie do takiego rejestru odbywa się na podstawie decyzji Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, jeśli dokonuje on kontroli abstrakcyjnej, czyli sprawdza wzorzec umowy pod kątem jego zgodności z prawem. W trakcie postępowania sądowego istnieje też możliwość kwestionowania legalności określonej klauzuli. Jest to określane kontrolą indywidualną i wywołuje skutki jedynie między stronami tej określonej umowy i tego postępowania sądowego. Sąd może zbadać, czy postanowienie w danych okolicznościach, w danej sytuacji i w kontekście również pozostałych postanowień. Co prawda szczególnie chronioną osobą jest konsument, jednakże również i w innych sytuacjach może dojść do uznania, że jakieś postanowienie jest nieważne, gdyż rażąco narusza interesy jednej ze stron, jednak jest to wyjątek, gdyż zasadniczo umów należy dotrzymywać i jedynie wyjątkowo można uwolnić się od zobowiązania. Obecnie kontrola legalności umów i zabezpieczania interesów obu stron jest dużo bardziej kontrolowana, niż kiedyś. Dlatego też warto dokładnie przemyśleć treść umowy, którą się zawiera i sprawdzić, czy podobne postanowienia są wpisane do rejestru klauzul niedozwolonych.

Niewykonanie umowy – odpowiedzialność odszkodowawcza
26 May 2022

Jedna z najważniejszych zasad prawa cywilnego jest taka, iż umów należy dotrzymywać. I od tej zasady jest jedynie kilka wyjątków. Co jednak, jeśli kontrahent nie wykonuje swojego zobowiązania, nie realizuje swojej części umowy? Czy można coś z tym zrobić? Oczywiście, że tak, gdyż niewykonanie umowy jest czymś nagannym, co powinno spotkać się z negatywnymi konsekwencjami. Najbardziej ogólnym przepisem dotyczącym odpowiedzialności odszkodowawczej jest art. 415 kodeksu cywilnego. Zgodnie z jego treścią “kto z winy swej wyrządził drugiemu szkodę, obowiązany jest do jej naprawienia.” Jest to przepis, który stosuje się wówczas, gdy nie ma innego przepisu, którego można użyć. Przepis szczególny wyłącza zastosowanie przepisu ogólniejszego, a więc jeśli jest przepis dotyczący danego stosunku prawnego, wtedy powinno się stosować ten przepis szczególny. Przykładem przepisu szczególnego wobec powyższego jest ten, który wprowadza odpowiedzialność za niewykonanie zobowiązania umownego. Dłużnik obowiązany jest do naprawienia szkody wynikłej z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania, chyba że niewykonanie lub nienależyte wykonanie jest następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi. Istnieją różne rodzaje odpowiedzialności i różne rodzaje szkód. Zasadniczo przyjmuje się, iż jest odpowiedzialność deliktowa za czyn niedozwolony oraz kontraktowa za niewykonanie lub nienależyte wykonanie zobowiązania umownego i tą właśnie zajmiemy się nieco dłużej. W lepszej sytuacji jest postawiona strona, która zgłasza niewykonanie zobowiązania, a to z jednego prostego powodu. Ustawodawca przyjął założenie, iż niewykonanie umowy przez drugą stronę oznacza, że doszło do tego z jego winy, dlatego też wprowadzono domniemanie, iż ponosi on odpowiedzialność za niewykonanie umowy. Wystarczy wykazać, że umowa nie została wykonana lub też wykonano ją w sposób nienależyty, a nie trzeba już udowadniać winy. Przy odpowiedzialności z art. 415 k.c. niezbędne jest również udowodnienie winy. Zawierając umowę jedna strona zobowiązuje się na rzecz drugiej strony spełnić określone świadczenie. Jeżeli dłużnik (wykonawca świadczenia) wywiąże się ze zobowiązania – umowa zwykle wygasa. Jednak zdarzają się sytuacje, gdy dłużnik w ogóle nie wykona świadczenia lub wykona je nieprawidłowo. Ważne jest, iż odpowiedzialność odszkodowawcza nie wchodzi w grę, jeśli kontrahent nie płaci w terminie. Wówczas formą odszkodowania są odsetki za opóźnienie. Odpowiedzialność odszkodowawcza dotyczy jedynie świadczeń niepieniężnych. Dłużnik odpowiada za każdą winę, nawet nieumyślną (np.: rażące niedbalstwo) i również za powierzone zadania osobom trzecim. W razie niemożliwości spełnienia świadczenia od początku (np.: działania niewykonalnego w świetle natury) lub gdy druga strona przyczyniła się do niewykonania lub nienależytego wykonania postanowień umowy dłużnik odpowiada na podstawie przepisów Kodeksu cywilnego. Zobowiązanie w ogólne nie powstaje, wygasa lub przy zobowiązaniach wzajemnych można od umowy odstąpić. Niewykonanie umowy ma miejsce wówczas, gdy świadczenie określone w umowie nie zostało w ogóle spełnione (wykonane) przez stronę do tego zobowiązaną (dłużnika), innymi słowy umowa nie została w ogóle zrealizowana. Nienależyte wykonanie umowy zachodzi z kolei wówczas, gdy zobowiązanie określone w umowie zostało wprawdzie spełnione ale nie jest zgodne z tym co strony ustaliły w umowie np. co do jakości, ilości, terminu czy umówionego miejsca albo nie zostało spełnione w całości. Odpowiedzialność kontraktowa po stronie dłużnika powstaje, jeżeli spełnione są łącznie następujące przesłanki: niewykonanie lub nienależyte wykonanie zobowiązania umownego,szkoda majątkowa wierzyciela, która obejmuje rzeczywiście poniesioną stratę (damnum emergens) oraz utracone korzyści (lucrum cessans),związek przyczynowy między niewykonaniem lub nienależytym wykonaniem zobowiązania umownego a szkodą wierzyciela (rozumiany jako normalne następstwo działania lub zaniechania, z którego szkoda wynikła). Jeśli nie da się dojść do porozumienia z drugą stroną, wówczas trzeba wystąpić do sądu. Powinno się wtedy wykazać wszystkie 3 elementy. Dużym problemem jest w niektórych wypadkach wyliczenie wysokości odszkodowania. Odszkodowanie powinno zrekompensować w całości stratę, jaką strona poniosła wskutek niewykonania zobowiązania. Czasem obejmuje to dodatkowe koszty, nie tylko wynagrodzenie zapłacone wcześniej wykonawcy, ale jeśli np.: podczas remontu zniszczył coś w biurze, mieszkaniu, wówczas do odszkodowania można doliczyć koszty przywrócenia stanu poprzedniego. Jeśli wykonawca nie wykonał umowy i konieczne było zwrócenie się do kogoś innego, a wynagrodzenie to było wyższe, albo materiały zdrożały (co obecnie często się zdarza), wówczas nierzetelna strona umowy powinna zrekompensować całość. W wielu wypadkach trudno jest wyliczyć utracony zysk. Jeśli np.: była zawarta umowa z innym podmiotem i choćby wykonawca remontu nie dotrzymał terminu i wskutek tego umowa przepadła, wtedy łatwiej jest mówić o jakimś konkretnym utraconym zysku i łatwo to wyliczyć. Częściej jednak chodzi o ogólny spadek zysków, a to już trudniejsza sprawa. Dużo zależy od okoliczności konkretnego przypadku, a najczęściej porównuje się obecne zyski z porównywalnymi okresami we wcześniejszych latach. Niewykonanie umowy często wywołuje negatywne skutki dla drugiej strony i powinno się ponieść konsekwencje tego, że druga strona poniosła stratę lub utraciła korzyści. Jest to jak najbardziej słuszne rozwiązanie, ale trzeba pamiętać, ze trzeba być rozważnym i skrupulatnym przy ustalaniu wielkości odszkodowania.

Reklamacja przez klienta przy umowie o dzieło
24 May 2022

Wiele realizacji, wiele rzeczy wykonywanych przez przedsiębiorców, należy zaliczyć do umów o dzieło. Może to być naprawa samochodu przez mechanika, wykonanie paznokci przez kosmetyczkę, prace remontowe czy budowlane. Ich celem jest osiągnięcie określonego rezultatu. Dzieło to nie tylko obraz czy książka. W sensie prawnym dzieło należy rozumieć bardzo szeroko, choć sam przepis jest bardzo ogólnikowy. Zgodnie z art. 627 kodeksu cywilnego, przez umowę o dzieło przyjmujący zamówienie zobowiązuje się do wykonania oznaczonego dzieła, a zamawiający do zapłaty wynagrodzenia. Jest to rzeczywiście ogólne, ale trzeba pamiętać, że każda umowa, której zamierzonym celem jest osiągnięcie rezultatu, to umowa o dzieło (w odróżnieniu od umowy zlecenia). Zarówno dla klientów, jak i przedsiębiorców, ważne jest, że na podstawie art. 638 kc do odpowiedzialności za wady dzieła stosuje się odpowiednio przepisy o rękojmi przy sprzedaży. Dlatego też teraz należy odwołać się do przepisów dotyczących sprzedaży, a konkretni odpowiedzialności za towar niezgodny z umową, które stosuje się odpowiednio. Zgodnie z art. 556 kodeksu cywilnego sprzedawca jest odpowiedzialny względem kupującego, gdy rzecz ma wady fizyczne lub prawne. Pojęcie wady fizycznej zostało z kolei opisane w art. 5561 kodeksu cywilnego. Tak więc rzecz ma wadę fizyczną, gdy jest niezgodna z zawartą umową, co może się np. przejawiać w tym, że rzecz nie ma właściwości, jakie powinna mieć ze względu na cel oznaczony w umowie, gdy nie ma właściwości, o jakich sprzedawca zapewnił kupującego, lub też nie nadaje się do celu, o jakim kupujący poinformował sprzedawcę, a sprzedawca nie zgłosił zastrzeżenia. Pojęcie wady również musiało siłą rzeczy zostać określone dość ogólnie, gdyż w każdym przypadku owa wada musi być oceniana indywidualnie, ale przy tym przy zachowaniu pewnej bezstronności, obiektywizmu. Dla skutecznego złożenia reklamacji nie wystarczy, iż przedmiot umowy, wykonane dzieło „nie podoba się” zamawiającemu, jeśli tylko ma określone wcześniej parametry. Trzeba na to właśnie patrzeć w sposób zobiektywizowany. Nieraz się jednak zdarza, ze na przykład, płytki są położone krzywo, samochód po naprawie nadal nie jest sprawny, albo w ogóle przy budowie wyjdą jeszcze inne, poważniejsze problemy. Wykonawca ponosi odpowiedzialność za wykonane przez siebie dzieło zupełnie tak, jak sprzedawca za sprzedany towar. Jeśli wykonawca, przyjmujący zamówienie, robi to w ramach prowadzonej przez siebie działalności, wówczas zgodnie z art. 5562, gdy wada fizyczna została stwierdzona przed upływem roku od wydania przedmiotu umowy, uważa się, że wada lub jej przyczyna tkwiła w rzeczy sprzedanej w chwili przejścia niebezpieczeństw i ciężarów na kupującego (zwykle jest to moment wydania rzeczy). To domniemanie niewątpliwie stanowi duże ułatwienie dla kupujących, którzy nie muszą wprost udowadniać, że wada tkwiła w rzeczy sprzedanej, ale wystarczy, że wykażą, iż została ona stwierdzona przed upływem roku, a na sprzedającego przerzucony zostaje obowiązek wykazania, że wcale tak nie było. Jeśli występuje się w roli przedsiębiorcy, trzeba o tym pamiętać i skrupulatnie przestrzegać terminów odpowiedzi na reklamację, gdyż jeżeli kupujący będący konsumentem zażądał wymiany rzeczy lub usunięcia wady albo złożył oświadczenie o obniżeniu ceny, określając kwotę, o którą cena ma być obniżona, a sprzedawca nie ustosunkował się do tego żądania w terminie czternastu dni, uważa się, że żądanie to uznał za uzasadnione. Odpowiedź na reklamację nie powinna się również ograniczać do zwykłego „odmawiam” lub „odrzucam reklamację”, ale przede wszystkim powinno się wskazać powód odmowy uznania reklamacji i to najlepiej, żeby był on konkretny i wyraźny, aby kupujący/zamawiający zrozumiał, dlaczego też jego reklamacja nie została uznana. Teraz co do uprawnień, jakie przysługują przy wadzie fizycznej rzeczy. Opisano je w art. 560 kodeksu cywilnego. Tak więc kupujący ma prawo do żądania obniżenia ceny lub odstąpić od umowy, chyba że sprzedawca wymieni rzecz na taką wolną od wad albo usunie wadę. Nie stosuje się jednak tego ograniczenia, gdy rzecz była już naprawiana lub wymieniana, albo też sprzedający nie dopełnił obowiązku wymiany lub usunięcia wady. Przy umowach o dzieło sprawa się nieco komplikuje, gdyż trudniej mówić o odstąpieniu od umowy przy czymś wykonanym na zamówienie. Powinno się przecież uwzględniać interesy obu stron, nawet jeśli staje się w obronie konsumenta stojącego na trochę słabszej pozycji. Trzeba pamiętać, ze można odstąpić od umowy jedynie wówczas, gdy wada jest naprawdę poważna, a więc na pewno nie powinna ona mieć charakteru estetycznego, a taki, który uniemożliwia prawidłowe, normalne korzystanie z przedmiotu umowy. Często najprostszym rozwiązaniem dla obu stron jest dokonanie naprawy przez wykonawcę. Owszem, nieraz jest to możliwe i zamawiający nie powinien odrzucać propozycji naprawy, chyba że w danych okolicznościach jest to niemożliwe lub naprawdę nieuzasadnione, jak chociażby wówczas gdy zamawiający ma uzasadnione i obiektywne podstawy do tego, by uważać, że wykonawca nie dokona prawidłowej naprawy. Nieraz rozsądnym rozwiązaniem jest obniżenie ceny, zwłaszcza gdy dzieło ma wadę, ale nie jest ona bardzo istotna. Problematyczne z kolei wówczas może być, o ile cenę należy obniżyć? Często zamawiający nie jest jakimś znawcą, specjalistą, dlatego też może nie być w stanie ocenić, o ile spadła wartość dzieła. Jeśli to możliwe, warto dojść do porozumienia. Strona zamawiająca dzieło ma prawo do złożenia reklamacji i przysługują analogiczne prawa, jak przy umowie sprzedaży, choć należy pamiętać o tym, że istnieją pewne odrębności i wszystko powinno być rozstrzygane indywidualnie oceniając okoliczności każdej pojedynczej sprawy.

Dziedziczenie jednoosobowej działalności gospodarczej
19 May 2022

Jak wspominaliśmy już wcześniej, jednoosobowa działalność gospodarcza nie stanowi odrębnego bytu prawnego, ale jest ona nierozerwalnie związana z osobą przedsiębiorcy. Z chwilą śmierci przedsiębiorcy przestaje zasadniczo istnieć przedsiębiorstwo „Jan Kowalski usługi budowlane”, przyjmuje za to ono status przedsiębiorstwa w spadku. Zarząd sukcesyjny, o którym pisaliśmy poprzednio, jest jedynie stanem tymczasowym, a zarządca sukcesyjnym może, ale nie musi stać się właścicielem przedsiębiorstwa. Instytucja zarządu sukcesyjnego ma na celu umożliwienie zachowania ciągłości prowadzonej działalności, prowadzenie go jedynie do czasu przeprowadzenia postępowania spadkowego oraz działu spadku. Przedsiębiorstwo w spadku, to  wszystkie składniki niematerialne i materialne służące do wykonywania działalności gospodarczej przez przedsiębiorcę, stanowiące mienie przedsiębiorcy w chwili jego śmierci oraz nabyte przez zarządcę sukcesyjnego – od dnia śmierci przedsiębiorcy do dnia wygaśnięcia zarządu sukcesyjnego. Jeżeli w chwili śmierci przedsiębiorcy przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz.U. z 2020 r. poz. 1740) stanowiło w całości mienie przedsiębiorcy i jego małżonka, przedsiębiorstwo w spadku obejmuje całe to przedsiębiorstwo. Właścicielem przedsiębiorstwa w spadku jest: spadkobierca ustawowy, testamentowy lub windykacyjny,małżonek przedsiębiorcy, jeśli w chwili śmierci, firma stanowiła w całości mienie małżonków i gdy małżonek posiadał udział w przedsiębiorstwie w spadku,nabywca udziału w przedsiębiorstwie – osoba, która nabyła firmę, po śmierci przedsiębiorcy bezpośrednio od spadkobiercy lub małżonka. Wielkość udziałów w przedsiębiorstwie zależy od wysokości udziałów spadkobierców w masie spadkowej. Może to być 1/16 lub ½, to zależy od tego, ilu jest spadkobierców i jakiej wielkości są ich udziały. Czasem, jeśli np.: jest kilkoro dzieci (lub też odwrotnie – spadkodawca nie miał małżonka ani dzieci, ale za to kilkoro rodzeństwa, bądź też bratanków czy siostrzenic), może to doprowadzić do poważnego rozdrobnienia majątku firmowego. Jeśli przedsiębiorca chce uniknąć takiej sytuacji, powinien rozważyć zapisanie w testamencie przedsiębiorstwa określonemu spadkobiercy. To, którą drogę należy wybrać, zależy od wyznaczonego celu, ale również od sytuacji danego spadkodawcy. Jeśli przedsiębiorca/spadkodawca pragnie, aby jeden ze spadkobierców przejął całość majątku spadkowego, w tym przedsiębiorstwo. Pominiętym spadkobiercom przysługiwałoby prawo do zachowku, ale trzeba pamiętać, że zachowek to splata pieniężna, a nie podział majątku, a więc w takim wypadku ci, którzy nie otrzymali udziału w spadku, zostaliby spłaceni, ale przedsiębiorstwo nie zostałoby podzielone. W sytuacji, gdy przedsiębiorca posiada majątek, który obejmuje nie tylko przedsiębiorstwo, ale również na przykład nieruchomości lub majątek ruchomy (chociażby pojazdy) i chce go rozdzielić między spadkobierców, powinien skorzystać z zapisu windykacyjnego,. Powołanie spadkobiercy oznacza bowiem powołanie do całości spadku, a zapis windykacyjny daje możliwość zapisania określonego składnika majątkowego określonej osobie. Zamieszczenie go w testamencie sporządzonym w formie notarialnej sprawia, że jego przedmiot wyłączony jest ze spadkobrania (nie wchodzi w skład spadku), a w chwili śmierci spadkodawcy przechodzi ex lege na zapisobiercę. Przedmiotem zapisu może być całe przedsiębiorstwo, zatem nie można takiego zapisu traktować jako zbioru zapisów windykacyjnych poszczególnych elementów tworzących przedsiębiorstwo. Następuje to z jednego prostego powodu: przedsiębiorstwo jest zbywalne jako całość, czyli zorganizowany zespół składników materialnych i niematerialnych, przeznaczonych do prowadzenia działalności gospodarczej. Co jeśli nie było żadnego testamentu i jest kilku spadkobierców? Wówczas najpierw konieczne jest stwierdzenie nabycia spadku przez sąd lub poświadczenie dziedziczenia przez notariusza. Później, gdy wiadomo, kto jest spadkobiercą i jaki jest jego udział, możliwe jest dokonanie podziału majątku spadkowego. Są tu dwie drogi – w sądzie lub u notariusza. Jeżeli w skład spadku wchodzi przedsiębiorstwo osoby fizycznej, dział spadku podlega regułom uwzględniającym jego funkcjonalną odrębność od pozostałych składników spadku. sądowy działu spadku może być ograniczony do samego przedsiębiorstwa. Jest to wyjątek od zasady, zgodnie z którą sądowy dział spadku powinien obejmować cały spadek. Sąd dokonując działu spadku obejmującego przedsiębiorstwo uwzględnia przede wszystkim potrzebę zapewnienia kontynuacji działalności gospodarczej prowadzonej przy wykorzystaniu przedsiębiorstwa, chyba że spadkobiercy oraz małżonek spadkodawcy, któremu przysługuje udział w przedsiębiorstwie, nie osiągnęli porozumienia co do kontynuacji tej działalności. Nie można wykluczyć, iż jeśli spadkobiercy nie będą mogli dojść do porozumienia i na przykład żaden nie będzie chciał przejąć działalności, bądź też  każdy będzie chciał to zrobić, ale nie będzie przesłanek ku temu, aby wybrać jednego z nich. Wówczas po prostu sąd musi dokonać działu spadku jak w innych przypadkach i dzielić składniki majątku spadkowego, w tym również te służące do prowadzenia działalności. Dziedziczenie jednoosobowego przedsiębiorstwa może być niestety skomplikowane, dlatego też dobrze byłoby ułatwić sprawę i pomyśleć o rozstrzygnięciu zawczasu. Zarząd sukcesyjny to przydatna instytucja, ale nie załatwia ona sprawy definitywnie.

Zarząd sukcesyjny – podstawowe informacje
17 May 2022

Spółki prawa handlowego są odrębnym podmiotem, osobą prawną, która nie przestaje istnieć, jeśli umrze członek zarządu lub rady nadzorczej. Inaczej natomiast wygląda sytuacja, jeśli chodzi o jednoosobową działalność gospodarczą, gdyż jest ona nierozerwalnie związana z osobą założyciela/właściciela. Nie ma tu bowiem osobnego bytu prawnego, ale jest  po prostu osoba fizyczna, która prowadzi działalność gospodarczą pod jakąś nazwą, inaczej mówiąc – pod firmą. Konsekwencją tego jest fakt, iż jeśli umiera osoba fizyczna prowadząca jednoosobową działalność gospodarczą, oznacza to również koniec działalności. Firma przestaje istnieć. Powstaje wówczas problem – co z zatrudnionymi pracownikami, co z zawartymi umowami np. zlecenia, współpracy, najmu lokalu? Przedsiębiorca z JDG również może być pracodawcą i mimo że w nazwie istnieje słowo „jednoosobowa”, to może ono mieć w swoim składzie kilka, kilkanaście czy kilkadziesiąt osób. W wielu aspektach procedura i przepisy są takie same jak w przypadku śmierci osób fizycznych nie prowadzących działalności. Majątek służący do prowadzenia działalności był własnością spadkodawcy, jego wierzytelności, zadłużenia również wchodzą w skład majątku spadkowego.  Firma jednak nie może zakończyć swojego działania z dnia na dzień, mimo że jest nierozerwalnie związana z osobą przedsiębiorcy. Należy zapewnić jakąś ciągłość, co niewątpliwie pomaga zapewnić bezpieczeństwo obrotu gospodarczego. W 2018 roku weszła w życie ustawa o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby fizycznej i innych ułatwieniach związanych z sukcesją przedsiębiorstw, która wprowadziła rozwiązania dogodne dla przedsiębiorców i ich rodzin. Każdy przedsiębiorca prowadzący jednoosobową działalność gospodarczą, a także wspólnik spółki cywilnej ma prawo ustanowić za życia zarząd sukcesyjny nad swoim przedsiębiorstwem. W przypadku gdy przedsiębiorca tego nie zrobił, prawo powołania zarządcy sukcesyjnego przysługuje – w uproszczeniu – jego spadkobiercom lub zapisobiercom. Zarządcę sukcesyjnego może ustanowić każdy przedsiębiorca zarejestrowany w CEIDG. Należy złożyć odpowiednie oświadczenie, uzyskać pisemną zgodę przyszłego zarządcy i później dokonać wpisu do CEIDG. Jest to procedura bezpłatna i stosunkowo prosta, wystarczy wypełnienie odpowiednich formularzy i wysłanie wniosku do CEIDG. Ustanowienie zarządcy sukcesyjnego za życia niewątpliwie jest rozwiązaniem najlepszym  i najprostszym, gdyż pozwala to też na uniknięcie sporów czy kłótni. Można wyobrazić sobie sytuację, ze spadkodawca ma dwójkę czy trójkę dzieci i każde z nich chce zostać tym zarządcą sukcesyjnym, albo też nikt nie chce tych spraw załatwiać, bądź też nie wie, co powinien zrobić.   Zarząd sukcesyjny to forma tymczasowego kierowania przedsiębiorstwem, po śmierci przedsiębiorcy. Daje następcom prawnym czas na podjęcie decyzji, czy chcą kontynuować działalność na własny rachunek, sprzedać firmę, czy ją zamknąć. Zarząd wykonuje zarządca sukcesyjny, który jest odpowiedzialny za prowadzenie przedsiębiorstwa do czasu uregulowania formalności spadkowych, w szczególności za umowy z pracownikami, kontakty z kontrahentami, sprawy podatkowe czy ZUS. Zarząd wygasa w terminie 2 lat od dnia śmierci przedsiębiorcy. Z ważnych powodów sąd może przedłużyć ten okres, na czas nie dłuższy niż 5 lat. Istnieje możliwość wcześniejszego wygaśnięcia zarządu sukcesyjnego, na przykład, gdy: w ciągu 2 miesięcy od śmierci przedsiębiorcy nikt nie przyjął spadku,stwierdzono nabycie przedsiębiorstwa w spadku przez jedynego spadkobiercę albo zapisobiorcę windykacyjnego,jedna osoba nabyła całe przedsiębiorstwo w spadku (np. wniesiono je w całości aportem do spółki),w ciągu miesiąca od wykreślenia zarządcy sukcesyjnego z CEIDG, jeśli nie powołano w tym okresie kolejnego zarządcy,ogłoszono upadłość przedsiębiorcy,wcześniej nastąpi dział spadku obejmujący przedsiębiorstwo w spadku. Nie ma zbyt wielu wymagań co do osoby zarządcy sukcesyjnego. Może nim zostać osoba fizyczna, która ma pełną zdolność do czynności prawnych. Istnieje tylko kilka wyjątków, a mianowicie nie może to być osoba, wobec której orzeczono prawomocnie zakaz prowadzenia działalności gospodarczej lub też środek karny albo środek zabezpieczający w postaci zakazu prowadzenia działalności gospodarczej wykonywanej przez przedsiębiorcę, lub działalności gospodarczej w zakresie zarządu majątkiem. Jeżeli zarząd sukcesyjny nie został ustanowiony przed śmiercią przedsiębiorcy, zarządcę sukcesyjnego może powołać, w ciągu dwóch miesięcy od dnia śmierci przedsiębiorcy: małżonek przedsiębiorcy, któremu przysługuje udział w przedsiębiorstwie w spadku,spadkobierca ustawowy przedsiębiorcy, który przyjął spadek,spadkobierca testamentowy przedsiębiorcy, który przyjął spadek,zapisobierca windykacyjny, który przyjął zapis windykacyjny, jeżeli zgodnie z ogłoszonym testamentem przysługuje mu udział w przedsiębiorstwie w spadku. Do powołania zarządcy sukcesyjnego przez małżonka przedsiębiorcy lub przez spadkobiercę ustawowego przedsiębiorcy, wymagana jest zgoda osób, którym łącznie przysługuje udział w przedsiębiorstwie w spadku większy niż 85/100. Powołanie zarządcy sukcesyjnego po śmierci przedsiębiorcy musi nastąpić w formie aktu notarialnego, inaczej będzie nieważne. Dotyczy to również innych oświadczeń związanych z powołaniem zarządcy. Notariusz zaś dokona odpowiedniego zgłoszenia w CEIDG. Zarząd sukcesyjny to rozwiązanie tymczasowe, która pozwala na czasowy zarząd przedsiębiorstwem po śmierci przedsiębiorcy. Mimo że jest to rozwiązanie tymczasowe, jest ono instytucją przydatną i korzystną. Warto rozważyć powołanie spadkobiercy za życia przedsiębiorcy, jako że procedura jest prostsza, tańsza i szybsza, niż analogiczna po śmierci spadkodawcy.

Sposoby liczenia terminów w umowach
12 May 2022

Jak już wcześniej wspomnieliśmy, jednym z głównych elementów prowadzenia działalności gospodarczej jest zawieranie różnego rodzaju transakcji, czy to o sprzedaż jakiegoś przedmiotu, rzeczy, wykonanie jakiegoś dzieła lub robót budowlanych, bądź też świadczenie usługi. Niektóre z nich mają charakter jednorazowy lub po prostu są szybko realizowane i ulegają zakończeniu. Niektóre z nich zaś mają trwają przez dłuższy czas. Jeśli ulegają automatycznemu rozwiązaniu, z reguły nie ma większych problemów i wątpliwości. Kłopoty pojawiają się wówczas, gdy np. jedna ze stron chce zakończyć wcześniej umowę, a nie jest pewna, kiedy dokładnie kończy się okres wypowiedzenia. Dużo tutaj zależy od umowy, od tego, jak została skonstruowana i jak szczegółowo opisano w niej sposób liczenia terminów na rozwiązanie umowy. To jest jedna z przyczyn, dla których warto mieć starannie przygotowane wzory umów. Wypowiedzenie to jednostronna czynność prawna i nie wymaga żadnego współdziałania z drugiej strony, na przykład nie musi wyrażać na nie zgody, podpisywać się pod nim, akceptować. Często jednak strona wypowiadająca umowę woli dysponować oświadczeniem o przyjęciu wypowiedzenia, aby mieć dowód, że druga strona je otrzymała. Jest to słuszna praktyka i dowód należytej staranności, ale co jeśli druga strona odmawia podpisania go? Oczywiście nie można nikogo zmusić do podpisania takiego oświadczenia, ale jego brak nie unieważnia złożonego wypowiedzenia. Może to jedynie spowodować pewne problemy dowodowe, gdyby powstały jakieś spory, mające swoje zakończenie w sądzie. Ustalenie terminu odbioru wypowiedzenia jest istotne dla wskazania terminu początkowego, kiedy zaczyna biec termin wypowiedzenia. Okres ten liczy się od momentu, gdy strona, która otrzymała oświadczenie woli mogła zapoznać się z jego treścią. Należy tu obalić kilka mitów: – nie ma znaczenia, czy dana osoba faktycznie przeczytała pismo. To już jest jej sprawa, czy chciała się z nim zapoznać, czy też nie, istotne jest, że miała taką możliwość, – przy wysyłce listem poleconym – nie liczy się data wysyłki, ale data otrzymania przez odbiorcę, gdyż jak wspomniano wyżej, chodzi o moment, kiedy strona mogła poznać treść oświadczenia woli. Przy listach sprawa się komplikuje. W grę wchodzą następujące sytuacje: – odbiór bezpośredni od listonosza -wówczas liczy się data odbioru, – odmowa odbioru  – wtedy liczy się dzień, kiedy osoba odmówiła odbioru pisma, gdyż mogła zapoznać się z treścią i sama z tego zrezygnowała, – awizowanie i odbiór na poczcie – liczymy od daty faktycznego odebrania na poczcie, – awizowanie i powrót przesyłki do odbiorcy – termin liczy się z chwilą upływu terminu do odbioru przesyłki na poczcie. Kiedy już wiadomo, jaki jest termin początkowy, można zająć się terminem końcowym. Najprostszą i najlepszą sytuacją jest, gdy strony rozwiązują umowę za porozumieniem stron. Wówczas mogą oni dobrowolnie ustalić termin zakończenia stosunku umownego, czy to następnego dnia, za tydzień lub pół roku. Jeśli natomiast jest to wypowiedzenie jednostronne, wówczas w grę wchodzą ustawowe lub umowne terminy wypowiedzenia. Oto podstawowe zasady liczenia terminów z kodeksu cywilnego: Termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia. Jeżeli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło. Oznacza to, iż jeśli wypowiedzenie otrzymano w poniedziałek, początkiem terminu jest wtorek, gdyż liczymy od następnego dnia. Termin oznaczony w tygodniach, miesiącach lub latach kończy się z upływem dnia, który nazwą lub datą odpowiada początkowemu dniowi terminu, a gdyby takiego dnia w ostatnim miesiącu nie było – w ostatnim dniu tego miesiąca. Jednakże przy obliczaniu wieku osoby fizycznej termin upływa z początkiem ostatniego dnia. Posługując się powyższym przykładem – jeśli wypowiedzenie doręczono w poniedziałek, termin to tydzień, to termin początkowy to wtorek, a kończy się we wtorek tydzień później. Jeżeli termin jest oznaczony na początek, środek lub koniec miesiąca, rozumie się przez to pierwszy, piętnasty lub ostatni dzień miesiąca. Termin półmiesięczny jest równy piętnastu dniom. Jeżeli termin jest oznaczony w miesiącach lub latach, a ciągłość terminu nie jest wymagana, miesiąc liczy się za dni trzydzieści, a rok za dni trzysta sześćdziesiąt pięć. Jeżeli koniec terminu do wykonania czynności przypada na dzień uznany ustawowo za wolny od pracy lub na sobotę, termin upływa następnego dnia, który nie jest dniem wolnym od pracy ani sobotą. Widać tu pewne odmienności niż na przykład w kodeksie pracy, gdzie termin tygodniowy zawsze kończy się na koniec tygodnia, a termin miesięczny na koniec miesiąca. W terminach prawa cywilnego wygląda to trochę inaczej (nie mówimy tu o umowach najmu mieszkania). Termin tygodniowy może skończyć się w środę lub piątek, ale nie sobotę lub dzień wolny od pracy. Dokładne i prawidłowe liczenie terminów ma niewątpliwie istotne znaczenie i niedbałość w tej kwestii może czasem wywołać problemy. Można w umowie to zmodyfikować i warto rozważyć, czy nie wprowadzić zastrzeżenia, iż wypowiedzenie wywołuje skutek na koniec tygodnia lub miesiąca, gdyż stanowi to pewne ułatwienie dla stron. fot. pixabay.com

Czy mogę zatrudnić małżonka w firmie?
10 May 2022

Rodziny najczęściej się wspierają i pomagają sobie. Dotyczy to wielu aspektów życia, również prowadzenia działalności gospodarczej. Niejednokrotnie małżonkowie współpracują ze sobą, jeden z nich prowadzi działalność, a drugi wykonuje czynności o charakterze zawodowym, w sposób formalny lub też nie. Wiele osób decyduje się na to, by tę współpracę jakoś sformalizować, by małżonek nie tylko miał dochody, ale również na przykład odprowadzane składki emerytalne. Zarówno przepisy kodeksu pracy, jak i kodeksu cywilnego nie zawierają norm dotyczących zatrudniania współmałżonka, tym bardziej nie ma takiego zakazu, gdyż godziłoby to w zasadę swobody umów. Czasem jednak zdarza się, że umowy o pracę zawierane ze współmałżonkiem są kwestionowane i podważane, traktowane jako fikcyjne. Niektórzy przytaczają wówczas argument, iż cechą charakterystyczną stosunku pracy jest podporządkowanie oraz możliwość wydawania wiążących poleceń, co z kolei kłóci się z charakterem małżeństwa i równością małżonków. Nie można jednak jednoznacznie z góry uznawać, iż każda umowa o pracę ze współmałżonkiem jest fikcyjna, gdyż charakter małżeństwa nie wyklucza podporządkowania w ramach stosunku pracy. Największe wątpliwości powstają wówczas, gdy mąż zatrudnia żonę, która jest w ciąży lub niedługo po zawarciu umowy żona zajdzie w ciąże. Wówczas często Zakład Ubezpieczeń Społecznych kwestionuje taką umowę jako zawartą w celu wyłudzenia zasiłku macierzyńskiego. Rzeczywiście takie przypadki się zdarzały i zdarzają, ale to sprawia, ze nieraz zatrudnianie współmałżonka spotyka się z dużą podejrzliwością. Nie jest więc zabronione zawarcie z małżonkiem umowy o pracę, ale bardzo istotne jest, iż w kwestiach związanych z ubezpieczeniami społecznymi taki małżonek traktowany będzie jako osoba współpracująca,  a nie pracownik. Musi być jednak spełniony pewien warunek, a mianowicie małżonkowie powinni prowadzić wspólne gospodarstwo domowe. Taką osobą współpracującą może być małżonek, dziecko przedsiębiorcy lub dziecko współmałżonka (pasierb). Małżonka należy zgłosić do ubezpieczeń społecznych pod odrębnym kodem 05 11. Niestety nie jest jednak możliwe zastosowanie liczenia składek od obniżonej podstawy  wymiaru, jak np.: ulga na start czy preferencyjne składki ZUS. Trzeba więc opłacać składki w pełnej wysokości. Naliczanie wysokości składki zdrowotnej w 2022 r. zmieniło się i znacznie skomplikowało. Wypłacone małżonkowi wynagrodzenie z tytułu umowy o pracę, umowy zlecenie czy umowy o dzieło należy opodatkować podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Co miesiąc trzeba odprowadzać zaliczki na PIT, a po zakończeniu roku konieczne jest złożenie odpowiednich deklaracji. Takie wynagrodzenie jest zarazem kosztem uzyskania przychodu dla przedsiębiorcy będącego również pracodawcą. Czy można zatrudnić małżonka bez wynagrodzenia? Tak, jest to możliwe, ale nie  można zawrzeć wówczas umowy o pracę, gdyż jedną z immanentnych cech umowy o pracę jest jej odpłatność i pracownik nie ma możliwości zrzeczenia się prawa do wynagrodzenia.  Jednak współmałżonek może pracować na rzecz przedsiębiorstwa będącego własnością drugiego małżonka i po prostu korzystać z dochodów, jakie ona przynosi, gdyż dochody z takiej działalności wchodzą w skład majątku wspólnego, o ile małżonkowie nie zawarli np. umowy majątkowej małżeńskiej ograniczającej wspólnotę majątkową lub wprowadzająca rozdzielność. Czy możliwe jest nieformalne zatrudnienie małżonka, bez zawierania umowy? Tak, nie ma obowiązku zawierania umowy o pracę, ale i tak przedsiębiorca musi dokonać zgłoszenia małżonka do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych jako osoby współpracującej. Nie będzie jednak wypłacać wynagrodzenia pracownikowi ani płacić za niego podatku dochodowego. Dla przedsiębiorcy powstanie przychód z tytułu nieodpłatnych świadczeń, z tym że jest on zwolniony od podatku. Można również zatrudnić małżonka na podstawie umowy zlecenia. Małżonek nie jest wtedy traktowany jako osoba współpracująca, ale zleceniobiorca. Jest to odrębny tytuł do ubezpieczeń społecznych. Nie ma też w żadnej ustawie zapisu, który traktowałby małżonka na umowie zlecenia w sposób odrębny od innych zleceniobiorców. Dlatego też umowa zlecenia zawarta z małżonkiem podlega takim samym składkom na ubezpieczenia społeczne, jak umowy zlecenia. Podstawą wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne jest wynagrodzenie wypłacane małżonkowi jako zleceniobiorcy. Zdarza się również, ze ZUS próbuje to potraktować jako obejście przepisów i dokonuje szczegółowych kontroli przedsiębiorców zatrudniających współmałżonka na umowie zlecenia. Ingerencja ZUS w zawartą umowę zlecenia i próba jej przekształcenia w inny tytuł do ubezpieczeń jest niezgodna z art. 3531 Kodeksu cywilnego, który to przepis gwarantuje swobodę umów. Interpretacje indywidualne przeważnie to potwierdzają, ale mimo to zdarza się, że dochodzi do szczegółowych i kłopotliwych kontroli. ZUS jednak nie powinien ingerować w rodzaj umów, jakie zawiera przedsiębiorca. Tak więc możliwe jest zatrudnienie małżonka w swojej firmie i przedsiębiorca ma różne możliwości do wyboru, który powinien rozważyć wszystkie za i przeciw każdej opcji.

Umowa zlecenia jako częsta forma współpracy
07 May 2022

Każdy z nas codziennie, nie zdając sobie z tego sprawy, często bezwiednie, zawiera różnego rodzaju umowy. Najczęściej są to umowy sprzedaży podczas zwykłych zakupów, ale może to być też, np.: umowa o dzieło u kosmetyczki lub mechanika. Nie są one zawierane w sposób sformalizowany, ale dorozumiany, np.: przez wzięcie bułki w piekarni i zapłacenie ceny lub ustny przez umówienie się z mechanikiem, iż naprawi rozrząd, a my zapłacimy mu za to określoną kwotę. Istotą prowadzenia działalności jest również zawieranie wszelakiego rodzaju umówi  i transakcji. Często jest to również sprzedaż, dzieło, ale również umowa zlecenia. Tak naprawdę zazwyczaj zostaje zawierana umowa o świadczenie usług, do której stosuje się przepisy dotyczące umów zlecenia opisanej w art. 734 i następnych kodeksu cywilnego. Na podstawie umowy zlecenia przez umowę zlecenia przyjmujący zlecenie zobowiązuje się do wykonania określonej czynności prawnej dla dającego zlecenie. Jeśli z umowy lub z okoliczności wprost nie wynika, iż zlecenie jest nieodpłatne, za wykonanie zlecenia należy się wynagrodzenie. W przypadku, gdy nie określono w umowie jego wysokości, przyjmującemu zlecenie należy się wynagrodzenie odpowiadające wykonanej pracy. Umowa zlecenia nie musi być wykonana osobiście przez przyjmującego zlecenie i jest to jeden z czynników, który odróżnia je od umów o pracę, z tym, że aby przyjmujący zlecenie mógł ją wykonać z pomocą innej osoby, powinno to być zawarte w umowie, wynikać ze zwyczaju lub też jest do tego zmuszony przez okoliczności. Ma on jednak obowiązek niezwłocznie zawiadomić o tym zlecającego. Zastępca ponosi wobec niego odpowiedzialność. Każda ze stron ma swoje obowiązki, a do obowiązków zlecającego należy przede wszystkim zapłata wynagrodzenia, ale również i współpraca oraz udzielanie niezbędnych informacji przyjmującemu zlecenie. Zleceniobiorca powinien wykonać swoje obowiązki z należytą starannością, udzielić informacji o przebiegu sprawy, a na koniec złożyć sprawozdanie. Jeśli coś uzyskał dla zleceniodawcy, powinien mu to wydać. W przypadku, gdy zleceniobiorca poczynił wydatki na rzecz zleceniodawcy, ten powinien mu je zwrócić oraz zwolnić z poczynionych zobowiązań, jeśli zleceniobiorca je poczynił. Zasadniczo wynagrodzenie należy się zleceniobiorcy dopiero po wykonaniu zlecenia, ale nie ma przeszkód, żeby strony postanowiły odmiennie w umowie, lub też postanowić o wypłaceniu zaliczki przed przystąpieniem do zlecenia, Jak przy większości umów, niezwykle istotna jest kwestia możliwości rozwiązania umowy. Zgodnie z przepisami kodeksu cywilnego, dający zlecenie ma możliwość wypowiedzenia umowy w każdym czasie, ale wówczas powinien zwrócić poczynione przez zleceniobiorcę wydatki, a także zapłacić część wynagrodzenia odpowiadającą wykonanej dotąd pracy. Zleceniodawca również może wypowiedzieć umowę. Jest również pewne istotne zastrzeżenie, a mianowicie jeśli umowa została wypowiedziana bez ważnego powodu, osoba zrywająca ją, naprawić drugiej stronie szkodę. Nie ma katalogu takich ważnych przyczyn, gdyż każda sytuacja jest inna i należy dokonywać indywidualnej oceny. Może do nich należeć np. brak współpracy ze strony zleceniodawcy, nie udzielanie informacji, brak wydania niezbędnych narzędzi czy materiałów, jeśli miał to uczynić oraz niewątpliwie brak zapłaty, jeśli miało ono nastąpić częściowo lub miała zostać wypłacona zaliczka. Z punktu widzenia zleceniodawcy takim ważnym powodem uzasadniającym wypowiedzenie może być niewywiązywanie się z obowiązków przez zleceniobiorcę lub niewłaściwe ich wykonywanie. Nie ma przeszkód, żeby strony dokonywały modyfikacji co do stosunku umownego, aby dopasowywały go swoich potrzeb, zgodnie z zasadą swobody umów. Umowy zlecenia potrafią niekiedy wiązać strony na całe lata, dlatego ważne jest odpowiednie i staranne opracowanie wszystkich warunków, aby odpowiadały one ich potrzebom. Co sprawia, że umowy zlecenia są tak powszechne i często spotykane? Umowy zlecenia są bardzo popularne między innymi ze względu na ich elastyczność. Jeśli nie zawarto żadnej z typowych umów, typu sprzedaż, wymiana, leasing, czy dzieło, z dużym prawdopodobieństwem można uznać, że zawarto umowę o świadczenie usług, potocznie zwana umową zlecenia. Co ją wyróżnia od innych? Przede wszystkim to, że umowa zlecenia jest umową starannego działania, a nie rezultatu, jak np. dzieło. Czasem, gdy powstaje wątpliwość, które przepisy stosować, należy sobie odpowiedzieć na pytanie – czy rezultatem tej umowy, tego działania ma być jakiś konkretny, widoczny rezultat. Przy umowie zlecenia nie można pociągnąć kogoś do odpowiedzialności, gdy nie osiągnął on zamierzonego rezultatu, efektu, ale działał z należytą starannością. Typowym, klasycznym przykładem może być świadczenie usług prawniczych, gdyż prawnik nigdy nie może zagwarantować np.: wygrania sprawy, ale jest zobowiązany do działania z należytą starannością i podejmowania  w tym celu odpowiednich działań. Jeśli prowadzi się działalność gospodarczą, istnieje spora szansa, że w tej czy innej formie zostanie zawarta jakaś umowa zlecenia, chociażby na prowadzenie usług księgowych lub też inna. Warto pomyśleć o tym, żeby dysponować jakimś dobrym wzorem, szablonem, który zabezpieczy nasze interesy na przyszłość. fot. pixabay.com

Czy zmiana formy prowadzenia działalności jest odpowiedzią na Polski Ład?
05 May 2022

Polski Ład został wprowadzony zaledwie kilka miesięcy temu po przejściu bardzo szybkiej ścieżki legislacyjnej i od początku zaczął sprawiać problemy praktycznie wszystkim – urzędnikom, księgowym, pracodawcom, pracownikom, osobom samozatrudnionym. Wiele osób nie miało pewności, jakie podatki i składki ma płacić, powstał ogromny chaos. W związku z czym oczywiste stało się szukanie jakiegoś rozwiązania, które pozwoli zoptymalizować koszty, w tym również koszty związane z podatkami. Jest to działanie jak najbardziej racjonalne i logiczne, ale obecnie też coraz trudniejsze. Po ostatnich zmianach wiele osób zaczęło rozważać, jaka forma prowadzenia działalności jest najlepsza i czy w związku z tym nie należy zmienić formę prowadzenia działalności gospodarczej lub też ewentualnie formę opodatkowania. W Polsce wciąż niezwykle popularną formą jest jednoosobowa działalność gospodarcza zwana też samozatrudnieniem. Większość zawodów, wiele rodzajów działalności może być wykonywana w ten sposób zgodnie z zasadą swobody prowadzenia działalności gospodarczej poza wymienionymi w przepisach wyjątkami. Niestety w 2022 roku znacząco zmieniły się obciążenia związane z jej prowadzeniem, w tym wzrosła wysokość składki zdrowotnej, która obecnie nie jest już odliczana od podatku. Jednocześnie znacznie zwiększono kwotę wolną od podatku, co jest niewątpliwie dużym plusem dla osób prowadzących jednoosobową działalność gospodarczą. Są to niektóre aspekty prowadzenia tej działalności, które trzeba brać pod uwagę, ale niewątpliwie nie jedyne, gdyż przy tak poważnej decyzji należy brać pod uwagę wszystkie czynniki. Działalność w tej formie niewątpliwie ma również inne zalety, zwłaszcza w zakresie kwestii formalnoprawnych.  Na przykład rejestracja tego typu działalności odbywa się w sposób stosunkowo odformalizowany i bez opłat, co niewątpliwie stanowi plus, zwłaszcza w porównaniu z rejestracją spółek w Krajowym Rejestrze Sądowym. Można również wówczas stosować uproszczoną ewidencję podatkową. Jeśli ktoś ma takie życzenie, może samodzielnie prowadzić własną księgowość, choć oczywiście ma również możliwość korzystać z pomocy biura rachunkowego lub księgowej, ale koszty takiej obsługi są znacząco niższe niż w przypadku spółek. Druga najpopularniejsza forma prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce to spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, czyli sp. z o.o. Jest to również rozwiązanie, które oczywiście ma swoje wady i zalety. Nieco inaczej wygląda kwestia płacenia składki zdrowotnej, gdyż nie ma obowiązku płacenia składki zdrowotnej za wspólników (chyba że spółka jest jednoosobowa, wtedy tak), ale za to należy płacić składkę zdrowotną za członków zarządu. Wysokość tej składki wynosi 9 % wynagrodzenia z tytułu pełnienia funkcji prezesa lub członka zarządu. W przypadku sp. z o.o. istnieje jednakże problem podwójnego opodatkowania, gdyż spółka jako osoba prawna ma obowiązek płacić podatek dochodowy od osób prawnych, który występuje w stawce podstawowej 19 % oraz obniżonej – 9 % dla podatników, których przychody w roku podatkowym nie przekroczyły kwoty 1 200 000 euro. Natomiast wspólnicy sp. z o.o. muszą jeszcze zapłacić podatek dochodowy od wypłaconych dywidend, które są częścią zysku przekazywaną wspólnikom stosownie do wielkości ich udziałów. Pewnym utrudnieniem przy sp. z o.o. jest konieczność sporządzenia umowy spółki w formie aktu notarialnego oraz to, że trzeba ją zarejestrować w Krajowym Rejestrze Sądowym, co wiąże się z kosztami oraz koniecznością poświęcenia dodatkowego czasu. Przy spółce z o.o. niezbędne jest również wniesienie kapitału zakładowego w wysokości przynajmniej 5000 zł. Jest też wymóg prowadzenia pełnych ksiąg rachunkowych, co generuje wyższe koszty prowadzenia działalności oraz obowiązek składania sprawozdań finansowych każdego roku. Plusem z kolei jest również ograniczona odpowiedzialność wspólników za zobowiązania spółki. Trudno jest jednoznacznie powiedzieć, która z tych form jest lepsza, gdyż wpływa na to wiele czynników. Każdy może też mieć różne oczekiwania, dla jednych najważniejsze są koszty, dla kogoś innego zniechęcające mogą być rozbudowane formalności przy spółkach lub problemy z dziedziczeniem działalności jednoosobowej czy te dotyczące odpowiedzialności za zobowiązania. Polski Ład wprowadził dużo zamieszania, m.in. w sprawach dotyczących podatków, ulg podatkowych i składki zdrowotnej. Szczególnie dużo zamieszania wywołuje ta ostatnia, gdyż jej wysokość dla osób prowadzących jednoosobową działalność znacznie wzrosła, co z kolei uatrakcyjniło spółki. Część osób liczyło również na ulgę dla klasy średniej, która z kolei ma zostać zlikwidowana. Trudno jest obecnie podjąć długofalowe i racjonalne decyzje, zwłaszcza, że zmiany następują szybko i nie zawsze są przemyślane. W wielu wypadkach warto trochę poczekać, bo nie wiadomo, co będzie niedługo, ale zawsze  dobrze mieć alternatywę. Obecnie w związku z Polskim Ładem wiele osób zmieniło formę, najczęściej nastąpiło to właśnie jako przekształcenie jednoosobowej działalności gospodarczej w spółkę z o.o., czasem w prostą spółkę akcyjną.

Firmy windykacyjne – co wolno, a co jest niedopuszczalne?
01 May 2022

Windykacja, a w szczególności firmy windykacyjne zazwyczaj budzą bardzo negatywne skojarzenia. Kojarzą się również z działaniami niewątpliwie negatywnymi, balansowaniu na granicy prawa, a nieraz nawet z działaniami całkowicie niezgodnymi z prawem. Czy słusznie? Jaka jest prawda? Do czego mają prawo pracownicy firm windykacyjnych? Jeden z częstych mitów jest taki, iż pracownicy firm windykacyjnych nachodzą dłużników w dzień i w nocy, wdzierają się do mieszkań, zastraszają ich. Czy tak wygląda rzeczywistość? Kiedyś owszem się to zdarzało, możliwe że obecnie również, ale są to naprawdę sporadyczne przypadki. Jest to wyjątek, a nie reguła. Czy pracownik firmy windykacyjnej ma prawo wejść do mieszkania? Tylko i wyłącznie w przypadku, jeśli dobrowolnie wpuścimy go do mieszkania. Nie jest funkcjonariuszem publicznym, pracownikiem żadnego rodzaju służb, które mamy obowiązek wpuszczać do mieszkania i którzy mają prawo do egzekwowania wejścia siłą. Należy jednak podkreślić, że obecnie wdzieranie się siłą do mieszkania należy raczej do mitów niż do rzeczywiście podejmowanych i częstych działań. Warto jednak pamiętać, że jest to działanie niezgodne z prawem. Nieraz padają zarzuty o to, że pracownicy firm windykacyjnych nachodzą rodzinę czy sąsiadów. Wówczas, o ile to ma miejsce, jest to rzeczywiście działanie niezgodne z prawem i można dokonać zgłoszenia podejrzenia popełnienia przestępstwa naruszenia miru domowego lub nękania, zależnie od danego przypadku. Tak samo nie powinni oni przychodzić do miejsca pracy. Niewątpliwie nie mają oni prawa do informowania zarówno pracodawcy, jak i rodziny czy sąsiadów o sytuacji majątkowej dłużnika, w tym o jego zadłużeniu. Są to dane o charakterze osobistym i o ich udostępnieniu może decydować dłużnik, a nie firma windykacyjna. Czy kontakt telefoniczny lub listowny należy uznać za nękanie? W większości przypadków nie, gdyż mają oni prawo do podejmowania kontaktu z dłużnikiem, negocjowania, próby polubownego załatwienia sprawy. Problem pojawia się wówczas, gdy te telefony mają miejsce zbyt często, przy czym nie ma sztywnego limitu, kiedy można uznać, ze winndykator przekroczył granicę. Kilkakrotna próba kontaktu jest dopuszczalna, ale kilkadziesiąt telefonów w ciągu dnia należy uznać za przesadę i możliwe nękanie. Niektórzy błędnie traktują pracowników firm windykacyjnych w pewnym sensie jak komorników i boją się, ze zajmą ich mienie, dokonają zajęcia rachunków bankowych czy też nieruchomości. Czy firma windykacyjna może podjąć takie działania? Oczywiście nie. Takie uprawnienia przysługują jedynie komornikom, którzy mogą podejmować różnego rodzaju działania zmierzające do egzekucji zadłużenia, w tym zajęcie i sprzedaż licytacyjną majątku ruchomego oraz nieruchomości. Niektórzy zarzucają firmom windykacyjnym podawanie nieprawdziwych informacji dotyczących zadłużenia. Trudno tak z góry, bez znajomości danej sprawy ocenić, czy ten zarzut jest prawdziwy czy też nie. Możliwe, ze tak się czasem zdarza, ale często jest to łatwe do weryfikacji, dlatego też w interesie firm windykacyjnych nie leży podawanie fałszywych danych, gdyż i tak podlega to później sprawdzeniu w razie ewentualnego sporu sądowego, jeśli do niego dochodzi. Firma windykacyjna ma natomiast prawo do podejmowania negocjacji, może zgadzać się na rozbicie zadłużenia na raty, na zmniejszenie kwoty, jeśli wówczas jest większa szansa na to, że dłużnik dobrowolnie będzie mógł zapłacić. Jest to również w ich interesie. Większość firm windykacyjnych pragnie rozwiązań ugodowych, gdyż jest to korzystne również i dla nich, gdyż wtedy szybciej otrzymają swoją należność. Na tym również polega kolejny mit. Wiele osób sądzi, że windykator pragnie pogrążyć dłużnika, chce go zniszczyć, utrudnić mu życie. Tymczasem utrudnienie życia dłużnikowi może jednocześnie pogorszyć sytuację firmy windykacyjnej, o ile utrudni mu np.: zarabianie pieniędzy. Wówczas spłata zadłużenia zostanie odroczona w czasie lub będzie całkowicie uniemożliwiona, jeśli nie będzie on miał środków na spłatę. Wówczas nawet proces sądowy i egzekucja komornicza nie pomogą, jeśli nie będzie majątku, z którego będzie można dokonać egzekucji. Firmy windykacyjne na ogół starają się podejmować działania racjonalne, dzięki którym osiągną korzyść majątkową w postaci odzyskania zaległych należności. Ich działania przeważnie nie są nacechowane pobudkami osobistymi, dlatego też nie ma sensu doszukiwanie się u nich złych intencji. Do czego ma więc prawo firma windykacyjna? Mogą oni kierować do dłużnika pisma, mogą kontaktować się telefonicznie, mogą nawet przyjść do domu, choć my nie musimy ich wcale wpuszczać i nie ma obowiązku prowadzenia z nimi rozmów. Trzeba jednak liczyć się z ryzykiem i ewentualnymi konsekwencjami. Brak kontaktu, negocjacji może doprowadzić do wszczęcia postępowania sądowego, które może zakończyć się przegraną, jeśli dług rzeczywiście istnieje, a często tak jest. Czasem lepiej jest podjąć jakiekolwiek próby rozmów, ograniczyć straty niż ignorować firmę windykacyjną, bo później koszty postępowania sądowego mogą być naprawdę wysokie i stanowić dodatkową dolegliwość. Warto więc spróbować, zanim się całkowicie skreśli firmę windykacyjną, gdyż większość z nich działa w sposób zgodny z prawem. A jeśli ich działania są z nim sprzeczne, można złożyć skargę do rzecznika praw konsumentów lub komisji etyki działającej przy Rzeczniku Przedsiębiorstw Finansowych.

Kary i sankcje za opóźnienia w transakcjach handlowych
28 Apr 2022

fot. pixabay.com Obrót handlowy pomiędzy różnymi przedsiębiorstwami na poziomie zarówno lokalnym, krajowym jak i międzynarodowym, to istotny element gospodarki. Dlatego też nadmierne opóźnienia w transakcjach handlowych są problemem nie tylko dla wierzycieli, ale może to mieć negatywny wpływ na cała gospodarkę, gdyż nieraz doprowadza to do upadłości lub likwidacji przedsiębiorstw.   Opóźnień tych jest bardzo dużo, co skłoniło ustawodawcę do uchwalenia ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych.  Określono w niej szczególne uprawnienia wierzycieli oraz obowiązki dłużników w związku z opóźnieniami w płatnościach. Ustawa dotyczy jedynie transakcji między przedsiębiorcami wpisanymi do CEIDG lub KRS, oddziałami i przedstawicielstwami przedsiębiorstw zagranicznych, osobami wykonującymi wolny zawód, rolnikami, podmiotami publicznymi. Na mocy tej ustawy przede wszystkim nałożono sankcje i kary, ale również wprowadzono dodatkowe obowiązki, w szczególności dla dużych przedsiębiorców. Najpóźniej przy zawieraniu transakcji handlowej muszą oni składać oświadczenie o tym, że posiadają status dużego przedsiębiorcy (jeśli ich kontrahentem jest mikro, mały lub średni przedsiębiorca). Na dużych przedsiębiorców nałożono tez pewne ograniczenie polegające na tym, iż jeśli to duży przedsiębiorca dokonuje płatności za towar lub usługę, termin zapłaty nie może przekraczać 60 dni od dostarczenia faktury lub rachunku. W przypadku braku wcześniejszego określenia terminu do zapłaty, wierzyciel może domagać się odsetek ustawowych po upływie 30 dni od spełnienia własnego świadczenia. Postanowienia umowy, które wydłużają termin płatności powyżej 60 dni są nieważne z mocy prawa i bez konieczności podejmowania działań przez strony, zastępowane są maksymalnym 6-dniowym terminem. Dodatkowo Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ma możliwość nałożenia kary w wysokości maksymalnie 5 000 zł za niezłożenie wbrew obowiązkowi oświadczenia o posiadaniu statusu dużego przedsiębiorcy przed zawarciem transakcji. Dodatkowo największe przedsiębiorstwa będące podatnikami CIT oraz grupy kapitałowe mają obowiązek składania sprawozdania o stosowanych przez nich terminach zapłaty. Niezłożenie takiego sprawozdania również może skutkować nałożeniem kary przez Prezesa UOKIK w wysokości do 5000 zł.   Kolejny istotny element dyscyplinujący, nie tylko dla dużych, ale również i mniejszych przedsiębiorstw, to specjalna wysokość odsetek za opóźnienie w transakcjach handlowych. W przypadku podmiotu publicznego będącego podmiotem leczniczym wynoszą one równowartość stopy referencyjnej Narodowego Banku Polskiego  i ośmiu punktów procentowych. Dla pozostałych podmiotów wynosi ona wysokość tej stopy referencyjnej oraz dziesięciu punktów procentowych. Ponadto jeśli przedsiębiorca nie płaci swoich należności w terminie, wierzyciel ma prawo do dodatkowej rekompensaty za odzyskiwanie należności w wysokości równowartości 40 euro, jeśli wysokość roszczenia nie przekracza 5 tysięcy złotych, a jeśli przekracza ona 5 tys., ale wynosi mniej niż 50 000 zł – wówczas wynosi ona równowartość 70 euro. Dla wierzytelności przekraczających 50 000 zł, jest ona równa 100 euro. Takie roszczenie przysługuje w związku z każdą transakcją handlową zawartą między stronami. Innymi słowy, jeśli przedsiębiorca dokonuje kilku zamówień i dochodzi do kilku dostaw, za które dłużnik łącznie nie dokonuje płatności, wierzyciel ma prawo domagać się owej rekompensaty od każdej z nich, nawet jeśli postępowanie sądowe jest jedno i obejmuje wszystkie te kwoty. Co więcej, wierzyciel ma prawo domagać się wyższych kwot, jeśli wykaże, że poniósł dodatkowe koszty dotyczące odzyskiwania tych należności.   Na mocy tejże ustawy  wprowadzono wyraźny zakaz nadmiernego opóźniania się w zapłacie. Stanem nadmiernego opóźnienia jest sytuacja, gdy przedsiębiorca w ciągu trzech miesięcy ma spóźnione płatności oraz niedokonane na kwotę przekraczającą dwa miliony złotych. Jeśli taki przypadek zajdzie, Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji I Konsumentów wszczyna postepowanie kontrolne w sprawie nadmiernego opóźniania się ze spełnianiem świadczeń pieniężnych. Postępowanie takie wszczynane jest z urzędu, jeśli Prezes uzyska informacje o takim opóźnieniu. Nie stanowi to jednak przeszkody do dokonania zawiadomienia, jeśli tylko będzie miał podejrzenie o takim opóźnieniu. W trakcie takiej kontroli można żądać informacji z Krajowej Administracji skarbowej, a także bezpośrednio od przedsiębiorcy. Można żądać wszelkiego rodzaju akt, dokumentów i ksiąg rachunkowych. Jeśli organ kontrolujący dojdzie do przekonania, że zachodzi nadmierne opóźnienie, ma prawo do nałożenia kary pieniężnej w wysokości  stanowiącej sumę wszystkich niezapłaconych należności, a także tych, które zostały zapłacone, ale po terminie. Pomija się jednak świadczenia, których termin płatności upłynął więcej niż 2 lata przed dniem wszczęcia postępowania., Kara może zostać również nałożona wówczas, gdy przedsiębiorca nie udziela informacji, lub też utrudnia postępowanie.   Czy te wszystkie działania są skuteczne? Chyba niekoniecznie, gdyż każdego roku przed sądami wszczynane są postępowania mające na celu odzyskanie niezapłaconych należności. Do Sejmu wpłynął projekt ustawy mającej na celu znowelizowanie ustawy o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych. Planowane zmiany mają m.in. obejmować postępowanie kontrolne czy obowiązek sprawozdawczy, a także wysokość kar. Trudno jednak przewidzieć, jaki kierunek dokładnie przybiorą te zmiany i czy okażą się one skuteczne. Póki co mimo usiłowań ustawodawcy, pozostaje to wciąż nierozwiązany problem.   

Zwolnienie lekarskie – oto, co powinieneś wiedzieć
08 Apr 2022

Zwolnienie lekarskie – popularnie nazywane również “L4” jest jedną z najczęstszych przyczyn niepojawienia się przez pracownika w pracy. Zwolnienie lekarskie jest jak najbardziej prawnie uzasadnionym usprawiedliwieniem nieprzyjścia do pracy. Oczywiście istnieją prawa i obowiązki zarówno dla pracownika, jak i pracodawcy, odnoszące się do zwolnienia lekarskiego. Prawa i obowiązki pracodawcy oraz pracownika Przede wszystkim, pracownikowi przebywającemu na zwolnieniu lekarskim należą się pieniądze. Jego nieobecność w pracy nie jest z reguły jego winą (szczególnie, gdy wydarzy się np. wypadek lub inny nieprzewidywalny czynnik). Tutaj rozróżnia się: Wynagrodzenie za czas niezdolności do pracy (tzw. wynagrodzenie chorobowe). Jest przyznawane na okres 33 dni (14 dni w przypadku osób starszych niż 50 lat) w ciągu roku kalendarzowego i jest ono wypłacane przez pracodawcę. Wynosi ono:80% pełnego wynagrodzenia w przypadku, gdy jest to choroba lub izolacja związana z chorobą zakaźną (kwarantanna)100% pełnego wynagrodzenie, kiedy jest to choroba podczas ciąży, wypadek w drodze do pracy lub w drodze z pracy lub poddanie się badaniom lekarskim w związku z kandydowaniem na dawcę komórek, tkanek i narządów lub samym zabiegiem pobrania wymienionych wcześniej organów. Wynagrodzenie chorobowe należy się za cały okres określony przez zwolnienie lekarskie, czyli również z uwzględnieniem dni wolnych od pracy. Zasiłek chorobowy, który jest wypłacany od 34 dnia (15 dnia dla osób powyżej 50 roku życia) na “L4”. Jest to świadczenie wypłacane z tytułu niezdolności do pracy przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych. Wynosi on80% pełnego wynagrodzenia w przypadku, gdy jest to choroba lub izolacja związana z chorobą zakaźną (kwarantanna) – zasiłek chorobowy100% pełnego wynagrodzenie, kiedy jest to choroba podczas ciąży, wypadek w drodze do pracy lub w drodze z pracy lub poddanie się badaniom lekarskim w związku z kandydowaniem na dawcę komórek, tkanek i narządów lub samym zabiegiem pobrania wymienionych wcześniej organów – zasiłek chorobowy – zasiłek opiekuńczy.80% za opiekę nad dzieckiem lub innym członkiem rodziny, nad którym ubezpieczony pracownik sprawuje opiekę.60,80 lub 100% w przypadku urodzenia dziecka – zasiłek macierzyński. Zasiłek chorobowy wypłaca również ZUS w przypadku, gdy opłacający składki pracodawca nie zatrudnia więcej niż 19 osób. Jest to swego rodzaju ochrona małych przedsiębiorców. Do obowiązków chorego pracownika należy regeneracja, odpoczynek oraz stosowanie się do wszystkich zaleceń lekarza, celem szybkiego powrotu do zdrowia. Chodzi o to, żeby móc jak najszybciej wrócić do pracy. Oznacza to, że nie można wykorzystać zwolnienia lekarskiego, do wykonywania innych prac lub jakichkolwiek wyjazdów poza dom (np. wakacje). Wyjątkiem dla tej zasady jest uzyskanie pozwolenia od lekarza, na opuszczenie miejsca pobytu w podstawowych celach (spacer, podstawowe zakupy (leki, żywność) oraz wizyta u lekarza). Zakazane jest również przedłużanie zwolnienia lekarskiego, żeby np. uniknąć zwolnienia z pracy (wyjątkiem jest bardzo długie przebywanie na zwolnieniu). Ponadto, pracodawca może wymagać od pracownika poddanie się kompleksowej rehabilitacji lub wykonania zabiegu, który ulżyłby schorzeniu pracownika. Niestosowanie się do wspomnianych obowiązków będzie niosło za sobą nawet ryzyko zwolnienia dyscyplinarnego. Jak uzyskać zwolnienie lekarskie? Aby uzyskać podstawę do zwolnienia lekarskiego, należy udać się do lekarza i poprosić go o wystawienie takiego zwolnienia. Lekarz wtedy podda Cię badaniu oraz ustali okres, przez który masz nie pojawiać się w pracy. Lekarz wystawia e-ZLA, czyli elektroniczne zwolnienie lekarskie, które zawiera wszystkie twoje dane oraz przesyła je do twojego pracodawcy. W ramach dobrego gestu i twojego obowiązku prawnego, powinieneś poinformować swojego pracodawcę o zamiarze nieprzyjścia do pracy w związku ze zwolnieniem lekarskim i chorobą nie później niż w drugi dzień nieobecności. Jeżeli okres zwolnienia lekarskiego jest krótszy niż 30 dni, to dopóki nie minie wyznaczony przez lekarza czas trwania zwolnienia, nie można przychodzić do pracy. Chyba, że lekarz postanowi inaczej i wyda na ten temat stosowne zaświadczenie, które będzie stanowić o powrocie zdolności pracownika do wykonywania pracy. Nie wymagane są wtedy badania kontrolne. Jeśli okres ten jest dłuższy niż 30 dni, to o wcześniejszym powrocie do pracy musi zadecydować lekarz medycyny pracy podczas badania kontrolnego. Kiedy pracownik przyjdzie do pracy podczas zwolnienia lekarskiego, wówczas straci prawo do roszczenia sobie zasiłku chorobowego. Zwolnienie lekarskie a wypalenie zawodowe Często poruszanym tematem w związku ze zwolnieniem lekarskim jest tzw. wypalenie zawodowe. Coraz częście zadawane jest pytanie – czy może być ono podstawą do zwolnienia lekarskiego? Są pewne przesłanki, aby tak uznać, ale w prawie nie jest to jednoznacznie wskazane. Uznanie wypalenia zawodowego musiałoby zostać prawnie uznane za chorobę lub schorzenie psychiczne, aby mieć pewność co do zadanego pytania. Na razie wiadomo tylko, że jeżeli pracodawca liczy na efektywnych pracowników, to powinien dbać również o ich zdrowie psychiczne. Długotrwałe zaniedbywanie samopoczucia pracowników może nawet prowadzić do ich depresji, a wtedy jest już za późno!

Handel w dobie wojny na Ukrainie – jak wygląda?
06 Apr 2022

Współpraca z Ukraińskimi firmami w dobie wojny i kończącej się już na szczęście pandemii koronawirusa COVID-19 nie należy do najłatwiejszych – trzeba sobie to wprost powiedzieć. Ograniczone dostawy, kryzys uchodźczy to tylko jedne z wielu utrudnień w handlu z ukraińskimi przedsiębiorstwami (z rosyjskimi jest to już praktycznie niemożliwe). Co można zatem zrobić, aby usprawnić handel? Sytuacja gospodarcza Niestety, w ciągu ostatnich 20 lat Europa mocno uzależniła się od importu z Rosji, pomimo sankcji w 2014 roku związanych z aneksją Krymu, nie wpłynęło to długofalowo na relacje handlowe na relacji Zachód-Rosja. Kraje zachodu nadal importowały rosyjski gaz, ropę i stal. Dopiero aktualne sankcje zdają się działać i niestety widać to również w życiu codziennym. Zaobserwować można drastyczne wzrosty cen węgla, stali, gazu i paliw. Dostawy surowców z Ukrainy również zostały mocno ograniczone, szczególnie z przedsiębiorstw znajdujących się na wschodzie Ukrainy, czyli tam, gdzie toczą się aktualnie główne potyczki. W jaki sposób uchronić się przed problemami z zasobami? Jeżeli prowadzisz polskie przedsiębiorstwo, które regularnie importuje surowce ze wschodu, to na pewno już zauważyłeś/zauważyłaś, że jest ich coraz mniej, lub w ogóle są nieosiągalne. Jest na to kilka rozwiązań praktycznych np. znalezienie alternatywnego dostawcy – z niezagrożonym swoim źródłem towaru, jeśli obracasz i produkujesz ze stali, to możesz poszukać również alternatywnych materiałów, o innych właściwościach, ale za to dostępnych. Z punktu widzenia prawa również są rozwiązania, które możesz zastosować, aby uchronić się przed sankcjami swoich klientów za np. niezrealizowanie zamówienia w terminie. Masz prawo na umowie handlowej zawrzeć różnej maści klauzule, które złagodzą negatywny wpływ opóźnień na twoją działalność. Handel – rodzaje klauzul Klauzula hardship, czyli klauzula trudności. Klauzula ta jest zapisem w umowie, stanowiącym zastrzeżenie, że w przypadku wystąpienia trudności w wywiązaniu się z umowy – obie strony mogą się dogadać i renegocjować umowę (w tym również odstąpienie od niej) – musi to nastąpić oczywiście w dobrej wierze, nie można wykorzystywać kryzysu do wzbogacenia się.Klauzula vis maior, czyli klauzula siły wyższej. Pomimo, że polska legislacja nie określiła jasno, czym dokładnie jest siła wyższa, to można skutecznie chronić się tym rodzajem klauzuli. Trzeba jednak zwrócić uwagę, że vis maior nie może być każdy czynnik, który nam w danej sytuacji służy jako wymówka do niewywiązania się z umowy. Uznaje się, że siła wyższa następuje, gdy pojawia się czynnik utrudniający wywiązanie się ze stanowień umowy, który jest: zewnętrzny,niemożliwy lub bardzo trudny do przewidzenia, musi więc to być coś wyjątkowego, pojawiającego się nagle,jest niemożliwy do zapobiegnięcia, nie można nic na niego zaradzić mimo starań. Do wad klauzuli vis maior należy zatem trudność do powołania się na nią. Muszą wystąpić specjalne okoliczności, które będą spełniały jakieś konkretne warunki. Zaznaczyć trzeba, że ciężar dowodu wystąpienia siły wyższej spoczywa na stronie powołującej się na vis maior. Oprócz tego, powołując się na siłę wyższą, strona powołująca się na tę klauzulę musi niezwłocznie w chwili dowiedzenia się o sile wyższej musi poinformować kontrahentów o tym, że nie będzie w stanie wywiązać się z umowy. Przykłady potencjalnych okoliczności powodujących zaistnienie siły wyższej: wojna,pożar,powódź,klęska żywiołowa,epidemia,kryzys społeczno-gospodarczy,inne katastrofy. Oczywiście każde z powyższych zależy i musi odgrywać faktyczną rolę w zaistnieniu okoliczności do powołania się na force majeure. W przypadku wojny na przykład musi ona dotyczyć jednej ze stron lub ważnego kontrahenta jednej ze stron. W przypadku epidemii również musi ona dotyczyć kraju dłużnika i mieć faktyczne znaczenie dla trudności w realizacji umowy. Do zalet tej klauzuli należy to, że w przypadku faktycznego wystąpienia siły wyższej, nie jest się zobowiązanym do wywiązania się całkowitego z umowy lub w ogóle wywiązywania się z niej. W takim wypadku żadna ze stron nie ponosi żadnych konsekwencji, oczywiście w przypadku, gdy transakcja doszła już do skutku, a towaru nie ma, to trzeba zwrócić pieniądze oraz odwrócić dotychczasowe skutki umowy etc. W przypadku Ukrainy, jednostką, która odpowiada za wydawanie zaświadczeń o zaistnieniu znamion zaistnienie siły wyższej jest Handlowo-Przemysłowa Izba Ukraińska. Jednak, jeżeli prowadzisz działalność na terenie Polski i importujesz z Ukrainy, to powinieneś/powinnaś udać się do Polsko-Ukraińskiej Izby Gospodarczej. Pamiętaj, że czas obowiązywania siły wyższej jako powód niewywiązywania się z umowy działa tylko tak długo, jak istnieje czynnik tejże siły. Jako poradę, możemy napisać, że zanim udasz się do sądu z oskarżeniami, powinieneś zacząć od kulturalnych i spokojnych rozmów i negocjacji ze swoim partnerem, gdyż to rozmowa jest najskuteczniejsza w przypadku faktycznego wystąpienia strony wyższej, stronom powinno zależeć na współpracy i dogadaniu się. Przed niepotrzebnym sporem, lepiej jest sprawdzić wszystkie warunki umowy oraz poszukanie furtek do renegocjacji i konsensusu. Podsumowując Dobrze jest w swojej umowie umieścić jedną z klauzul jako ochronę w tych niepewnych czasach, w jakich przyszło handlować. Zawsze w przypadku trudnej sytuacji “jest się czego chwycić” kiedy ma się kłopot w wywiązaniu się z postanowieniami umowy.

Rejestr.io – czym jest i jak działa?
02 Apr 2022

Nie lubisz wyszukiwarki KRS na stronie Ministerstwa Sprawiedliwości? Nie chcesz marnować czasu na chodzenie do urzędu tylko po to, żeby zajrzeć na wpisy rejestrowe spółki? Prawdopodobnie jest coś dla Ciebie! To rejestr.io. Sprawdź co to takiego i jak działa! Rejestr.io – jakie gromadzi informacje? Dzięki stronie rejestr.io możesz szybko i za darmo sprawdzić wpisy rejestrowe spółki. Sprawdzić możesz członków zarządu, wspólników czy kapitał zakładowy. Wystarczy wejść na stronę, wpisać nazwę spółki lub osobę i witryna bardzo szybko pokaże to, czego potrzebujemy. Rejestr.io jest stroną należącą do Fundacji Moje Państwo, która zajmuje się tworzeniem narzędzi do łatwiejszego korzystania z zasobów publicznych. Należą do nich dane: na temat spółek,GUS,o pomocy publicznej. Sama strona rejestr.io, podaje, że jej misją jest “zwiększanie pewności i jawności obrotu gospodarczego.”. Czym jest rejestr.io? Rejestr.io to projekt, strona, dzięki której możemy zajrzeć do ważnych danych na temat spółek, stowarzyszeń, fundacji, które to dane pochodzą z publicznych rejestrów (m.in. rejestrów KRS). Strona ta, w bardzo przyziemny i intuicyjny sposób mówi nam wszystko na temat danego podmiotu prawnego. Sama strona wygląda bardzo przyjemnie dla oka, a jej działanie jest naprawdę intuicyjne. Dzięki temu bez problemu możemy zobaczyć osoby powiązane z danym podmiotem i podejrzeć np. czy nie są powiązane z innymi. Wystarczy kliknąć na ikonkę danej osoby, po wejściu na stronę poświęconą danej spółce lub stowarzyszeniu. Jak skorzystać z rejestr.io? To proste, można to zrobić w trzech prostych krokach: wejdź na stronę internetową pod adresem rejestr.io,wpisz nazwę wyszukiwanej spółki, fundacji lub stowarzyszenia np. “CENTRUM DORADZTWA PRAWNEGO I SZKOLEŃ”,zacznij przeglądać poszukiwane informacje,zobacz na hierarchię oraz powiązania członków organizacji, klikając na imię i nazwisko osoby powiązanej z organizacją, pojawią nam się inne powiązania tej osoby (opcjonalne). Co oferuje? W darmowym abonamencie można w ekspresowym tempie przejrzeć podstawowe informacje podmiotu prawnego, które można w łatwy, ale dłuższy i mniej intuicyjny sposób pozyskać z np. wyszukiwarki KRS, którą oferuje Ministerstwo Sprawiedliwości na swojej stronie. Korzystając z darmowej usługi można przede wszystkim: wyszukiwać organizacje i osoby,obejrzeć podstawowe dane rejestrowe organizacji,poznać reprezentację, skład zarządu, wspólników oraz skład rady nadzorczej,podejrzeć pomoc publiczną oraz dotacje z Unii Europejskiej, które zostały przekazane organizacji,odnaleźć aktualne powiązania organizacji oraz osób powiązanych z organizacją. Dla bardziej zaangażowanych i wymagających klientów są dostępne również oferty “Premium” oraz “Biznes”. Dają one jeszcze więcej możliwości analizy danych na temat organizacji. Dane te obejmują między innymi informacje o: historii organizacji oraz jej składu,numerach kont bankowych,wierzytelnościach,sprawozdaniach finansowych,aktach rejestrowych i aktualnym lub pełnym odpisie z KRS (w zależności od wybranego abonamentu). Twórcy strony pozwalają również na darmowy okres 14 dni na wypróbowanie wersji “premium” oraz “biznes”. Jeśli więc nie jesteś osobą zdecydowaną, to możesz wypróbować i sprawdzić różnice między wersją podstawową a rozwiniętą. Do czego można go wykorzystać? Jeśli prowadzisz działalność, w której współpracujesz z innymi organizacjami, powinnaś/ powinieneś zainteresować się tą stroną! Dzięki działalności rejestr.io można dużo łatwiej zweryfikować swojego kontrahenta, lepiej przeanalizować polski rynek, ocenić ryzyko transakcji z innym podmiotem lub wyszukiwać okazje biznesowe. Jest to niewątpliwie przydatne narzędzie, kiedy aktywnie działasz na rynku i chcesz zwiększyć na nim swoje bezpieczeństwo. W rejestr.io można również zobaczyć dane kontaktowe spółek i stowarzyszeń, co umożliwia szybkie skontaktowanie się z nimi. Czy rejestr.io jest legalne? Gromadzenie danych osobowych, w tym numerów PESEL może budzić niemałe wątpliwości co do legalności działania rejestr.io. Jednak w 2019 roku Urząd Ochrony Danych Osobowych, podjął decyzję o niezawieszaniu działania rejestr.io. Uznał, że administrator robi to w uzasadnionym interesie i udostępnia tylko publiczne, dostępne dla każdego informacje, więc nie jest nawet zobowiązany do informowania podmiotów o przetwarzaniu ich danych. Nie można zatem bez racjonalnie uzasadnionej przyczyny domagać się od właściciela strony usunięcia z niej swoich danych. Działalność jest też zgodna z RODO. Według UODO powiadomienie wszystkich podmiotów, których dane zostały pobrane, wymagałoby niewspółmiernie dużego wysiłku (art. 5 ust. 2 Ustawy o ochronie danych osobowych Dz. U. 2018 poz. 1000). Słowem podsumowania Rejestr.io jest innowacyjną stroną, która pomaga przede wszystkim przedsiębiorcom, w umiejętnym doborze kontrahentów. Oprócz tego uświadamia obywateli, pozwalając im w przyjazny sposób zaglądać do informacji, o których prawdopodobnie normalnie by nie wiedzieli. Jest to również witryna skierowana do osób ciekawych, jakie dane na ich temat są publicznie dostępne dla każdego, od ręki i za darmo. Można również bez problemu zobaczyć informacje o naszym pracodawcy, to jakie ma zyski i straty, a także inne, wspomniane wcześniej dane.

Estoński CIT – czym jest i na czym polega?
31 Mar 2022

Estoński CIT, jest formą rozliczenia się z podatku dochodowego od osób prawnych na wzór, który nasz prawodawca zaczerpnął z Estonii na początku 2021 roku. Celem wprowadzenia takiego rozwiązania była chęć poszerzenia prawa podatkowego o nowy, w zamiarze prostszy, sposób rozliczenia z otrzymanego dochodu. Niestety, kiedy ta możliwość rozliczenia została wprowadzona po raz pierwszy, była dosyć skomplikowana oraz wymagała spełnienia wielu warunków, aby móc z niej skorzystać. W rezultacie bardzo mało osób skorzystało z takiej formy rozliczenia. Jednak z początkiem 2022 roku wprowadzono zmiany w estońskim CIT, aby ten był bardziej przyjemny i przejrzysty dla polskiego podatnika. Charakterystyka estońskiego CIT Głównym założeniem estońskiego CIT jest wprowadzenie momentu opodatkowania CIT na moment wypłaty zysku ze spółki przez wspólników. Obecnie obowiązują dwie stawki, które obowiązują podatnika w zależności od statusu majątkowego. Są to stawki: 20% dla podatnika „małego”, czyli z urzędowym statusem małego podatnika,25% dla podatnika „dużego” – analogicznie, dla osoby o statusie dużego podatnika. Brzmi bardzo miło i prosto, lecz aby móc rozliczyć się w ten sposób należy spełnić pewne wymogi, tutaj nastąpiły zmiany względem roku poprzedniego. Jakie wymogi należy spełnić, żeby skorzystać z estońskiego CIT? Tutaj, prawo zostało znacznie złagodzone, aby bardziej spopularyzować estoński CIT. Z prawa do rozliczenia w ten sposób mogą skorzystać osoby fizyczne, które są udziałowcami (w przypadku spółki z ograniczoną odpowiedzialnością) lub akcjonariuszami (w przypadku spółki akcyjnej), które nie mają praw majątkowych związanych z prawami do świadczenia jako założyciele spółki. Od stycznia do grona firm, które mogą skorzystać z estońskiego CIT należą również spółki komandytowe i spółki komandytowo-akcyjne. Zanim wprowadzono te zmiany, wymagany jeszcze był maksymalny przychód roczny w wysokości 100 milionów złotych, jednak zrezygnowano z tego limitu, ponieważ wykluczał on korzyści z estońskiego CIT dla dużych oraz średnich firm. Oprócz tego firma musi być prosta – tj. nie może posiadać żadnych innych spółek zależnych od siebie, a jej wszyscy wspólnicy (udziałowcy, akcjonariusze) muszą być osobami fizycznymi. Spółka musi też zatrudniać minimalnie 3 pracowników (obojętnie, czy jest to umowa o pracę, czy umowa zlecenia), przy czym spółki, które dopiero powstaną mają 4 lata na zatrudnienie tych 3 pracowników. Poprzednio był również nieciekawy wymóg ponoszenia przez firmy określonych wymogów inwestycyjnych, żeby wspierać rozwój i inwestycje w gospodarce. Obecnie inwestycje są wskazane jednak nie ma formalnego obowiązku inwestowania. Jakie estoński CIT oznacza korzyści dla przedsiębiorstw? Przede wszystkim główną zaletą tej formy podatku, jest odprowadzanie go dopiero w momencie wypłaty zysku przez spółkę, a nie na bieżąco jak w przypadku innych form rozliczania. Także, dopóki pieniądze są reinwestowane i pozostają w spółce i nikt ich nie wypłaca, to nie ponosi się żadnych kosztów i nie trzeba nic płacić. Sprzyja to rozwojowi firm. Dodatkowym plusem jest to, że nie trzeba prowadzić żadnej księgi rozliczeniowej, ponieważ organów państwa nie obchodzi dochód firmy, lecz sam moment wypłaty, od której pobierany jest podatek. Jest to duże ułatwienie księgowości firmy. Innym atutem jest sama niższa stawka podatkowa, w przypadku estońskiego CIT, niż w przypadku zwykłego rozliczenia podatkowego. Jak podaje Ministerstwo Finansów podatek w estońskim CIT wynosi łącznie 20% dla małych podatników oraz 25% dla podatników dużych, a w przypadku zwykłego rozliczenia wynosi on kolejno 26% i 34%. Jak przejść na Estoński CIT? Na estoński CIT można przejść w każdym momencie, jednak będzie on obowiązywał dopiero w następnym okresie rozliczeniowym. Trzeba jednak wtedy zamknąć księgi i rozliczyć się z CIT-u klasycznego oraz zrobić sprawozdanie finansowe. Przy przejściu nie trzeba płacić żadnych zaległości czy innych podatków. Trzeba tylko oczywiście powiadomić o tym odpowiednie organy, zgodnie z przewidzianą procedurą. Jak porzucić estoński CIT? Wychodząc z estońskiego CIT, nie będziesz postawiony/na w sytuacji, gdzie trzeba będzie zapłacić podatek za całość zysku w okresie działania na tym podatku. Podatek zapłaci się dopiero przy dystrybucji i wypłacie zysku, czyli zgodnie z dotychczasowym mechanizmem. Oczywiście obowiązuje odpowiednia stawka, która obowiązywała nas wcześniej. Dla kogo jest estoński CIT? Przedsiębiorco, pamiętaj, aby przed przejściem na estoński model opodatkowania dobrze przekalkulować potencjalne korzyści z tej formy podatku. To, że niesie ze sobą wiele korzyści, nie znaczy, że zawsze ta forma będzie korzystna. Najwięcej pieniędzy oszczędza się pozostawiając kapitał wewnątrz spółki – robiąc reinwestycje pieniędzmi spółki, albo po prostu je zatrzymując. Podatek płacisz tylko przy wyprowadzaniu pieniędzy ze spółki za pomocą dywidendy, ale też jakimkolwiek innym sposobem. Zanim przejdziesz na ten model opodatkowania, zaplanuj potencjalne inwestycje na najbliższe lata i sprawdź ile na nich możesz zyskać. Zapoznaj się ze wszystkimi warunkami wejścia w estoński CIT. W miarę możliwości opracuj również plan wypłat. Dzięki tym prostym krokom zminimalizujesz szansę na mniejszą efektywność podatkową!

BIK – czym jest i jakie gromadzi informacje?
26 Mar 2022

BIK, czyli po rozwinięciu Biuro Informacji Kredytowej, jest instytucją, która przechowuje informacje na temat kredytobiorców, w sieci banków z całej Polski. W BIK-u zachowywane są informację zarówno o klientach indywidualnych, jak i przedsiębiorcach. Łącznie gromadzi on dane z ponad siedmiuset instytucji finansowych, 159 milionów rachunków kredytowych i pożyczkowych oraz wiarygodność kredytową 25 milionów Polaków. Co ciekawe – ak podaje oficjalna strona internetowa BIK-u, przechowywane informacje są w 90% pozytywne. BIK – sposób działania BIK może przetwarzać i udostępniać instytucjom bankowym niektórych informacji, które stanowią tajemnicę bankową. Ma to na celu pomóc bankom, w ocenie wiarygodności kredytowej ich klientów, co w efekcie końcowym prowadzi do bardziej skutecznego działania instytucji udzielających kredytów. W skrócie można powiedzieć, że dzięki niemu, osoby, które regularnie spłacają swoje zobowiązania zgodnie z warunkami umowy, są nagradzane, a osoby, które nie wywiązują się ze swoich kredytów są “karane”. BIK – przetwarzanie danych osobowych Oczywiście konsument musi wyrazić zgodę, na taki przebieg spraw, w przeciwnym razie żadne dane wrażliwe nie mogą być przetwarzane i udostępniane (art. 105 ust. 4f Ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo Bankowe). Brak wyrażenia zgody może mieć dwojakie skutki. Bank w takiej sytuacji może: odmówić przyznania kredytu, lubprzyzna kredyt, jednak nasze dane nie będą udostępniane w BIK-u. Warto jednak udzielić tej zgody, ponieważ banki bardzo blisko współpracują z Biurem Informacji Kredytowej. Zaczerpują one z BIK-u informacji, dzięki którym szanse na przyznanie nam kredytu mogą znacznie wzrosnąć (jeżeli jesteśmy uczciwymi klientami, rzecz jasna). Każdy konsument, w dowolnym momencie, może poprosić BIK o udostępnienie przechowywanych danych na swój temat (niestety wiąże się to z kosztem 39 złotych za każdy raport). Na podstawie raportu BIK, można skalkulować swoją zdolność kredytową, szanse na otrzymanie kredytu oraz zobaczyć jakie aktualnie mamy zobowiązania i z jakich już się wywiązaliśmy. Można również przeczytać o naszej terminowości, czy nie spóźniamy się płatnością którejś z rat. Oferuje on również usługę informowania, w każdej chwili, gdy na nasze dane personalne jest zaciągane jakieś zobowiązanie. Taka usługa minimalizuje ryzyko, że ktoś zadłuży się na nasze dane. Jak podaje BIK na swojej stronie internetowej, dzięki usługom BIK-u udaremnia się rocznie wyłudzenia o łącznej kwocie 365 milionów złotych. Trzeba zaznaczyć, że BIK jako osobny byt, nie podejmuje decyzji na temat przyznania kredytu, a jedynie przekazuje informacje instytucji finansowej, na temat klienta. Warto jest więc posiadać pozytywną historię kredytową. Czy BIK jest bezpieczny? Tak, BIK jest bezpieczny. Działa on zgodnie z prawem i w jego granicach, spełnia wszystkie normy RODO. Oprócz tego, inwestuje on duży kapitał w bezpieczne i stabilne serwery do przechowywania danych oraz posiada wiele środków zapobiegawczych przeciwko atakom hakerskim. Czy można wycofać zgody na przetwarzanie danych? Odpowiedź brzmi – to zależy. Kiedy już podpisujemy umowę o kredyt z instytucją finansową i wyrazimy zgodę, to jest ona ważna przez okres, w którym to zobowiązanie jest otwarte i można tę zgodę wycofać po zamknięciu kredytu (lub wygaśnie sama po 5 latach od spłacenia zobowiązania). Jednak w przypadku dopuszczenia się zwłoki powyżej 60 dni w spłacie i upłynęło co najmniej 30 dni od poinformowania nas przez bank lub inny podmiot udzielający pożyczki / kredytu, o zamiarze przetwarzania naszych danych osobowych bez naszej zgody – dane nasze będą wówczas bez tej zgody przetwarzane. Nie można jej również wtedy cofnąć. Co istotne, przetwarzanie tych danych bez naszej zgody nie może trwać więcej niż 5 lat.

“Chwilówki” – na co uważać podpisując umowę?
24 Mar 2022

Pożyczki krótkoterminowe, potocznie – “chwilówki” należą do jednych z najbardziej kontrowersyjnych metod pożyczania pieniędzy. Jednak jak niemal wszystko we wszechświecie mają swoje plusy oraz minusy. Wiele osób unika ich szerokim łukiem, a dla innej osoby jest rzeczą normalną, wziąć taką pożyczkę. W końcu każdemu może powinąć się noga, prawda? Czym w ogóle jest ta “chwilówka”? Chwilówka, to pożyczka, która charakteryzuje się: wysokim oprocentowaniem RRSO (rzeczywista roczna stopa oprocentowania),wysokimi odsetkami, oraz krótkim czasem na spłatę zobowiązania. Można zapożyczyć się np. na okres tygodnia, ale można również znaleźć wierzycieli, którzy użyczą pieniędzy na dłuższy okres. Niewątpliwą “zaletą” zapożyczeń tego typu jest wymagana niska wiarygodność kredytowa kredytobiorcy. Często można zauważyć, że wystarczy przedstawić swoją tożsamość za pomocą dowodu osobistego, a znajdują się instytucje chętne na udzielenie kredytu. Należy pamiętać, że dzieje się tak, ponieważ tym organizacjom się to opłaca m.in. przez duże marże kredytów. Popularność chwilówek dodatkowo napędzają problemy społeczne związane z ubóstwem, uzależnieniami np. od alkoholu, narkotyków lub hazardu. Pożyczkodawcy po prostu nie obchodzi na co przeznaczymy pożyczone pieniądze. Oczywiście są również osoby, które potrzebują szybko niewielkiej ilości pieniędzy, ponieważ wypadły im nieprzewidziane wydatki. Dla kogo są chwilówki? Najszybsza odpowiedź jest prosta – są dla każdego. Jednak przede wszystkim – dla osób stabilnych finansowo i pewnych, że spłacą dług jak najszybciej. Należy pamiętać, że każda nieterminowa spłata raty będzie wiązała się z ogromnymi karami dla konsumenta. Zdecydowanie lepiej jest najpierw spróbować pożyczyć pieniądze od znajomych, rodziny lub innej bliskiej osoby. Będzie się to wiązało rzecz jasna z pewnymi zobowiązaniami, a same pieniądze trzeba oddać, jednak w ten sposób na pewno można uniknąć wielu problemów związanych z instytucją kredytową oraz windykacją. Samo zaczerpnięcie chwilówki powinno być ostatecznością i dla zasady nie powinno się pożyczać pieniędzy na rekreację i różnej maści przyjemności, które nie są niezbędne do przeżycia. Umowa kredytowa Przed zawarciem jakiejkolwiek umowy kredytowej najlepiej jest wcześniej zrobić sobie plan wydatków oraz dochodów. Warto także obliczyć cały koszt kredytu, wybrać najlepszą ofertę kredytową pod względem oprocentowania, terminów płatności, wielkości rat etc. (są strony internetowe, które z pewnością w tym pomogą). Dzięki temu zminimalizujemy szansę na niewydolność finansową spowodowaną zbyt wysokimi zobowiązaniami w stosunku do naszych dochodów. Zanim podejmiemy jednak ostateczną decyzję warto również przyjrzeć się naszemu wierzycielowi, bowiem współcześnie oszustów nie brakuje. Oczywiście, co do zasady, kiedy podpisujemy legalną umowę i obie strony się na nią zgadzają, to nie ma mowy o oszustwie, a wszystko jest w granicach prawa. Dlatego pod żadnym pozorem nie powinno się podpisywać umowy “na kolanie”, gdyż kredytodawcy zależy przede wszystkim na zarobku. Dopiero na drugim miejscu jest dla niego nasze dobro. Natomiast podczas samego zawierania umowy, należy zachować szczególną ostrożność. Przeczytanie całej umowy będzie czasochłonne i będzie wymagało skupienia, ale lepiej to zrobić niż przypadkowo wpaść w kłopoty po podpisaniu umowy zawierającej niedozwolone klauzule umowne. Kredytodawcy często celowo starają się zrobić umowy jak najdłuższe i jak najbardziej niezrozumiałe dla klienta. Przede wszystkim trzeba zwrócić specjalną uwagę na część poświęconą oprocentowaniu pożyczki, kwoty pożyczanej oraz pełnej kwoty do spłaty. Absolutnie nie można ominąć również epizodowi poświęconemu terminom spłat. W chwilówkach charakterystyczne jest to, że zazwyczaj pierwszy miesiąc jest “tani”, a koszty znacznie wzrastają wraz z ubiegającym czasem. Nie można o tym zapomnieć przy zawieraniu umowy. Poza tym pożyczkodawcy lubią pobierać w ramach pożyczki inne opłaty niż sama marża i wrzucać do umowy praktycznie dowolne warunki (tak, jest to możliwe, jeśli zgodzą się na to obie strony umowy). Banki oraz inne instytucje użyczające kredytów, często wykorzystują fakt, że przeciętny klient nie jest biegły w prawie na tyle, aby samodzielnie ocenić wszystkie warunki oraz najważniejsze zobowiązania wynikające z umowy. Dlatego w razie wątpliwości co do zawieranej umowy, warto rozważyć skorzystanie z porady prawnej. “Chwilówki” – odstąpienie od umowy Oprócz tego należy dokładnie przeczytać warunki odstąpienia od umowy, w razie gdybyśmy chcieli z niej zrezygnować, z różnych przyczyn. Oczywiście każdy ma prawo odstąpić od takiej umowy w ciągu 14 dni. Należy zwrócić wtedy wszystkie pożyczone pieniądze wraz z zawartymi w umowie odsetkami, które zostały naliczone od momentu pożyczenia pieniędzy. W takim scenariuszu nie trzeba podawać powodu odstąpienia od kredytu oraz kredytodawca nie może narzucić żadnych dodatkowych obciążeń finansowych. Wynika z tego, że jakiekolwiek zapisy w umowie, mówiące o braku możliwości odstąpienia od umowy są bezpodstawne i nie należy się nimi przejmować. Powinno się jednak w tym momencie zapalić w głowie czerwone światło na temat wiarygodności naszego wierzyciela). Powyższe ma zastosowanie tylko, gdy jest mowa o umowie działającej w ramach kredytu konsumenckiego i nie obowiązuje tzw. chwilówek bezprocentowych, czy pożyczki od osoby fizycznej. Słowem podsumowania Jeżeli jesteś osobą stabilną finansowo i wiesz, że dasz radę terminowo spłacić swoje zobowiązanie, możesz wziąć chwilówkę. Pamiętaj jednak o tym wszystkim co zostało napisane w tym wpisie. Warto jednak zazwyczaj spróbować poradzić sobie bez niej np. ograniczając swoje wydatki albo pożyczając pieniądze od kogoś bliskiego. Jeśli jednak nie masz stałych dochodów i nie dasz rady spłacać rat na czas, powinieneś/powinnaś unikać chwilówek jak ognia.

Elektroniczne założenie spółki, czyli parę słów o systemie S24
21 Mar 2022

Kilka lat temu możliwe stało się elektroniczne założenie spółki. Służy do tego internetowy system S24 Ministerstwa Sprawiedliwości. Takie rozwiązanie ma wiele zalet, ale nie pozbawiono go ograniczeń. Podstawy działania systemu S24 Pierwsze, co należy zrobić, to założyć konto w systemie S24. W tym celu trzeba podać adres e-mail i wybrane hasło, a następnie autoryzować profil podpisem kwalifikowanym lub Profilem Zaufanym ePUAP. W tym przypadku zdecydowanie prościej uruchomić Profil Zaufany ePUAP, niż zamawiać w wyznaczonej instytucji podpis kwalifikowany. Profil można założyć przez dedykowaną stronę internetową, co wymaga jednak wizyty w wybranym urzędzie, celem potwierdzenia swojej tożsamości. Łatwiejsza wersja to założenie profilu przez system bankowości elektronicznej – wówczas to bank zdalnie potwierdza tożsamość. Mając już Profil Zaufany ePUAP, po zalogowaniu możemy do swojego konta w systemie dodać przedsiębiorstwo. Dawniej były to pojedyncze formy organizacyjno-prawne, za to dziś mamy do wyboru długą listę form organizacyjno-prawnych. Znajdują się tam np. fundacje czy spółdzielnie. Co tyczy się samych spółek, wyróżniono tam: Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Prosta spółka akcyjna Spółka jawna Spółka komandytowa Spółka akcyjna Spółka europejska Spółka komandytowo-akcyjna Spółka partnerska Elektroniczne założenie spółki To, jak szczegółowo wygląda elektroniczne założenie spółki, zależy od wybranej formy organizacyjno-prawnej. Dalsze rozważania oprzemy na jednej z najbardziej popularnych, tj. spółce z ograniczoną odpowiedzialnością. W systemie należy podać podstawowe dane spółki i załączyć kilka dokumentów. Część z nich bazuje na dostępnych w S24 wzorcach, a inne należy przygotować samodzielnie i załączyć w formie skanów. Najważniejszy dokument to umowa spółki, stanowiąca podstawę dla istnienia samej spółki, jak i dla wszystkich kolejnych czynności czy dokumentów. Te dokumenty to m. in. oświadczenie o wniesieniu kapitału zakładowego i oświadczenie czy spółka jest cudzoziemcem w rozumieniu właściwych przepisów. To tutaj najbardziej przyda się pomoc profesjonalisty. Wszystko dlatego, że nie każdy dokument ma swoje wzorce w systemie S24. Niektóre z nich trzeba przygotować od podstaw, jednak w taki sposób, by odpowiadało to obowiązującym przepisom i wymogom co do treści tych dokumentów. Istotne znaczenie ma też to, kto powinien podpisać poszczególne dokumenty. To elementy, w których łatwo popełnić błąd, pierwszy raz mając do czynienia z rejestracją podmiotu w systemie S24. Błąd może skutkować wydłużeniem całego procesu, jako że sąd wezwie do uzupełnienia ewentualnych braków. W skrajnych przypadkach nie każdy brak da się uzupełnić, załączając odpowiedni dokument do systemu S24. Wtedy trzeba zrobić to w formie tradycyjnej do właściwego wydziału KRS. W ten sposób maksymalizuje się ryzyko, że dalsze postępowanie rejestrowe będzie prowadzone również w formie tradycyjnej, a nie elektronicznej. Praktycznie przekłada się to nawet na kilka miesięcy oczekiwania na rejestrację spółki – zamiast kilku dni. Zwieńczeniem wypełniania dokumentów będzie wniosek o rejestrację podmiotu w Krajowym Rejestrze Sądowym. Wszystkie dokumenty potrzebne do rejestracji spółki trzeba podpisać podpisem kwalifikowanym lub Profilem Zaufanym ePUAP. Kto powinien to zrobić, zależy od pełnionej w spółce funkcji. Ostatni etap to opłacenie wniosku o rejestrację spółki. Można to zrobić zdalnie. Wówczas wniosek wraz z załącznikami automatycznie trafia do wskazanego we wniosku sądu rejestrowego. Elektroniczna rejestracja spółki – plusy Niewątpliwie elektroniczna rejestracja spółki ma wiele plusów. Mowa tutaj przede wszystkim o możliwości zarejestrowania spółki całkowicie zdalnie. To rozwiązanie zwykle okazuje się też tańsze i szybsze niż w formie tradycyjnej, u notariusza. Założenie spółki przez system S24 zamiast kilku miesięcy trwa kilka dni. Znane są nawet przypadki, gdy spółkę z powodzeniem udało się zarejestrować w mniej niż 24 godziny. Elektroniczne założenie spółki – minusy Choć system S24 wiele ułatwia, to nie pozbawiono go wad. Podstawowa to możliwość wniesienia do spółki jedynie wkładów pieniężnych. Przy tradycyjnej rejestracji opcji pojawia się więcej – można bowiem do spółki wnieść choćby know-how, ruchomości czy nieruchomości. W dobie powszechnej informatyzacji, mniejszą dolegliwością, ale mimo wszystko aktualną, będzie też konieczność utworzenia Profilu Zaufanego ePUAP, o czym szerzej pisaliśmy wcześniej. Podsumowanie Nie ulega wątpliwości, że rejestracja spółki przez system elektroniczny to sposób szybszy, tańszy i intuicyjny, który możemy przeprowadzić znajdując się tam, gdzie nam wygodnie – w domu czy na wakacjach. Dzięki temu prowadząc spółkę przez kilka lat, może całkowicie ominąć nas konieczność udawania się do sądów, urzędów skarbowych czy ZUS, jako że tam też większość spraw załatwimy zdalnie. Dziś to przewagi, które zdecydowanie dominują nad ewentualnymi wadami rejestracji spółki w systemie S24. Chcesz wiedzieć więcej? Wejdź na naszego bloga i napisz do nas! Źródła informacji: Inf. własna, https://ems.ms.gov.pl Źródło zdjęcia: https://pixabay.com

Jak założyć jednoosobową działalność gospodarczą?
21 Mar 2022

Coraz więcej osób decyduje się na własną firmę. Dziś pokażemy najprostszy sposób. Jak założyć jednoosobową działalność gospodarczą? Jednoosobowa działalność gospodarcza – podstawy Przepisy określają, że działalność gospodarcza to zorganizowana działalność zarobkowa, wykonywana we własnym imieniu i w sposób ciągły. Jednoosobowa działalność gospodarcza to natomiast najprostsza forma prowadzenia własnego biznesu. Osoba fizyczna prowadząca taką działalność uzyskuje status przedsiębiorcy poprzez wpis do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG). Jak założyć jednoosobową działalność gospodarczą? Założenie jednoosobowej działalności gospodarczej, tj. uzyskanie wpisu do CEIDG, wymaga złożenia wniosku CEIDG-1. Można to zrobić w urzędzie gminy (ewentualnie miasta) – osobiście bądź korespondencyjnie lub elektronicznie. Tej ostatniej opcji służy system dostępny na stronie biznes.gov.pl. Wymaga on podpisania wniosku podpisem kwalifikowanym lub Profilem Zaufanym ePUAP. Rejestracja jednoosobowej działalności gospodarczej w CEIDG nie wymaga wniesienia żadnych opłat. Wniosek do CEIDG – osoba fizyczna We wniosku do CEIDG należy wskazać szereg informacji. Podstawowe to określenie podmiotu składającego wniosek (czy robi to przedsiębiorca czy inna osoba uprawniona), daty złożenia wniosku oraz rodzaju wniosku (czy dotyczy on dokonania wpisu do CEIDG, zmiany czy może wykreślenia wpisu). Dalej umieszcza się dane samego wnioskodawcy. Mowa o płci, imionach i nazwisku, nazwisku rodowym, imionach rodziców, miejscu i dacie urodzenia, numerze PESEL, rodzaju, numerze i serii dokumentu tożsamości, NIP i REGON (jeśli były wcześniej nadane), obywatelstwie, ewentualnie posiadanym statusie cudzoziemca. Kolejna kwestia to adres zamieszkania i inne dane kontaktowe, takie jak numer telefonu, adres e-mail czy nawet strony internetowej. Na tym etapie można określić, czy wyraża się zgodę na udostępnienie tych informacji publicznie w CEIDG. Wniosek do CEIDG – jednoosobowa działalność gospodarcza Następne części wniosku dotyczą już ściśle samej jednoosobowej działalności gospodarczej oraz praw i obowiązków wynikających z jej założenia. Chodzi o firmę (czyli prościej – nazwę, która musi zawierać jego imię i nazwisko), datę rozpoczęcia działalności gospodarczej oraz przedmiot działalności według kodów Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD). Należy również określić adres do doręczeń, adres stałego miejsca wykonywania działalności (chyba, że takiego nie ma) i ewentualnych dodatkowych miejsc wykonywania działalności. Istotne, że do każdej nieruchomości, której wskazuje się adres, trzeba posiadać tytuł prawny. Może to być użyczenie, najem, dzierżawa, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu czy prawo użytkowania wieczystego gruntu z prawem własności budynków lub prawo własności/współwłasności nieruchomości. Kolejne informacje do wskazania to określenie podstawy podlegania obowiązkowym składkom ubezpieczeniowym w ZUS lub KRUS, wskazanie właściwego urzędu skarbowego, wybór formy opodatkowania, wybór formy, podmiotu prowadzącego i miejsca przechowywania dokumentacji księgowej. Potem podaje się jeszcze numer rachunku bankowego osobistego oraz służącego dla potrzeb działalności gospodarczej. Ostatnie wymagane informacje to kwestie dotyczące wspólności majątkowej małżeńskiej i ewentualnego udziału w spółkach cywilnych. Można też dokonać wyboru pełnomocnika przedsiębiorcy (nie trzeba tego robić). Tak wypełniony wniosek podpisuje się i składa, jak wspomnieliśmy wcześniej, bezpłatnie w urzędzie gminy bądź miasta lub w postaci elektronicznej. Urząd skarbowy, GUS i ZUS Dawniej, aby założyć jednoosobową działalność gospodarczą, poza złożeniem wniosku do CEIDG, oddzielnie trzeba było odwiedzić kilka innych urzędów. Przede wszystkim był to urząd skarbowy (dla uzyskania Numeru Identyfikacji Podatkowej NIP i określenia formy opodatkowania). Dotyczyło to także urzędu statystycznego (dla uzyskania numeru REGON) i w końcu Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (dla zgłoszenia do obowiązkowego ubezpieczenia). Potem wprowadzono system jednego okienka, dzięki czemu wszystkie formalności można było załatwić w jednym miejscu – urzędzie gminy lub urzędzie miasta. Dziś, kiedy od kilku lat działa elektroniczny system składania wniosków do CEIDG, to jeszcze prostsze. Wypełniając w systemie wniosek CEIDG-1, dane automatycznie będą przekazane do urzędu skarbowego, GUS i ZUS. W praktyce wypełnienie takiego wniosku trwa kilkanaście minut. Potem trzeba już tylko czekać na publikację wpisu, która zwykle następuje po kolejnych kilkunastu minutach. Wpis wówczas nie posiada jeszcze numeru NIP i REGON. Na ich nadanie czeka się średnio od kilku godzin do jednego dnia roboczego. Jeśli chcecie wiedzieć więcej na temat tego, jak założyć jednoosobową działalność gospodarczą, zajrzyjcie na naszego bloga. Zapraszamy Was też do kontaktu z naszą kancelarią. Źródła informacji: Inf. własna, https://biznes.gov.pl Źródło zdjęcia: https://pixabay.com

Jak zwiększyć efektywność spotkań online – praca zdalna
14 Mar 2022

Jednym ze skutków pandemii jest wzrost popularności pracy zdalnej. Część firm w celu redukcji kosztów, pomimo ograniczenia restrykcji, zdecydowało się nie wracać do pracy w stacjonarnym trybie. Wirtualne biuro sprawdza się m.in. w takich branżach jak IT, czy marketing. Jednak brak fizycznej siedziby oznacza konieczność komunikacji online. Czy takie spotkania mogą być równie efektywne, jak rozmowy na żywo? Sprzęt i platforma do komunikacji Wirtualne biuro, określane również jako wirtualny adres firmy to rodzaj outsourcingu obsługi biurowej. Oznacza brak konieczności posiadania fizycznej siedziby i regulowanie płatności wyłącznie za adres – często w pobliżu znanych lokalizacji, w centrach dużych miast. W pakiecie zazwyczaj dostępne są także podstawowe usługi, takie jak odbieranie i przekierowywanie poczty tradycyjnej. Praca zdalna i wirtualne biuro to znaczne oszczędności dla przedsiębiorców. Brak stałych opłat za czynsz, prąd i wodę obniża koszty, tym samym zwiększając zysk. Z drugiej strony, jeżeli spółka zatrudnia pracowników, to należy zapewnić im odpowiedni sprzęt oraz platformę do komunikacji umożliwiające wykonywanie obowiązków zawodowych w domu. Do efektywnych spotkań online potrzebne są dobrej jakości urządzenia zewnętrzne, takie jak kamera internetowa, słuchawki i mikrofon. W większości modeli laptopów wbudowane komponenty do komunikacji są niższej jakości i utrudniają swobodną rozmowę. Żeby spotkania odbywały się sprawnie, należy także zadbać o platformy do komunikacji – zarówno do spotkań wideo, jak i rozmów na czacie. Aplikacje powinny być spójne dla całej firmy. Przestrzeń do pracy (coworking) Sprzęt i platforma są ważne, ale jeżeli pracownicy lub wspólnicy nie mają w domu odpowiednich warunków do pracy, to efektywność spotkań będzie niska. Małe mieszkanie, współdzielenie pomieszczenia z innymi domownikami, płaczące dzieci w tle, czy remont u sąsiada mogą skutecznie rozproszyć uwagę wszystkich uczestników rozmowy. Dla osób, które nie mają warunków do pracy w domu, dobrym rozwiązaniem będzie biuro coworkingowe. Nadal jest znacznie tańsze niż utrzymanie fizycznej siedziby firmy, a zapewnia komfort i przestrzeń do pracy wszystkim osobom, które tego potrzebują. Spokój i cisza we współdzielonej przestrzeni umożliwiają efektywniejsze wykonywanie obowiązków i eliminują zakłócenia firmowych spotkań online. Coworking doskonale sprawdza się także dla osób, które nie lubią pracować w samotności. Obecność innych użytkowników to sposobność do wspólnego wypicia kawy w trakcie przerwy i oderwanie się na chwilę od bieżących obowiązków. Taki zabieg pozwala oczyścić umysł i podnieść poziom energii do pracy. Rozmowy z innymi osobami wpływają także na kreatywność. Small-talk online Biuro coworkingowe ułatwia kontakt z innymi ludźmi, ale jak w pracy online zapewnić przestrzeń do nieformalnych rozmów tzw. small-talku? Jest to potrzebne, bo buduje więź między pracownikami i zwiększa przywiązanie do firmy. Relacje w miejscu pracy są bardzo ważne m.in. zmniejszają rotację zatrudnionych osób – tym samym redukując koszty związane z ciągłymi rekrutacjami i wdrażaniem nowych pracowników. Jednym ze sposobów na small-talk jest utworzenie nieformalnych kanałów, na których można pisać rzeczy niezwiązane bezpośrednio z pracą. Często stosowaną praktyką jest także chwila na swobodną rozmowę przed spotkaniami online. Zanim rozpocznie się główna część 5-minutowy small-talk, będzie dobrą rozgrzewką dla zespołu. Jest to odpowiednik rozmów toczących się zazwyczaj podczas gromadzenia się uczestników w sali spotkań. Integracja Nawet najlepiej prowadzone spotkania online nie zastąpią integracji na żywo. Część oszczędzonych środków, jakie pozwala generować wirtualne biuro, można przeznaczyć na cykliczne spotkania firmowe. Dobrze zorganizowana, coroczna integracja poprawi morale pracowników i zwiększy ich zaangażowanie w codzienne obowiązki. Nasza oferta: wirtualne biuro i coworking Jeżeli poszukujesz współdzielonej przestrzeni do pracy lub planujesz rejestrację spółki, a nie masz odpowiedniego adresu dla jej siedziby – zapraszamy do zapoznania się z naszą ofertą. Oferujemy komfortowy coworking w Krakowie i w Warszawie w atrakcyjnych cenach oraz wirtualne biuro z kompleksową obsługą.

4 proste sposoby na optymalizację kosztów w firmie
14 Mar 2022

Zysk firmy to przychody obniżone o koszt ich uzyskania. Każda firma dąży do zwiększenia sprzedaży swoich produktów lub usług przy jednoczesnym ograniczaniu wydatków. Optymalizacja kosztów stałych to jeden z kluczowych elementów prowadzenia przedsiębiorstwa. Gdzie szukać oszczędności? 1. Księgowość online Jednym ze stałych wydatków jest prowadzenie księgowości firmowej. Duże przedsiębiorstwa decydują się na zatrudnianie osób odpowiedzialnych za rachunkowość, ale zdecydowanie częstszą praktyką jest nawiązanie współpracy z zewnętrznym podmiotem. Koszt usług księgowych uzależniony jest m.in. od formy prawnej prowadzonej działalności. W przypadku JDG, gdzie możliwe jest rozliczanie na zasadach uproszczonych, obsługa księgowa może być tańsza niż w spółkach, w których konieczne jest skrupulatne prowadzenie ksiąg rachunkowych. Samodzielne rozliczanie firmy bez odpowiedniego przygotowania merytorycznego jest ryzykowne. Łatwo o popełnienie błędu, którego skutkiem mogą być wysokie kary finansowe. Dodatkowo księgowość pochłania czas, który mógłby być przeznaczony na rozwój biznesu. Niemniej, możliwa jest optymalizacja kosztów, bez rezygnacji z delegowania. Księgowość dla firm nie musi być droga! Najtańszym rozwiązaniem jest księgowość online. Z jednej strony uproszczeniem jest brak konieczności regularnych wizyt w biurze rachunkowym (oszczędność czasu i kosztów dojazdu). Z drugiej strony usługi wirtualnych biur rachunkowych są tańsze, ponieważ ich prowadzenie nie wymaga dużych nakładów finansowych na rozwijanie i utrzymanie rozbudowanej infrastruktury biurowej. 2. Wirtualne biuro Rezygnacja z fizycznego biura obniża koszt prowadzenia firmy. Eliminuje takie wydatki jak czynsz i media, ale generuje także oszczędności na wyposażeniu, czy dodatkowych usługach – związanych z obsługą recepcji, sprzątaniem itd. Dla osób, które nie spotykają się z klientami lub robią to sporadycznie, dobrym rozwiązaniem może być wirtualny adres firmy. Jest znacznie tańszy niż fizyczne biuro. Zazwyczaj w ramach wirtualnego wynajmu można za niewielką dodatkową opłatą korzystać z miejsca do spotkań z klientami np. z sali konferencyjnej. Pozwala to na zachowanie spójności pomiędzy adresem i miejscem spotkań, dodatkowo jest bardziej profesjonalne niż rozmowa w kawiarni. 3. Biuro coworkingowe Biuro wirtualne, choć najbardziej ekonomiczne, nie zawsze jest możliwe. Część osób nie ma odpowiednich warunków, aby wykonywać obowiązki zawodowe w domu. Mały metraż mieszkania, dzielenie przestrzeni z członkami rodziny lub po prostu brak odpowiedniego miejsca do pracy z wygodnym biurkiem i krzesłem uniemożliwiają pracę poza biurem. Nie jest to jednoznaczne z koniecznością wynajęcia fizycznej siedziby firmy. Rozwiązaniem, które umożliwia pracę zdalną z zachowaniem równowagi pomiędzy życiem prywatnym i zawodowym jest coworking, czyli współdzielenie powierzchni biurowej z innymi osobami, na elastycznych warunkach. Cowork eliminuje wysokie koszty za czynsz i media, ale zapewnia także dobre warunki do pracy bez inwestowania w meble, sprzęt biurowy (np. drukarki) oraz zaplecze socjalne (np. ekspres do kawy). Dla pracodawców dodatkowym plusem coworkingu jest otwarcie rekrutacji dla pracowników mieszkających nawet w znacznej odległości od siebie. Wynajem biurek coworkingowych w różnych miastach jest nieporównywalnie tańszy do otwierania kolejnych oddziałów. 4. Korzystanie z kilku usług w jednym miejscu Szukając oszczędności, warto rozważyć oferty łączone. Jeżeli jedna firma oferuje np. wirtualny adres i księgowość online, to połączenie tych usług będzie tańsze niż nawiązanie współpracy z kilkoma podmiotami. Korzystanie z różnych produktów jednej marki daje przestrzeń do negocjowania ceny lub wybór atrakcyjnego pakietu. Oprócz zalet związanych z korzystną stawką, współpraca z jedną marką pozwala też oszczędzić czas. Poszukiwanie rzetelnych partnerów bardzo często jest długotrwałe i mozolne – znacznie efektywniej jest więc znaleźć jedną, godną zaufania firmę, która będzie w stanie wykonywać kilka różnych zadań.

Czym jest spółka z o.o. spółka komandytowa?
14 Mar 2022

Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa to forma prawna przedsiębiorstwa powstała jako pewnego rodzaju hybryda spółki z o.o. i spółki komandytowej. Podwójna struktura jest dla przedsiębiorców elastyczna, a także ogranicza odpowiedzialność finansową wspólników. Jak założyć spółkę z o.o. spółkę komandytową? Na czym polega jej charakter? Aby odpowiedzieć na te pytania, musimy przyjrzeć się specyfice tworzących ją form pośrednich. Spółka z o.o. Spółka z o.o. to rodzaj spółki kapitałowej co oznacza, że musi posiadać swój kapitał zakładowy. Cechą charakterystyczną jest także posiadanie osobowości prawnej, czyli możliwość zaciągania kredytu, gromadzenia majątku, a także konieczność opłacania podatków. Zakładanie spółek z o.o. cieszy się w Polsce dużą popularnością, ponieważ jak sama nazwa wskazuje, ograniczają odpowiedzialność finansową. Za ewentualne zadłużenia firmy wspólnicy odpowiadają tylko do wysokości kapitału zakładowego, którego minimalna wartość to 5000 zł. W przypadku problemów finansowych spółki zwrot należności jest egzekwowany od członków zarządu. Mogą oni jednak uchronić się przed utratą prywatnego majątku poprzez ogłoszenie upadłości w odpowiednim momencie. Pod tym względem spółka z o.o. jest bardziej zachęcająca niż jednoosobowa działalność gospodarcza. W JDG właściciel, w przypadku ewentualnych problemów z wierzycielami, odpowiada całym swoim prywatnym majątkiem. Dlatego rejestracja spółki często jest interesująca dla przyszłych (i obecnych) przedsiębiorców. Spółka komandytowa Spółka komandytowa to także spółka osobowa, ale w przeciwności do sp. z o.o., przynajmniej jeden ze wspólników (komplementariusz) odpowiada za jej zobowiązania w sposób nieograniczony. Komplementariusz to także osoba (lub osoby), która reprezentuje spółkę i podejmuje najważniejsze decyzje. Komandytariusze to wspólnicy, którzy mają mniejszą decyzyjność (pełnią funkcję obserwacyjną), ale jednocześnie nie odpowiadają swoim prywatnym majątkiem za ewentualne zadłużenia. Z drugiej strony spółka komandytowa ma pewną przewagę nad spółką z o.o. – jej forma nie narzuca podwójnego opodatkowania. Rejestracja spółki z o.o. wiąże się z koniecznością opłacania podatku CIT obliczanego na podstawie wygenerowanego przez firmę zysku. Drugi podatek odprowadzają wspólnicy od wypłacanych dywidend. Jest to podatek dochodowy od osób fizycznych tzw. PIT. Możliwe jest uniknięcie podwójnych opłat przez wypłacanie należności wspólnikom w innej formie np. na podstawie umowy o pracę. Więcej na ten temat znajdziesz w artykule: Jak wypłacać pieniądze ze spółki z o.o. W przypadku spółki komandytowej podatek odprowadzany jest tylko raz. Spółka z o.o. spółka komandytowa Swoista mieszanka omówionych form prawnych pozwala skorzystać z zalet obu. Jak założyć spółkę z o.o. spółkę komandytową? W pierwszej kolejność należy zarejestrować sp. z o.o., która w kolejnym etapie stanie się jednym ze wspólników sp. k. Zgodnie z polskim prawem wspólnikiem spółki komandytowej może być osoba prawna. Jeżeli spółka z o.o. zostanie komplementariuszem, to ona będzie odpowiadała finansowo w sposób nieograniczony. Dzięki temu zabiegowi prywatne majątki wspólników są bezpieczne. To właśnie ta elastyczność powoduje wzrost zainteresowania zakładaniem sp. z o.o. sp.k. Jakie rozwiązanie jest najlepsze dla Ciebie? Każdy przypadek jest inny i należy rozpatrywać go indywidualnie. Jeżeli planujesz założenie przedsiębiorstwa i nie wiesz jaka forma prawna będzie najkorzystniejsza, zapraszamy do kontaktu. Od lat wspieramy firmy z zakresu prawa i księgowości. Nasi specjaliści posiadają wieloletnie doświadczenie i kompetencje z różnych dziedzin, dzięki czemu będziemy w stanie odpowiedzieć na wszystkie Twoje pytania i maksymalnie uprościć proces zakładania firmy. Kiedy rejestracja spółki zostanie zakończona, możesz oddelegować nam wszystkie obowiązki związane z prowadzeniem rachunkowości, kontaktem z urzędami oraz obsługą zatrudnienia pracowników. W tym czasie Ty zajmiesz się biznesem i rozwojem własnej marki.

Spółka z o.o. – wady i zalety
14 Mar 2022

Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (skrót sp. z o.o.) to obok jednoosobowej działalności gospodarczej (skrót JDG) najbardziej popularna forma prowadzenia przedsiębiorstwa w Polsce. Najczęściej wymienianą zaletą spółki z o.o. jest ograniczona odpowiedzialność finansowa. Rejestracja spółki wiąże się jednak z pewnymi obowiązkami, które trzeba poznać przed podjęciem decyzji o wyborze prawnej formy swojej firmy. Jak założyć spółkę z o.o. Zakładanie spółek to proces, który nie zawsze wygląda tak samo. W prostych przypadkach, gdzie wystarczą uniwersalne zapisy w umowie, rejestracja może odbywać się online za pomocą systemu S24. Jeżeli sytuacja jest bardziej skomplikowana i należy stworzyć indywidualne zapisy w umowie, to konieczny będzie nadzór notariusza. Czas oczekiwania na rejestrację Jeżeli rejestracja spółki z o.o. odbywa się przy pomocy aktu notarialnego, to czas oczekiwania na otwarcie firmy może wynosić nawet miesiąc. Jest to bardzo długo, szczególnie w porównaniu z JDG, gdzie zakładanie firmy trwa zaledwie jeden dzień. Z drugiej strony, jeżeli wystarczy rejestracja przez internet w systemie S24, to cały proces zostanie ukończony w kilka dni – a w niektórych przypadkach możliwe jest nawet, aby uruchomić spółkę w jeden dzień. System S24 daje współwłaścicielom mniejszą elastyczność niż akt notarialny, ale jeżeli priorytetem jest czas, to jest to najlepsza opcja. Koszty Rejestracja spółki za pomocą aktu notarialnego to obecnie koszt 600 zł, w tym 500 zł za wpis i 100 zł opłaty za ogłoszenie wpisu w Monitorze Sądowym i Gospodarczym. Opłata notarialna obliczana jest na podstawie wysokości kapitału. Zakładanie spółek przez internet jest tańsze – opłata za wpis to jedyne 250 zł, plus 100 zł za wpis do MSiG. W obu przypadkach, jeżeli wnioski składa pełnomocnik, należy doliczyć 17 zł opłaty skarbowej za pełnomocnictwo. Oprócz kosztów związanych z rejestracją wspólnicy muszą zapewnić wkład własny (kapitał spółki z o.o.) w wysokości co najmniej 5000 zł. W przypadku rejestracji przez system S24 muszą to być środki pieniężne, natomiast podpisując umowę u notariusza, wkład może być wniesiony w formie niepieniężnej (np. jako nieruchomość lub maszyny). Odpowiedzialność finansowa Wspólnicy spółki z o.o. odpowiadają za zobowiązania firmy wyłącznie do wysokości wniesionego wkładu własnego. Jest to główny powód, dla którego zakładanie spółek w Polsce jest tak popularne. Dla porównania w JDG właściciele odpowiadają za działalność całym swoim prywatnym majątkiem i nie ma od tego odstępstwa. ZUS i podatki Opłacanie składek na ubezpieczenie zdrowotne i odprowadzanie podatków są zmorą wielu przedsiębiorców. Dlatego prowadzenie księgowości firmowej to nie tylko dbałość o bieżące rozliczenia, ale także nieustanna optymalizacja opłat – korzystanie z ulg, wybór preferencyjnych stawek podatkowych i odliczanie kosztów. Jak to wygląda w sp. z o.o.? Firma bez ZUS Wspólnicy wieloosobowych spółek z o.o. nie są zobligowani do odprowadzania składek ZUS – ani za siebie, ani za firmę. Niestety samodzielne prowadzenie spółki z o.o. podobnie jak jednoosobowej działalności gospodarczej narzuca ten obowiązek. Z tej perspektywy korzystniejsza jest rejestracja spółki ze wspólnikiem. Podwójne opodatkowanie Jedną z obaw przed założeniem spółki z o.o. jest podwójne opodatkowanie. Wspólnicy muszą się liczyć z podatkiem CIT od zysku spółki, a następnie podatkiem PIT odprowadzanym od wypłacanej im dywidendy. Są jednak inne formy pozyskiwania pieniędzy ze spółki, stanowiące koszt i obniżające wysokość podatków. Więcej informacji na ich temat znajdziesz w naszym artykule: Jak wypłacać pieniądze ze spółki z o.o. Prowadzenie księgowości Spółka z o.o. narzuca obowiązek prowadzenia pełnej księgowości. Jest to znacznie bardziej angażujące niż uproszczona metoda rozliczenia np. w przypadku JDG, dlatego wiąże się z wyższymi kosztami. Z drugiej strony rzetelnie prowadzone księgi przedstawiają faktyczną kondycję finansową firmy, co stanowi solidną podstawę do podejmowania kluczowych dla spółki decyzji.

5 powodów, dla których warto korzystać z coworkingu
07 Feb 2022

Jeżeli zastanawiasz się, co to jest coworkinhttps://kancelariacentrum.pl/coworkingg i czy jest to rozwiązanie dla Ciebie, koniecznie zapoznaj się z pięcioma najważniejszymi powodami, dla których tak wiele osób z niego korzysta. Wynajmowanie biurka w ramach współdzielonej przestrzeni jest korzystne przede wszystkim z ekonomicznego punktu widzenia, ale nie tylko. Oszczędność Opłaty za coworking są znacznie niższe niż w przypadku wynajmu pomieszczeń biurowych na wyłączność. Pomijając wysoki czynsz, mając własne biuro, należy także regulować rachunki za prąd, wodę, ogrzewanie, odbiór odpadów itd. Łączne comiesięczne zobowiązania są bardzo wysokie. Decydując się na współdzielenie przestrzeni do pracy,w ramach jednej stałej opłaty, otrzymuje się dostęp do biurka, ale także do części wspólnych – kuchni, toalety, a nawet sal konferencyjnych. Nie trzeba martwić się sprzątaniem, dezynfekcją, czy regularnym zakupem kawy i herbaty – wszystko jest w pakiecie. Nie trzeba także kupować urządzeń biurowych – osoby korzystające z coworkingu mają dostęp do specjalistycznego sprzętu. Elastyczność Biuro coworkingowe dopasowuje się do Ciebie, nie na odwrót. Jeżeli często podróżujesz lub pracujesz od projektu do projektu z przerwami na odpoczynek, będziesz płacić tylko za miesiące, w których faktycznie pracujesz przy wynajętym biurku. Współdzielenie przestrzeni jest także dobrym rozwiązaniem dla osób, które sporadycznie spotykają się z klientami lub prowadzą szkolenia czy warsztaty. Korzystanie ze wspólnej sali konferencyjnej jest tańsze niż własne, przystosowane do spotkań przestrzenie. Dodatkowo biuro coworkingowe zapewnia obsługę spotkań, dzięki czemu odbywają się zawsze na wysokim poziomie, bez ponoszenia kosztów zatrudnienia osoby do pomocy. Dobra lokalizacja Praca pod prestiżowym adresem ma wiele zalet. Centrum dużego miasta pozytywnie wpływa na wizerunek firmy. Ceny najmu własnego biura w podobnej okolicy są poza zasięgiem finansowym większości małych przedsiębiorstw, czy jednoosobowych działalności gospodarczych. Wybierając coworking,dobra lokalizacja jest w zasięgu ręki, bez rujnowania budżetu firmy. Adres przy znanej ulicy jest atutem w oczach klientów, ale jest to także ogromna wygoda dla użytkowników – można wybrać dowolne miejsce np. takie, do którego najłatwiej będzie dotrzeć komunikacją miejską. W centrum miasta można także w każdej chwili wyskoczyć na lunch lub załatwić podstawowe sprawunki. Usługi dodatkowe Biuro coworkingowe to zazwyczaj nie tylko burko, ale także szereg dodatkowych usług. Poza nielimitowaną kawą i herbatą, a także dostępem do nowoczesnych urządzeń możesz zdecydować się na pakiet zawierający obsługę księgową, doradztwo prawne, a nawet realizację działań marketingowych. Korzystanie z kilku usług w jednym miejscu znacznie obniża koszty i pozwala oszczędzić czas potrzebny na poszukiwanie rzetelnych partnerów. Bez zatrudniania pracowników, możesz korzystać z obsługi biura w tym np. korespondencji, poczty elektronicznej, połączeń przychodzących, a nawet ze wspomnianej już obsługi spotkań biznesowych. Work-life balance Wiele osób decyduje się na pracę zdalną – jest to popularne rozwiązanie m.in. w firmach IT i agencjach reklamowych, ale także wśród projektantów i architektów. Brak konieczności codziennego wychodzenia do biura jest wygodne, ale na dłuższą metę może okazać się uciążliwe – zwłaszcza dla osób mieszkających na stosunkowo niewielkich powierzchniach. Praca w towarzystwie członków rodziny (nawet jeżeli są w innych pomieszczeniach) może wpływać negatywnie na relacje. Brak możliwości wyraźnego odcięcia kwestii prywatnych od zawodowych zaburza work life balance. Zdecydowanie lepszym rozwiązaniem dla własnego komfortu i zdrowia psychicznego jest wykonywanie zawodowych zadań poza domem. Biuro coworking oznacza także większy komfort fizyczny. Przystosowane, duże, wygodne biurka i ergonomiczne fotele zapewniają wyższą jakość pracy. Wiele osób nie może sobie pozwolić na profesjonalne, biurowe wyposażenie w domu (ze względu na wysokie koszty lub brak miejsca), a długotrwała praca w złych warunkach negatywnie wpływa na nasze zdrowie.

Wirtualny adres firmy – czy to rozwiązanie dla Ciebie?
07 Feb 2022

Wirtualny adres firmy – czy to rozwiązanie dla Ciebie? Wirtualne biura cieszą się coraz większą popularnością. Korzystają z nich zarówno firmy, które dopiero wchodzą na rynek, jak i przedsiębiorcy, których marki są znane od lat. Czy warto posługiwać się wirtualnym adresem? Dla kogo jest przeznaczone i jakie zalety ma to nowoczesne rozwiązanie? Na co zwrócić uwagę przy wyborze? Sprawdźmy! Jak działa wirtualny adres? Usługa określana jako biuro wirtualne to przede wszystkim adres, pod którym można zarejestrować przedsiębiorstwo. Jest to także miejsce, do którego kierowana jest firmowa korespondencja – w zależności od indywidualnych ustaleń jest ona później skanowana i przesyłana elektronicznie do właściciela firmy lub przesyłana za pośrednictwem firmy kurierskiej. Większość wirtualnych adresów proponuje dodatkowe usługi, takie jak obsługę poczty elektronicznej oraz połączeń przychodzących. W razie potrzeby często możliwe jest także (za dodatkową opłatą) skorzystanie z pomieszczenia biurowego lub konferencyjnego, w celu zorganizowania spotkania z klientami. Dla kogo przeznaczone są wirtualne biura? Wirtualne biura przeznaczone są niemal dla wszystkich – od freelancerów, którzy nie potrzebują fizycznego biura, przez agencje architektoniczne i reklamowe, które spotykają się z klientami sporadycznie, aż do startup-ów, chcących chwalić się prestiżowym adresem w centrum miasta. Wszystkie te grupy łączy oszczędność, którą korzystanie z wirtualnego biura zapewnia. Takie rozwiązanie jest także popularne wśród obcokrajowców, którzy planują prowadzenie biznesu w Polsce. Podobnie jest w drugą stronę – przedsiębiorcy z polski poszukują wirtualnych adresów w innych zakątkach świata, w których planują ekspansję. Na co zwrócić uwagę poszukując wirtualnego biura Decydując się na wirtualny adres firmy,warto przeanalizować co najmniej kilka ofert i wybrać najlepszą. Ciągłe zmiany danych firmowych wprowadzają zamieszanie, dlatego im rzetelniej podjęta decyzja, tym większe prawdopodobieństwo pozostania na dłużej w danym miejscu. Pozwoli to także oszczędzić czas – efektywniejsze jest dokonanie jednorazowej, głębokiej analizy, niż wielokrotne powtarzanie procesu poszukiwań od początku. Lokalizacja Wybierając biuro wirtualne, najważniejsza jest lokalizacja. Adres w centrum dużego miasta zdecydowanie lepiej podziała na potencjalnych klientów z zasobnymi portfelami. Jeżeli zależy nam na prestiżu, oprócz samego adresu warto sprawdzić także, jak wygląda budynek na zewnątrz. Firmy wynajmujące wirtualne adresy, w ramach dodatkowych usług, umożliwiają zamontowanie swojego szyldu na budynku – będzie on zdecydowanie lepiej wyglądał na nowoczesnej elewacji lub odnowionej kamienicy, niż na odrapanym bloku. Na kolejnych etapach rozwoju firmy może okazać się, że konieczne będą spotkania z klientami lub kontrahentami. Warto więc wybrać miejsce, w którym jest możliwe wynajęcie sali konferencyjnej i jednocześnie nie jest zbyt oddalone od miejsca zamieszkania (aby ewentualne dojazdy nie były uciążliwe). Usługi dodatkowe Wirtualny adres firmy to podstawowa usługa, która może zostać uzupełniona o obsługę biurową (w ramach wirtualnego sekretariatu), ale także o księgowość online, doradztwo prawne czy działania marketingowe. Korzystanie z kilku usług w jednym miejscu obniża cenę i pozwala oszczędzić czas – współpraca z jedną zaufaną firmą jest efektywniejsza. Wady i zalety Podstawową zaletą wirtualnego biura jest oszczędność. Brak stałych rachunków za czynsz, prąd, wodę itd. to duża ulga dla każdej firmy. Ceny wynajęcia adresu są różne, w zależności od wybranego pakietu, ale zawsze dużo niższe niż w przypadku wynajęcia biura w podobnej lokalizacji. Dodatkowo nie trzeba zatrudniać osoby do obsługi korespondencji, połączeń itd., co również stanowi istotną oszczędność. Z drugiej strony wirtualne biuro nie jest dla osób, które potrzebują fizycznego miejsca pracy. W takim przypadku zdecydowanie lepszą formą może okazać się coworking. Więcej informacji na ten temat współdzielenia powierzchni do pracy znajdziesz w artykule: 5 powodów, dla których warto korzystać z coworkingu.

Kiedy i jak zmienić biuro księgowe?
07 Feb 2022

Prawdopodobnie każdy przedsiębiorca zgodzi się, że podstawą dobrze prosperującej firmy jest wspierające ją biuro rachunkowe. Bardzo często taka współpraca zawierana jest na długie lata. Prowadzenie księgowości to nie tylko ponadprzeciętna znajomość rachunków i obowiązującego prawa, ale także wzajemne zaufanie i wiedza na temat prowadzenia przedsiębiorstwa. Przesłanki do zmiany biura rachunkowego Niestety nie zawsze współpraca na poziomie firma – biuro rachunkowe przebiega pomyślnie. Pojawiające się błędy w rozliczeniach czy brak terminowości to poważne przesłanki do zmiany. Przedsiębiorcy często obawiają się przeniesienia do innego biura i zwlekają z decyzją, co negatywnie odbija się na ich działalności. Dlatego w niniejszym wpisie postaramy się odpowiedzieć na dwa najważniejsze pytania: kiedy i jak zmienić biuro rachunkowe? Błędy w rozliczeniach Prowadzenie księgowości to przede wszystkim rzetelne rozliczenia firmy i dbałość o dokumentację. Jeżeli na tym poziomie pojawiają się problemy – niechlujność, nieterminowość, a nawet błędy – zwlekanie z decyzją o zmianie może przysporzyć poważnych kłopotów. Odpowiedzialność za księgowość jest po stronie przedsiębiorcy. Oczywiście można domagać się od biura rachunkowego odszkodowania, ale wymaga to dodatkowego zaangażowania. Brak wsparcia merytorycznego Kolejną rzeczą, na którą należy zwrócić uwagę, to realne wsparcie dla Twojego biznesu. Prowadzenie księgowości firmowej to (choć bardzo ważne) nie tylko rozliczenia. Zadaniem biura rachunkowego jest wskazywanie, gdzie firma może oszczędzić i z jakich ulg skorzystać. Jeżeli o to nie zadba, Twoja firma traci. Pod pojęciem wsparcia merytorycznego kryją się także odpowiedzi na bieżące pytania. Każdy przedsiębiorca ma prawo wglądu w swoje rozliczenia i finanse, ma także prawo do wątpliwości i zadawania pytań. Prowadzenie spółki lub jednoosobowej działalności gospodarczej wiąże się z wieloma obowiązkami, dlatego współpraca z biurem rachunkowym ma stanowić wsparcie i realne odciążenie, a nie powód do frustracji. Konieczność kontaktu osobistego Doba właścicieli firm nie jest z gumy, a w większości branż ilość koniecznych spotkań z klientami i kontrahentami jest przytłaczająca. Obecnie możliwe jest przeniesienie części działań do świata online – również w przypadku biura rachunkowego. Osobiste dostarczanie dokumentów odchodzi do lamusa, dlatego wielu przedsiębiorców decyduje się na księgowość online. Jeżeli Twoje obecne biuro nie zdążyło się przystosować do wymogów współczesnego świata – może być to przesłanką do zmiany. Najlepszy moment na zmianę Zmiana biura rachunkowego może nastąpić w każdej chwili, jednak cała procedura będzie różnić się w zależności od wybranego terminu. Przede wszystkim należy sprawdzić jaki okres wypowiedzenia znajduje się w umowie, tak aby w odpowiednim momencie zdążyć ją wypowiedzieć. Najwygodniejsze dla obu stron jest, kiedy nowe biuro przejmuje prowadzenie księgowości firmowej na początku nowego roku podatkowego – szczególnie w przypadku dużych firm, gdzie rozliczenia są bardziej skomplikowane. Zdarza się jednak, że firma nie chce czekać na zmianę, wówczas najlepiej jest skonsultować się z nową księgowością. Ich zadaniem będzie wsparcie merytoryczne całego procesu, w tym wybór optymalnego terminu – po zamknięciu okresu rozliczeniowego. Księgowość dla firm – na co zwrócić uwagę? Choć obawiamy się zmian, często wychodzą nam one na dobre. Prowadzenie księgowości firmowej jest zbyt ważne, aby zostawiać je w niekompetentnych rękach wyłącznie z przyzwyczajenia. Z drugiej jednak strony, przed wyborem nowego partnera należy się dobrze zastanowić – biorąc pod uwagę dotychczasowe doświadczenia własne, ale także innych przedsiębiorców. Po pierwsze sprawdź, czy wybrane biuro rachunkowe posiada ubezpieczenie OC, Twoja firma będzie wtedy bezpieczniejsza. Po drugie zapoznaj się z zakresem usług. Może się okazać, że w trakcie rozwoju swojego przedsiębiorstwa będziesz potrzebował poszerzyć współpracę. Po trzecie, sprawdź, czy możesz przesyłać dokumenty online. Być może na początku wolisz spotykać się z biurem osobiście, ale prawdopodobnie z czasem okaże się to zbyt uciążliwe.

Nowy Polski Ład – ile stracisz pieniędzy?
21 Dec 2021

Nowy ład, a właściwie Polski Ład to obecnie bardzo gorący temat. Przedsiębiorcy, pracownicy etatowi, a nawet emeryci zastanawiają się, czy stracą, czy zyskają na wprowadzeniu projektu. W dniu 17 listopada prezydent Andrzej Duda podpisał ustawę, co oznacza, że zmiany wejdą w życie od 1 stycznia 2022 – czy wiesz, co te zmiany oznaczają dla Ciebie? Czym jest Polski Ład? Polski Ład (pierwotnie program miał nosić nazwę Nowy Ład) to w rzeczywistości ustawa z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw. Dokument ma przeszło 250 stron i jest prawdziwą rewolucją w obszarze płatności podatków dla niemal wszystkich grup – od przedsiębiorców, przez wynajmujących nieruchomości, po emerytów. Największe obawy mają osoby prowadzące własne firmy. Przedsiębiorcy borykają się coraz wyższymi kosztami działalności – podwyżki prądu, drożejąca benzyna, wyższe koszty pracownicze, a teraz jeszcze nie do końca jasna ustawa. W większości przypadków to oddelegowana księgowość dla firm jest odpowiedzialna za tłumaczenie zaistniałej sytuacji i poszukiwanie optymalnych rozwiązań. Prowadzenie spółki lub nawet jednoosobowej działalności gospodarczej bez wsparcia księgowego jest coraz trudniejsze – o ile w ogóle możliwe. Podatki – wyższe czy niższe? Słyszymy, że podatki zostaną obniżone (niemal dla wszystkich grup!). Dodatkowo dużo mówi się o podniesieniu (dla wybranych grup) kwoty wolnej od podatku, która będzie teraz wynosiła 30 000 złotych. Spektakularną zmianą jest także podniesienie drugiego progu podatkowego z 85 528 złotych do 120 000 złotych, co wpłynie pozytywnie na finanse niektórych osób zatrudnionych na umowie o pracę. Skąd więc obawy, że prowadzenie działalności gospodarczej może być teraz mniej opłacalne? Z jednej strony podatki zostaną obniżone, z drugiej strony niestety zapłacimy za to z nawiązką w innej formie. Zmiany są duże, część osób faktycznie skorzysta, ale reszta będzie stratna względem starych przepisów. Nic więc dziwnego, że przedsiębiorcy poszukują nowych rozwiązań np. przejście na rozliczanie ryczałtowe czy zakładanie spółek. Składka zdrowotna Skoro podatki będą niższe, kwota wolna od podatku wyższa, to… gdzie jest haczyk? Jest nim składka zdrowotna, a dokładniej brak możliwości odliczenia jej od podatku. W praktyce wiele osób, nawet jeżeli zapłaci niższy podatek, to dopłaci z nawiązką w ramach składki zdrowotnej. W dużym uproszczeniu – łączne obciążenie wzrośnie skokowo o 7,75%. Analizując przykłady jednoosobowych działalności na skali podatkowej okazuje się, że w zdecydowanej większości przypadków w momencie wejścia Polskiego Ładu, zostaną obarczone wyższymi kosztami. Podobnie jest w przypadku podatku liniowego, ale tutaj strata może być jeszcze wyższa. To, jaki rodzaj opodatkowania będzie korzystniejszy (albo będzie się wiązał z mniejszą stratą…) w dużej mierze zależy od wysokości dochodów. Co dzisiaj się bardziej opłaca – spółka z o.o. czy JDG? W poszukiwaniu najlepszych rozwiązań część przedsiębiorców decyduje się na ryczałt. Teoretycznie powinno się to sprawdzić szczególnie w przypadku wysokich zarobków i niskich kosztów. W rzeczywistości nie zawsze jednak jest to opłacalne – znaczenie ma jeszcze m.in. stawka ryczałtu dla danej branży. Część osób upatruje swojej szansy w zmianie formy prawnej przedsiębiorstwa. Rejestracja spółki może być dobrym rozwiązaniem, zwłaszcza dla osób będących obecnie na podatku liniowym, ale tutaj podobnie jak przy ryczałcie – należy wszystko dokładnie przeliczyć i przeanalizować. Prowadzenie działalności w formie spółki znaczni różni się od JDG nie tylko w ramach podatku i warto o tym pamiętać. Zawsze przed podjęciem decyzji o zmianie należy zweryfikować potencjalne konsekwencje samodzielnie lub za pośrednictwem ekspertów. Prowadzenie księgowości przez zewnętrzną firmę mającą doświadczenie w zakresie finansów i prawa zazwyczaj jest dobrym pomysłem (zarówno w przypadku JDG, jak i spółki z o.o.), a szczególnie w obliczu obecnych zmian.

5 sposobów jak legalnie prowadzić firmę i nie płacić składek ZUS
14 Dec 2021

Koszty prowadzenia biznesu są wysokie, co skłania wielu przedsiębiorców do szukania oszczędności. Podatki, składki na ubezpieczenie, opłaty za prowadzenie księgowości, wynajem lub utrzymanie biura, a także wynagrodzenia dla pracowników to tylko najbardziej podstawowe stałe zobowiązania. Czy można część z tych wydatków minimalizować, nie naruszając obowiązujących przepisów prawa? Tak. Koszt, który można wyeliminować to np. składki ZUS. Nierejestrowana działalność gospodarcza Jednym ze sposobów na generowanie oszczędności jest prowadzenie działalności nierejestrowanej. Takie rozwiązanie nie wymaga opłacania składek na obowiązkowe ubezpieczenie społeczne ani ubezpieczenie zdrowotne z tytułu działalności gospodarczej. Co więcej, nie trzeba opłacać zaliczek na ZUS. Nierejestrowana działalność gospodarcza nie narzuca także obowiązku zgłaszania działalności do CEIDG i GUS. Jest to ciekawe rozwiązanie, ale zarezerwowane dla początkujących przedsiębiorców lub osób, które traktują działalność jako dodatkowe źródło przychodu. Prowadzenie działalności nierejestrowanej jest możliwe tylko w przypadku, kiedy przychody w żadnym miesiącu nie przekraczają 1400 zł w roku 2021 oraz 1505 w roku 2022. Co więcej, taka forma działalności dedykowana jest wyłącznie osobom, które w przeciągu ostatnich 5 lat nie prowadziły działalności gospodarczej. Działalność jednoosobowa i etat Kolejnym rozwiązaniem, dla osób traktujących działalność gospodarczą jako dodatkowe źródło utrzymania jest połączenie prowadzenia firmy z etatem. Warunkiem jest otrzymywanie wynagrodzenia w ramach zatrudnienia przynajmniej w wysokości minimalnej krajowej, czyli 2800 zł brutto w roku 2021 i 3010 zł brutto w roku 2022. Dzięki temu połączeniu w ramach opłat ZUS przedsiębiorca zobowiązany jest wyłącznie do regulowania składki zdrowotnej. Korzystanie z ulg Możliwe jest także obniżenie składek ZUS, dzięki korzystaniu z ulg. Osoby decydujące się na własną działalność mają do wyboru trzy rodzaje wsparcia: ulga na start, preferencyjne składki oraz Mały ZUS+. Ulga na start jest równoznaczna ze zwolnieniem przez 6 miesięcy z konieczności opłacania składek przez nowych przedsiębiorców. Po wykorzystaniu przysługującego zwolnienia można skorzystać z preferencyjnych składek przez 24 miesiące. Najniższa podstawa, od której odliczane są składki, to 30% minimalnego wynagrodzenia. Oznacza to składkę w wysokości 840 zł w 2021 roku oraz 903 zł w 2022. Ostatni rodzaj ulgi, czyli Mały ZUS+ przeznaczony jest dla firm zarejestrowanych w CEIDG, których przychód za poprzedni rok nie przekroczył 120 tys. zł. W tym przypadku podstawa do opłacania stawki zależy od dochodu w roku poprzednim. Rejestracja spółki Jeżeli żaden z wymienionych przykładów nie okazał się dla Ciebie wystarczająco przekonujący, możesz rozważyć prowadzenie spółki, ponieważ wspólnicy i członkowie zarządu spółki mogą być zwolnieni z opłacania składek ZUS. Nie dotyczy to jednak spółek jednoosobowych. Występuje wiele różnić pomiędzy działalnością gospodarczą a spółką z ograniczoną odpowiedzialnością. Jeżeli zastanawiasz się, jaka forma prowadzenia firmy będzie dla Ciebie najkorzystniejsza, zachęcamy po lektury jednego z naszych poprzednich wpisów: Spółka z o.o. czy jednoosobowa działalność gospodarcza? Zapoznając się z tekstem, nie tylko poznasz różnice, ale także dowiesz się jak zarejestrować spółkę. Gdzie jeszcze szukać oszczędności? W niniejszym tekście skoncentrowaliśmy się na pięciu legalnych sposobach, które umożliwiają zminimalizowanie lub niepłacenie w ogóle składek ZUS. Istnieje jednak więcej sposobów na optymalizacje finansów firmy. Należą do nich m.in. obniżenie podatków, a także minimalizowanie kosztów, które generuje prowadzenie księgowości firmowej. Te tematy również zostały już poruszone na naszym blogu: Jak legalnie płacić niskie podatki Tania księgowość dla spółki z o.o. Zachęcamy do zapoznania się z wpisami, a w przypadku dodatkowych pytań, do kontaktu z naszymi doradcami.

Jak szybko założyć spółkę z o.o.?
14 Dec 2021

Jak szybko założyć spółkę z o.o.? Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (sp. z o.o.) to forma prawna przedsiębiorstwa, która może być utworzona i zarządzana przez jedną lub więcej osób. Jest to chętnie wybierany przez przedsiębiorców rodzaj firmy m.in. ze względu na ograniczoną odpowiedzialność majątkową – do wysokości wkładu wniesionego do spółki. Minimalna wartość kapitału zakładowego to 5000 zł. Dla porównania w przypadku jednoosobowej działalności gospodarczej właściciel za ewentualne zobowiązania firmy odpowiada całym swoim prywatnym majątkiem. Zazwyczaj rejestracja spółki może być przeprowadzona w stosunkowo szybki i sprawny sposób przez internet, ale istnieją sytuacje, kiedy konieczna jest wizyta u notariusza, a cały proces znacznie się wydłuża. Jeżeli chcesz wiedzieć jak założyć spółkę i jak maksymalnie przyspieszyć jej rejestrację, zapraszamy do lektury. Jak założyć spółkę z o.o.? Rejestracja spółki może odbywać się w tradycyjny sposób, czyli u notariusza. Jest to proces dłuższy, stosowany w niestandardowych, bardziej wymagających przypadkach. Często możliwe jest jednak skorzystanie z uproszczonej ścieżki internetowej, przy wykorzystaniu systemu S24. Standardowo zakładanie spółek trwa około miesiąca. W przypadku skorzystania z wirtualnego portalu procedura jest przyspieszona. Akt notarialny (wizyta u notariusza) Wizyta u notariusza jest niezbędna, jeżeli potrzebne jest przygotowanie indywidualnych zapisów do umowy. Zakładanie spółek w tradycyjny sposób ma wiele zalet – może pomóc lepiej zarządzać majątkiem spółki, na przykład poprzez indywidualne rozwiązania w kwestii dziedziczenia. Umowa dopasowana do potrzeb danej organizacji może uchronić właściciela lub wspólników w przyszłości. Z drugiej strony należy pamiętać, że zakładanie spółki przy pomocy aktu notarialnego trwa dłużej niż przez internet. Wiąże się także z wyższymi kosztami. Internet (system S24) Zazwyczaj w przypadku zakładania nowych spółek z o.o. nie jest konieczne wprowadzanie niestandardowych zapisów do aktu założycielskiego, a priorytetowe są szybkość i wygoda całego procesu. Przy pomocy systemu S24 możliwe jest zawarcie umowy spółki z o.o., ale także jawnej, komandytowej oraz prostej spółki akcyjnej. Zakładanie spółek online wymaga konta na portalu S24. Muszą je posiadać wszystkie osoby podpisujące wniosek o rejestrację, a także wspólnicy i ewentualni reprezentanci. Dokumenty w trybie S24 można zatwierdzić przy użyciu podpisu kwalifikowanego, Profilu Zaufanego lub podpisu osobistego. Jak zarejestrować spółkę? Bez względu na to, czy spółka z o.o. zostanie zawiązana u notariusza, czy przez internet – konieczna będzie jeszcze jej rejestracja w systemie KRS. Obecnie nie ma możliwości złożenia wniosku w formie papierowej, a dwie dostępne opcje to: Portal Rejestrów sądowych – dla spółek zawartych u notariuszaSystem S24 – w przypadku zakładania spółek przez portal Rejestracja spółki w KRS jest obowiązkowa, aby możliwe było nadanie jej podmiotowości prawnej, a tym samym włączenie jej działania do obrotu gospodarczego. Wady i zalety zakładania spółki przez internet System S24 pozwala znacznie przyspieszyć i uprościć zakładanie spółek z o.o. Wszystko można załatwić bez wychodzenia z domu lub biura, co może być dla wielu osób szczególnie istotne właśnie teraz – w okresie pandemii COVID-19. Cała procedura jest uproszczona, dzięki wykorzystaniu standardowych szablonów dokumentów. Ścieżka z wykorzystaniem Systemu S24 jest nie tylko prostsza, ale także tańsza – nie wymaga wizyty u notariusza. Niższa jest także opłata sądowa, która obecnie w przypadku skorzystania z portalu wynosi 250 zł (w procesie standardowym opłata wynosi 500 zł). Należy także uiścić opłatę za ogłoszenie pierwszego wpisu w „Monitorze Sądowym i Gospodarczym” w wysokości 100 zł. Wszystkie koszty związane z rejestracją można uregulować online. Jednocześnie należy pamiętać, że uproszczony proces uniemożliwia wprowadzanie jakichkolwiek zmian do dokumentów – umowy, statutu czy aktu założycielskiego. Nie można także modyfikować roku obrotowego, który zawsze domyślnie będzie równy kalendarzowemu. W związku z tym każdy przypadek należy interpretować indywidualnie i na tej podstawie decydować jak założyć spółkę.

Jak wypłacać pieniądze ze spółki z o.o.
22 Nov 2021

Wielu przedsiębiorców decyduje się na prowadzenie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. Wśród podstawowych powodów wymienia się kwestie związane z odpowiedzialnością finansową – w przypadku JDG za zobowiązania właściciel odpowiada całym swoim majątkiem, natomiast wspólnicy spółki z o.o. odpowiadają kwotą wkładu wniesionego do spółki. Innymi ważnymi powodami są różnice w wysokość stawek podatkowych oraz możliwość niepłacenia składek ZUS. >>> Więcej na temat różnić pomiędzy JDG a spółką z o.o. znajdziesz w artykule: Spółka z o.o. czy jednoosobowa działalność gospodarcza? Zakładanie spółek wiąże się również z pewnymi obawami, a najważniejszą z nich jest podwójne opodatkowanie. Wiele osób uważa, że jest to jedyna możliwość wypłacania pieniędzy. W rzeczywistości prowadzenie księgowości firmowej z założeniem optymalizacji podatkowej umożliwia uniknięcie podwójnego opodatkowania. Jak więc legalnie i bez straty wypłacać środki? Wynagrodzenie członka zarządu Będąc wspólnikiem spółki i jednocześnie zasiadając w jej zarządzie, można otrzymywać wynagrodzenie z tytułu powołania. Przyznana kwota staje się dla spółki kosztem, dzięki czemu unikamy podwójnego opodatkowania. Warto także pamiętać, że prezes zarządu jest zwolniony z opłacania składki ZUS, co stanowi dodatkową korzyść finansową. Inną formą wypłacania pieniędzy przez wspólników jest dywidenda. Trzeba jednak wiedzieć, że w tym wypadku faktycznie naliczane jest podwójne opodatkowanie, dlatego jest to znacznie mniej atrakcyjna opcja. To pokazuje, że prowadzenie spółki z zachowaniem optymalizacji podatkowej jest możliwe, ale należy wiedzieć jakie rozwiązania są najbardziej korzystne. Wystawianie faktur Innym sposobem na wypłacenie pieniędzy jest wystawianie faktur na spółkę. Jest to opłacalne, ale należy zachować ostrożność i postępować zgodnie z obowiązującym prawem. Niedopuszczalne jest na przykład wystawianie faktury za usługi świadczone w ramach istniejącej już umowy – oznaczałoby to wyciąganie pieniędzy dwa razy za to samo. Wynajem W wielu przypadkach spółka korzysta z prywatnych zasobów (nieruchomości i ruchomości) wspólników. Mogą to być pomieszczenia biurowe, magazyny, ale także samochody i różnego rodzaju urządzenia niezbędne do wykonywania działalności. W takich przypadkach wynajem może (a nawet powinien) być rozliczony. Obciążenia spółki kosztami Prowadzenie spółki często wiąże się z licznymi podróżami służbowymi np. spotkaniami z kontrahentami czy szkoleniami. Za koszty transportu związane z delegacją należy się zwrot, co stanowi kolejną formę wypłacania pieniędzy ze spółki. Z tego tytułu możliwe jest także wypłacanie diety w wysokości określonej odpowiednim rozporządzeniem. Warto podkreślić, że dieta należy się również osobom niezatrudnionym w spółce, czyli prezesowi i członkom zarządu również. To jeszcze nie wszystko… Wpis nie wyczerpał wszystkich możliwości wypłacania pieniędzy ze spółki z o.o. w sposób jednocześnie korzystny i legalny. Wartościowymi pomysłami mogą być także: zawarcie umowy o dzieło z przeniesieniem praw autorskich, umorzenie udziałów (jeżeli dopuszcza to umowa) lub wcześniejsze rozliczanie pożyczek (jeżeli wspólnik udzielił ich spółce). Wiele osób może pomyśleć, że prowadzenie spółki jest skomplikowane – należy znać obowiązujące przepisy, a także na bieżąco śledzić ich zmiany. Bardzo często optymalnym rozwiązaniem i nieocenionym wsparciem w prowadzeniu biznesu jest zewnętrzna księgowość dla firm. Nie tylko przejmuje na siebie kwestie związane z biurokracją, ale także trzyma rękę na pulsie i pomaga generować znaczne oszczędności. Skuteczna księgowość dla firm Wspieramy naszych klientów już od momentu planowania biznesu. Odpowiadamy na pytania, jak założyć spółkę, a także pomagamy podjąć decyzje dotyczące wyboru formy działalności, rozliczeń podatkowych itd. Rejestracja spółki z naszą kancelarią to zazwyczaj zaledwie kilka godzin! W ramach usług prowadzimy także księgowość dla firm, koncentrując się w szczególności na odciążeniu naszych klientów oraz redukcji ich kosztów. Dodatkowo dzięki współpracy online jesteśmy w stanie zaproponować konkurencyjne stawki. >>> Więcej informacji znajdziesz w zakładce: Biuro Rachunkowe

Podnoszenie punktacji w raporcie BIK
22 Nov 2021

Raport BIK to dokument, który stanowi podsumowanie historii kredytowej. Można w nim znaleźć szczegółową historię zobowiązań i spłaty rat, a także wskaźnik sytuacji płatniczej, czyli informację na temat regulowania (lub nie) bieżących zadłużeń. Dane gromadzone przez Biuro Informacji Kredytowej przekazywane są przez instytucje finansowe udzielające kredytów i pożyczek. Historia kredytowa ma ogromne znaczenie, dla osób starających się o kredyt. Jednostka, do której kierowany jest wniosek weryfikuje m.in. tożsamość i dochody, ale także spłatę poprzednich zobowiązań. W tym celu wykorzystywane są informacje zawarte w raporcie. Duże znaczenie ma ocena punktowa. Im jest wyższa, tym lepiej wpływa na wiarygodność. Poprawa zdolności kredytowej Na zdolność kredytową mają wpływ różne czynniki. Istotne jest, gdzie i o jaki rodzaj zobowiązania się staramy – determinuje to dopuszczalny poziom wskaźników. Standardowo pod uwagę są brane źródła i wysokość dochodów, a także stałe koszty. Bank weryfikuje, czy będzie nas stać na spłatę przez cały okres zobowiązania, dlatego istotny jest także wiek potencjalnych klientów. Duży wpływ na ocenę zdolności ma historia kredytowa, ponieważ stanowi potwierdzenie wiarygodności finansowej. Przed ubieganiem się o jakikolwiek kredyt warto samodzielnie pobrać raport BIK i sprawdzić na jakim poziomie jest ocena punktowa. Pozwoli to lepiej się przygotować do złożenia wniosku w banku. Czym jest scoring BIK? Ocena punktowa, czyli inaczej scoring BIK, to wynik obliczeń wykonanych na podstawie Twoich dotychczasowych zobowiązań. Pod uwagę brana jest m.in. terminowość spłat poszczególnych rat. Kiedy Twój profil zbliżony jest do profili innych osób spłacających zobowiązania w terminie, otrzymujesz lepszy wynik. Scoring BIK może wynosić od 1 do 100. Im wyższy wynik, tym większe prawdopodobieństwo, że bank udzieli kredytu – ponieważ oznacza to większe prawdopodobieństwo spłaty zobowiązania, o które wnioskujesz. Wyższa ocena punktowa – jak to osiągnąć? Na wysokość oceny punktowej wpływa m.in. terminowość. Najlepiej, jeżeli wszystkie raty regulowane są w terminie. Jeżeli zdarzyły się jakieś problemy z płatnościami, na ilość punktów wpłynie to, jak często termin był przekraczany i jak długie są poszczególne opóźnienia. Nie bez znaczenia jest także korzystanie z kart kredytowych oraz linii kredytowych. Problematyczne może być ciągłe maksymalne wykorzystywanie limitów oraz nieregularność spłat. Natomiast korzystanie z tych produktów bankowych w sposób umiarkowany pozwala uzyskać wyższą punktację scoring BIK. Jeżeli chcesz poprawić swoją zdolność kredytową, pamiętaj żeby nie wnioskować zbyt często o dodatkowe środki. Decyzje odmowne, zwłaszcza w krótkim czasie, wpływają negatywnie na punkty. Dlatego tak ważne jest samodzielne weryfikowanie swojej sytuacji finansowej, jeszcze przed złożeniem zapytania w instytucji finansowej. Część osób uważa, że o wiarygodności świadczy brak jakichkolwiek zobowiązań. W rzeczywistości jest odwrotnie – im dłuższa historia kredytowa, tym wiarygodniej wygląda nasz profil. Oczywiście istotne jest, aby wszystkie kredyty i pożyczki były spłacane w terminie, tylko wtedy możemy liczyć na dodatkowe punkty. Tego lepiej unikaj Wiemy już, co wpływa pozytywnie na scoring BIK, ale podkreślmy jeszcze czego lepiej unikać. Oprócz oczywistych kwestii takich jak opóźnienia w spłacie i wspomniane już wykorzystywanie pełnego limitu na karcie kredytowej, ważne jest także, aby nie zaciągać zbyt wielu zobowiązań jednocześnie. Może to świadczyć o braku stabilności finansowej. Czyszczenie BIK Niestety nie zawsze wszystko układa się tak, jak zaplanujemy. Czasami w historii kredytowej pojawiają się informacje, które utrudniają staranie się o kredyt, ale z każdej sytuacji jest jakieś wyjście. Zazwyczaj najskuteczniejszym rozwiązaniem jest zgłoszenie się po pomoc do specjalistów, którzy są w stanie przeanalizować indywidualną sytuację i wskazać skuteczne rozwiązanie. Może nim być np. czyszczenie BIK.

Kredyt hipoteczny dla każdego!
10 Nov 2021

Przed podjęciem decyzji o zaciągnięciu kredytu, dobrze jest przeprowadzić analizę swojej sytuacji finansowej. Nie zawsze zadłużenie jest najlepszym rozwiązaniem, zwłaszcza jeżeli rozważany jest kredyt gotówkowy mający zaspokoić codzienne koszty życia – w dłuższej perspektywie może okazać się, że dodatkowe środki będzie ciężko zwrócić. Inaczej jest w przypadku planowania większych inwestycji jak np. zakup nieruchomości. Zdarza się, że kredyt jest jedyną możliwością na sfinansowanie zakupu, a nawet nierzadko najbardziej korzystną np. ze względu na inflację. Kredyt hipoteczny to narzędzie, po które coraz chętniej sięgają polscy inwestorzy. Najczęściej przybiera formę kredytu mieszkaniowego, ale nie koniecznie – kredyt zabezpieczony hipoteką może być przeznaczony również na inne cele. Wraz ze wzrostem zainteresowania produktem bankowym rośnie liczba osób, którym kredyt zostaje przyznany, ale także liczba odpowiedzi odmownych. Co zrobić, aby otrzymać kredyt hipoteczny? Warunki uzyskania kredytu Przed ubieganiem się o kredyt hipoteczny należy zweryfikować warunki jego pozyskania. Z jednej strony daje to możliwość przygotowania się jeszcze przed złożeniem wniosku, z drugiej pozwala ocenić i porównać dostępne na rynku oferty. Instytucje finansowe, poza weryfikacją tożsamości swoich klientów, wymagają dokumentacji potwierdzającej zdolność kredytową, a także opłacenia wkładu własnego. Podczas procesu weryfikacyjnego banki biorą pod uwagę wiek potencjalnych klientów. Okres spłaty kredytów mieszkaniowych nierzadko wynosi nawet 30 lat, a górna granica wieku dla ostatniej raty to około 75-80 lat. Kolejnym kryterium jest wartość nieruchomości. Przed otrzymaniem środków bank dokonuje jej wyceny i udziela kredytu w wysokości nieprzekraczającej 80-90% wartości mieszkania. Wkład własny Ubiegając się o kredyt hipoteczny, należy przygotować się na wkład własny w wysokości 20-30%. Środki te nie mogą pochodzić z innego zobowiązania (kredytu lub pożyczki). Co więcej, im wyższy wkład własny, tym lepsza pozycja negocjacyjna z bankiem – tak, starając się o kredyt, możemy negocjować warunki. Jeżeli przyszli inwestorzy nie dysponują wystarczającą ilością pieniędzy, mogą wspomóc się darowizną od rodziny lub środkami zgromadzonymi na rachunku IKE lub IKZE (środki odkładane na emeryturę). Jako wkład własny może posłużyć także posiadana nieruchomość lub działka budowlana – zabezpieczając kredyt, jako druga hipoteka. Zdolność kredytowa Przeszkodą w uzyskaniu środków może być niewystarczająca zdolność kredytowa. Do jej obliczenia bank bierze pod uwagę osiągane dochody oraz koszty utrzymania i ewentualne zaciągnięte już zobowiązania. Istotna jest także historia kredytowa, czyli m.in. sposób regulowania poprzednich zobowiązań. Jeżeli wszystkie raty były płacone w terminie, historia wpływa pozytywnie na ocenę zdolności. Dane historyczne gromadzone są w BIK (Biuro Informacji Kredytowej), gdzie banki oraz inne instytucje udzielające kredytów i pożyczek na bieżąco przesyłają informacje na temat swoich klientów. To właśnie tam weryfikują potencjalnych klientów kredytodawcy. Jeżeli wystąpiły jakieś zaległości czy opóźnienia, konieczna może okazać się poprawa zdolności kredytowej. Poprawa zdolności kredytowej Przed złożeniem wniosku o kredyt dobrze jest przeanalizować nie tylko swoją bieżącą, ale także historyczną sytuację finansową. W tym celu można pobrać raport BIK, w którym znajduje się szczegółowa historia zobowiązań, wskaźnik sytuacji płatniczej, a także scoring BIK, czyli ocena punktowa. Są tam dane dotyczące pożyczek i kredytów, ale także innych zobowiązań, takich jak rachunki za prąd lub telefon. Po analizie może okazać się, że do poprawy zdolności kredytowej konieczne jest czyszczenie BIK. Więcej informacji na temat procesu znajdziesz w naszym poprzednim artykule: Jak wyczyścić BIK? Współpraca z ekspertami Ubieganie się o kredyt hipoteczny wymaga spełnienia szeregu warunków. Co istotne, banki mają różnorodne wymagania, a część z nich można zrealizować na wiele sposób. Zdarza się, że wniosek zostaje odrzucony, przez brak wiedzy na temat alternatywnych rozwiązań. Dlatego wiele osób, zanim złoży wniosek, decyduje się na konsultację prawną. Dzięki wiedzy ekspertów zwiększają swoje szanse na otrzymanie kredytu, a jednocześnie mają pewność wyboru najkorzystniejszej oferty.

Jak legalnie płacić niskie podatki?
10 Nov 2021

Koszty prowadzenia przedsiębiorstwa są wysokie – wypłaty dla pracowników, rachunki za prąd, czynsz, opłaty związane z oprogramowaniem oraz coraz droższa benzyna to tylko przykłady stałych zobowiązań większości firm. Zdarza się, że koszty przewyższają zyski i biznes przestaje być rentowny. Niebagatelny problem przedsiębiorców stanowią także coraz wyższe podatki. Są to obowiązkowe świadczenie pieniężne, które należy uiszczać bez względu na formę prawną firmy – obowiązują zarówno we wszystkich typach spółek, jak i w przypadku jednoosobowych działalności gospodarczych. Do skarbu państwa regularnie odprowadzony jest m.in. PIT, CIT i VAT. Czy prowadzenie spółki musi wiązać się z wysokimi podatkami? Istnieje szereg sposobów na ich legalne obniżenie, ale konieczna jest do tego dobra znajomość obowiązujących przepisów prawa. Na co warto zwrócić uwagę? Korzystaj z ulg W pierwszej kolejności dobrze jest zapoznać się z aktualną listą ulg podatkowych. Najbardziej popularne są preferencyjne stawki dla nowych działalności, czyli tzw. ulgi na start dla przedsiębiorcy, ale nie jest to jedyna możliwość. Ulgi przysługują także małym podatnikom (niższa stawka CIT), a także przedsiębiorstwom stawiającym na innowacje. W celu skorzystania z preferencyjnych stawek należy spełnić szereg warunków, które określone są w ustawie Prawo przedsiębiorców (Dz.U. 2018 poz. 646). Warto sprawdzać aktualizacje, ponieważ corocznie wprowadzane są zmiany w regulacjach dotyczące prowadzenia firmy – również w kontekście ulg podatkowych. Rzetelne prowadzenie księgowości firmowej wymaga nie tylko znajomości przepisów, ale także nieustannego aktualizowania wiedzy. Pamiętaj o kosztach Skuteczną metodą na obniżenie podatków jest odliczanie kosztów uzyskania przychodów. Mogą to być m.in. stałe opłaty, takie jak czynsz, ale także sprzęt, materiały wykorzystywane podczas wykonywania pracy, a nawet usługi gastronomiczne (np. w przypadku prowadzenia szkoleń). Najczęściej dokumentuje się je za pomocą faktur, rachunków lub umów. Prowadzenie księgowości wymaga wiedzy na temat rodzajów dozwolonych kosztów. Znajomość przepisów jest tutaj przydatna, aby z jednej strony nie popełnić błędu, ale z drugiej nie działać zbyt zachowawczo. Im więcej prawdziwych kosztów uzyskania przychodu uda się odliczyć, tym niższe będą podatki. Wybierz optymalną formę opodatkowania Podstawą prowadzenia firmy i jednocześnie jedną z pierwszych decyzji młodych przedsiębiorców jest wybór formy prawnej działalności oraz rodzaju opodatkowania. Nie ma idealnego rozwiązania dla wszystkich – każdorazowo należy dopasować je do rodzaju świadczonych usług, ale także planów rozwoju i potencjału biznesu. Zakładanie spółek lub rejestrowanie działalności jednoosobowej niesie ze sobą szereg obowiązków, ale także przywilejów. Przemyślana, dobrze podjęta decyzja pływa m.in. na obniżenie podatków lub możliwość odroczenia ich płatności (np. w formie rozliczenia kwartalnego). Właśnie dlatego wiele osób decyduje się na konsultacje z ekspertami, którzy dysponują szeroką wiedzą z zakresu prawa, księgowości, a także funkcjonowania biznesu. Postaw na efektywną księgowość dla firm Efektywna księgowość dla firm to podstawa dobrze prosperujących biznesów. Pomaga generować wyższe zyski, przy jednoczesnej redukcji kosztów. Wygodną i bezpieczną opcją jest zaangażowanie zewnętrznej firmy mającej w kadrze specjalistów z różnych branż. Połączenie wiedzy prawnej z doświadczeniem księgowym i biznesowym pomaga odnaleźć najkorzystniejsze rozwiązania, również w kontekście maksymalnego obniżenia podatków. Outsourcing (szczególnie księgowość online) zazwyczaj jest dla przedsiębiorców mniej kosztowny niż zatrudnianie dodatkowych osób. Istotna jest także różnica w obrębie odpowiedzialności za ewentualne pomyłki. W przypadku zewnętrznej firmy (przy dobrze skonstruowanej umowie) to ona ponosi pełną odpowiedzialność finansową za popełnione błędy. Rozliczanie błędów pracowników regulują przepisy kodeksu pracy, co w praktyce często oznacza brak możliwości ubiegania się o pełną rekompensatę.

Kredyty dla osób zadłużonych
02 Nov 2021

Osoby wnioskujące o kredyt przechodzą kilka etapów weryfikacji. W przypadku bieżących zobowiązań prawdopodobieństwo otrzymania środków jest mniejsze, ale zadłużenie nie oznacza definitywnej odmowy. Banki oraz inne instytucje finansowe przed podjęciem decyzji sprawdzają potencjalnych klientów na wielu płaszczyznach, dlatego przed złożeniem wniosku o kredyt gotówkowy dobrze jest się przygotować. Często najlepszym rozwiązaniem jest skorzystanie z firmy doradczej, która bazując na doświadczeniu, przeprowadzi zadłużoną osobę przez cały proces wnioskowania o kolejne środki. W naszej kancelarii pracują eksperci, którzy wspierają kredytobiorców w całym procesie starania się o kredyt, włączając w to wstępną analizę, wybór najkorzystniejszych warunków, a także merytoryczne wsparcie w sytuacjach pogorszenia się sytuacji finansowej i wystąpienia problemów z terminowym regulowaniem płatności. Dlaczego warto zdać się na specjalistów? Bo proces uzyskania kredytu w przypadku istniejących zadłużeń jest utrudniony, a każde kolejne odrzucone przez instytucje finansowe zapytanie wpływa niekorzystnie na zdolność kredytową. Warunki otrzymania kredytu Osoby starające się o kredyt gotówkowy muszą liczyć się ze sprawdzeniem ich historii kredytowej. Banki za pomocą BIK (Biuro Informacji Kredytowej) weryfikują, czy wnioskodawcy terminowo regulowali swoje zadłużenia. Terminowe spłaty rat działają korzystnie, ale wszelkie opóźnienia mogą stanowić problem. W takim przypadku konieczna może okazać się poprawa zdolności kredytowej. Pod uwagę brane są dane historyczne wraz z scoring BIK (inaczej ocena punktowa), ale także przychody, wiek, aktualne zobowiązania i ewentualne posiadane nieruchomości. W zależności od wybranego banku i wysokości kredytu wartości graniczne mogą być różne. Swoją sytuację można wstępnie oszacować na podstawie raportu BIK – aby go pobrać, wystarczy założyć konto na bik.pl i uiścić jednorazową opłatę w wysokości 39 zł. >>> Przeczytaj także: Raport BIK – czym jest i kiedy warto go pobrać? Czyszczenie BIK Na podstawie raportu może okazać się, że konieczne będzie czyszczenie BIK. Jest to procedura regulowana przez prawo bankowe, zazwyczaj wymagająca przejścia kilku etapów. Wymaga znajomości przepisów, a także wiedzy na temat funkcjonowania Biura Informacji Kredytowej. Na przestrzeni lat funkcjonowania Kancelarii Centrum udało nam się pomóc wielu klientom, a o naszej skuteczności świadczą m.in. dokumenty potwierdzające usunięcie z BIK, udostępnione na stronie internetowej. Podstawą naszej usługi jest wykonanie bezpłatnej analizy raportu i omówienie każdej sprawy indywidualnie. Dzięki temu przed podjęciem współpracy jesteśmy w stanie oszacować jej przebieg i zaproponować najkorzystniejsze rozwiązania dla osób starających się o kredyt. >>> Przeczytaj także: Jak wyczyścić BIK? Pożyczki pod zabezpieczenie Rozwiązaniem dla osób starających się o kredyt gotówkowy może być współpraca z inwestorami prywatnymi. W takim przypadku nie jest wymagane czyszczenie BIK czy pilna poprawa zdolności kredytowej. Jedynym warunkiem jest posiadanie nieruchomości, która może stanowić zabezpieczenie dla udzielonej pożyczki. Środki otrzymane w ten sposób mogą zostać spożytkowane np. na oddłużenie bieżących zaległości i tym samym poprawę płynności finansowej. Może to być także pierwszy krok do odbudowywania dobrej historii kredytowej. Spłata kredytu Świadcząc usługi dla naszych klientów, nie tylko ułatwiamy wnioskowanie o kredyt, ale także służymy pomocą w przypadku ewentualnych problemów ze spłatą. Zdarza się, że kredytobiorcy znajdują się w gorszej sytuacji finansowej i konieczne jest odroczenie pewnych płatności. Konsultacje z ekspertami pomagają w odnalezieniu najlepszego rozwiązania. Trzeba pamiętać o tym, że nie ma sytuacji bez wyjścia. Czasami pozornie beznadziejne położenie, przy odpowiednich zasobach wiedzy i doświadczenia można w stosunkowo prosty sposób odmienić. Dotyczy to zarówno problemów prywatnych, jak i firmowych. Jeżeli czujesz, że przyda Ci się wsparcie profesjonalistów, skontaktuj się z nami już dziś.

Tania księgowość dla spółki z o.o.
22 Oct 2021

Umiejętne prowadzenie firmy polega na balansowaniu pomiędzy generowaniem zysków i ograniczaniem kosztów – przy jednoczesnym zachowaniu jakości świadczonych usług. Zakładanie spółek wiąże się z dużymi możliwościami, również finansowymi, ale jest także obarczone szeregiem zobowiązań. W odróżnieniu od jednoosobowej działalności gospodarczej, w przypadku spółki z ograniczoną odpowiedzialnością konieczne jest prowadzenie ksiąg rachunkowych (tzw. pełna księgowość). W praktyce oznacza to konieczność oddelegowania księgowości dedykowanemu pracownikowi lub zewnętrznej firmie. Która z tych opcji jest najkorzystniejsza pod względem jakości świadczonych usług, a także ceny? Pokusiliśmy się o poszukanie odpowiedzi na to pytanie. Księgowość dla firm: outsourcing czy etat? Już na wstępie wyeliminowaliśmy samodzielne prowadzenie księgowości np. przez prezesa zarządu. Pełna księgowość wymaga zasobów wiedzy i czasu, efektywniej jest więc ja oddelegować. Pozostają dwie możliwości – zatrudnienie specjalisty lub podpisanie umowy z zewnętrzną firmą. Oba warianty mają swoje plusy i minusy. Prowadzenie księgowości przez pracownika umożliwia stały przepływ informacji w firmie. Taka osoba zawsze jest „pod ręką”, co przyspiesza pewne wewnętrzne procesy. Z drugiej strony obecnie zewnętrzne firmy również pozostają do dyspozycji swoich klientów, co więcej nawet w przypadku urlopu osoby prowadzącej, zazwyczaj możliwy jest kontakt z osobą oddelegowaną do obsługi danej firmy. Koszt Osoba znajdująca się wewnątrz firmy zna ją bardzo dobrze. Jest na miejscu i ma możliwość błyskawicznej reakcji, nawet w przypadku niespodziewanych zdarzeń. Ta zaleta obarczona jest jednak znacznie wyższymi kosztami – etat jest dla spółki droższy niż zewnętrzna księgowość dla firm. Z drugiej strony zatrudniając firmę z zewnątrz, bardzo często zyskujemy kontakt nie tylko do księgowości, ale także obsługi prawnej. Zatrudnione przez kontrahenta osoby mają różne kompetencje i są w stanie zaproponować szerszy zakres usług. Dodatkowo na co dzień mają do czynienia z różnymi klientami, dzięki czemu zdobywają cenne doświadczenie, które może się przydać. Odpowiedzialność finansowa Podpisując rzetelną umowę z zewnętrzną firmą na prowadzenie księgowości, mamy pewność, że jeżeli popełni błąd, będzie za niego w pełni odpowiadać. W przypadku pomyłki można oczekiwać odszkodowania z polisy OC. Podmioty realizujące usługi z zakresu prowadzenia ksiąg rachunkowych mają obowiązek zawarcia umowy ubezpieczenia OC, ale firmy świadczące tylko takie usługi jak prowadzenie podatkowej księgi przychodów i rozchodów czy dokumentacji dla potrzeb ZUS nie mają tego obowiązku. Przed podpisaniem umowy z księgowością, warto sprawdzić, czy posiada ona ubezpieczenie. Błędy popełnione przez pracownika podlegają pod kodeks pracy. W praktyce nawet w przypadku popełnienia rażącego błędu, powodującego dodatkowe koszty dla spółki, pracownik odpowiada finansowo tylko do wysokości trzech wynagrodzeń. Pod względem bezpieczeństwa prowadzenie księgowości przez zewnętrzną markę wydaje się korzystniejsze. Księgowość online czy offline? Poszukując tanich rozwiązań, dobrze jest rozważyć księgowość online. Firmy świadczące takie usługi zazwyczaj są znacznie tańsze niż te obsługujące swoich klientów stacjonarnie. Jest to związane m.in. z brakiem konieczności utrzymywania powiększonej infrastruktury biurowej z przestrzenią dla klientów. Również kontakt zdalny z kontrahentami pozwala oszczędzić czas – obu stronom. Współpraca zdalna była popularna już od kilku lat, ale to pandemia COVID pokazała, na jak dużą skalę jest możliwa. Wiele osób dopiero teraz zrozumiało, że kontakt za pośrednictwem telefonu lub Internetu jest znacznie prostszy i mniej problematyczny niż osobiste spotkania. Kancelaria Centrum Nasza kancelaria świadczy księgowość dla firm już od 2013 roku. Obsługujemy zarówno spółki z o.o., fundacje i stowarzyszenia, jak i JDG, czy spółki cywilne. W ramach działalności wykonujemy także obsługę kadrowo-płacową pracownika. W sposób kompleksowy zajmujemy się dokumentacją naszych klientów, przejmując również kontakt z urzędami. Od początku stawiamy na przejrzyste zasady współpracy i konkurencyjne ceny, a naszym celem jest oszczędność czasu i pieniędzy naszych klientów. >>> Sprawdź naszą ofertę: księgowość dla firm

Jak wyczyścić BIK?
28 Sep 2021

Podczas starań o kredyt, banki oraz inne instytucje finansowe weryfikują potencjalnych klientów, m.in. sprawdzając dane finansowe, również pod kątem terminowych spłat zobowiązań. Dotyczy to zarówno klientów indywidualnych, jak i firmowych. Biuro Informacji Kredytowej (BIK) gromadzi te dane i na ich podstawie oblicza scoring BIK, czyli ocenę wiarygodności kontrahenta. Duża liczba punktów (w skali 1-100) wpływa pozytywnie na ocenę zdolności kredytowej. Opóźnienia w spłatach należności obciążają wizerunek, co w konsekwencji może powodować odmowę udzielenia kolejnego kredytu. Również kontrahenci przed podjęciem współpracy mogą prosić o udokumentowanie wskaźnika sytuacji płatniczej. Dane widoczne w BIK Dla wielu osób poprawa zdolności kredytowej wiąże się z koniecznością tzw. czyszczenia BIK. Żeby jednak zrozumieć ten mechanizm, warto sprawdzić, jakie dane są udostępniane instytucjom finansowym, do których zwracamy się z prośbą o kredyt. W Biurze Informacji Kredytowej przechowywana jest historia finansów, gromadzona dzięki współpracy banków, firm udzielających pożyczek oraz SKOK-ów. Przekazywane informacje dotyczące bieżących zadłużeń wraz z historią ich spłaty, a także zapytań kredytowych. W BIK widoczne są aktualne zobowiązania, a także ewentualne opóźnienia w spłatach rat (nawet do 5 lat po spłacie kredytu). Możliwe jest samodzielne zweryfikowanie swoich danych finansowych, poprzez pobranie raportu BIK. >>> Sprawdź: Raport BIK – czym jest i kiedy warto go pobrać? Jak usunąć BIK? Starając się o wsparcie finansowe np. kredyt hipoteczny, trzeba przejść pozytywnie szereg etapów weryfikacyjnych, w tym wspomnianą na początku ocenę scoring BIK. Jej wysokość zależy od profilu finansowego potencjalnego klienta oraz porównania go do profili innych osób widniejących w bazie. Im lepszy wynik, tym większe prawdopodobieństwo, że kredyt zostanie spłacony w terminie. Niska ocena punktowa może oznaczać decyzję o odmowie przyznania środków. Wówczas warto przeanalizować wszystkie dane zawarte w raporcie i odnaleźć przyczynę. Taka weryfikacja często wykazuje, że jedynym rozwiązaniem jest czyszczenie BIK, czyli proces usuwania negatywnych wpisów. Jak długo Twoje dane są przetwarzane? W przypadku terminowej spłaty całej należności i braku zgody na dalsze przetwarzanie danych informacja o kredycie może zostać przesunięta do części statystycznej. Warto jednak pamiętać, że gromadzenie danych o uregulowanych zgodnie z harmonogramem należnościach pozwala budować dobrą historię kredytową. Inaczej jest w przypadku kredytów niespłaconych w terminie, kiedy opóźnienie wynosi więcej niż 60 dni i jednocześnie minęło 30 dni od chwili poinformowania przez bank – przechowywanie danych zostaje wydłużone do 5 lat, jednocześnie obniżając wiarygodność. Czyszczenie BIK Zdarza się, że poprawa zdolności kredytowej potrzebna jest szybciej niż po upływie pięciu lat, a wtedy konieczne może okazać się samodzielne (lub przy wsparciu zewnętrznej firmy) czyszczenie BIK. Usuwania danych determinowane jest przez regulacje zawarte w prawie bankowym. W praktyce cała procedura zazwyczaj składa się z 1 – 3 etapów, w zależności od wyników analizy Raportu BIK. Proces, aby zakończył się pozytywnie, powinien rozpoczynać się od szczegółowej weryfikacji wszystkich danych zgromadzonych w Bazie Informacji Kredytowej. Problematyczny może być nie tylko brak spłaty należności, ale także rodzaj i częstotliwość zapytań kredytowych. Samodzielne próby usunięcia negatywnych wpisów, szczególnie w bardziej skomplikowanych przypadkach, często kończą się niepowodzeniem. W celu skutecznej poprawy wiarygodności warto polegać na specjalizującej się w tym zakresie i mającej na tym polu udokumentowane osiągnięcia kancelarii. >>> Sprawdź naszą ofertę: Czyszczenie Rejestratorów BIK [url: http://www.kancelariacentrum.pl/czyszczenie-bik/] Kiedy warto wykonać analizę Raportu BIK? Negatywne informacje w BIK mogą być powodem odrzucenia wniosku o kredyt. Sytuacja może się powtarzać również w przypadku chęci zawarcia umowy najmu lub leasingu – zarówno w przypadku osób indywidualnych, jak i firm. Zła historia kredytowa obniża wiarygodność i renomę, dlatego warto zadbać, aby w BIK nie widniały żadne negatywne wpisy.

Spółka z o.o. czy jednoosobowa działalność gospodarcza?
16 Sep 2021

Zakładanie firmy wiąże się z koniecznością podejmowania wielu decyzji, a jedną z kluczowych jest wybór formy prawnej. To ona determinuje późniejsze funkcjonowanie biznesu oraz część kosztów związanych z jego prowadzeniem. Obecnie w Polsce najbardziej popularnymi rozwiązaniami są jednoosobowa działalność gospodarcza (JDG) i spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (spółka z o.o.). Obie formy mają swoje wady i zalety, które warto poznać przed podjęciem decyzji. Podstawowe różnice: JDG vs. spółka z o.o. Wśród podstawowych różnic spółki z o.o. i JDG możemy wyróżnić obszary związane z odpowiedzialnością finansową, księgowością oraz rodzajem i stawką odprowadzanych podatków. Również rejestracja spółki przebiega w inny sposób niż założenie JDG. Różnice pojawiają się także na poziomie płatności do ZUS. W przypadku spółki, która ma więcej niż jednego wspólnika, możliwa jest rezygnacja ze składek. Właściciele JDG natomiast zobowiązani są do regulowania należności emerytalnych i rentowych. W ramach prowadzenia działalności uniknięcie kosztów związanych ze składkami możliwe jest tylko w przypadku jednoczesnego posiadania ubezpieczenia w innym miejscu np. z tytułu zatrudnienia na podstawie umowy o pracę. Odpowiedzialność Często decyzja o wyborze formy prawnej podyktowana jest różnicami w zakresie odpowiedzialności finansowej. W przypadku JDG za nieuregulowane zobowiązania właściciel może odpowiadać całym swoim majątkiem. Jest to niewątpliwa wada tego rozwiązania i jednocześnie powód, dla którego wielu przedsiębiorców decyduje się na zakładanie spółek. W momencie utworzenia spółka z o.o. staje się osobą prawną. Dzięki temu odpowiedzialność wspólników za ewentualne zadłużenia ograniczona jest kwotą wkładu wniesionego do spółki – minimalna wysokość kapitału zakładowego to 5000 zł. Księgowość Z drugiej strony wybór spółki z o.o. może wiązać się z dodatkowymi kosztami. Potrzebna jest nie tylko pomoc w zakładaniu spółki, ale także w prowadzeniu księgowości. Obowiązkiem przedsiębiorstwa jest posiadanie na bieżąco uzupełnianych ksiąg rachunkowych, co w praktyce równa się konieczności zatrudnienia księgowego lub współpracy z zewnętrzną firmą. W przypadku JDG nie jest wymagana pełna księgowość, wystarczy prowadzenie księgi przychodów i rozchodów. To rozwiązanie jest znacznie prostsze, dlatego część przedsiębiorców decyduje się wypełniać je samodzielnie. Jest to obarczone pewnym ryzykiem, ponieważ przepisy często się zmieniają i łatwo popełnić błąd lub coś przeoczyć. Podatki Spółki z o.o. zobowiązane są do opłacania podatku CIT, którego stawka może wynosić 19% lub preferencyjne 9%. Niższe opodatkowanie jest możliwe po spełnieniu szeregu warunków związanych m.in. z wysokością przychodów i formą utworzenia spółki. Dobrą praktyką jest współpraca z konsultantem posiadającym wiedzę z zakresu prawa i podatków, a także biznesu. Dzięki merytorycznemu wsparciu spółki mogą korzystać z licznych preferencji podatkowych (nie tylko związanych ze wspomnianym wyżej CIT). W przypadku JDG do wyboru są trzy formy opodatkowania: na zasadach ogólnych (17% lub 32% w zależności od wysokości dochodu),na zasadach podatku liniowego (19%),na zasadach ryczałtu (w szczególnych przypadkach). Nie istnieje najlepszy, uniwersalny wybór dla wszystkich przedsiębiorców. Najkorzystniejszą decyzję można podjąć tylko na podstawie analizy firmy i jej potencjału finansowego, a także wiedzy i doświadczenia z zakresu księgowości. Wybór warto skonsultować ze specjalistami. Jak założyć spółkę? Rejestracja spółki możliwa jest na dwa sposoby: u notariusza lub za pośrednictwem Internetu. Tradycyjna, osobista wizyta jest dobrym rozwiązaniem w przypadku potrzeby przygotowania indywidualnych zapisów w umowie spółki. Taki proces jest znacznie dłuższy, ale niezbędny w bardziej skomplikowanych sytuacjach. Zakładanie spółek nowych, dla których wystarczające są standardowe wzorce, może być realizowane online. W tym przypadku niezbędny jest profil zaufany lub podpis kwalifikowany. W ramach usług naszej kancelarii oferujemy doradztwo oraz pomoc w zakładaniu spółki. Jeżeli masz dodatkowe pytania, zachęcamy do kontaktu lub zapoznania się z dodatkowymi informacjami w zakładce: Zakładanie spółek.

Raport BIK – czym jest i kiedy warto go pobrać?
08 Sep 2021

Raport BIK – czym jest i kiedy warto go pobrać? Udzielanie kredytu przez instytucje finansowe poprzedzone jest procesem weryfikacyjnym. Procedury są różne w zależności od banku, kwoty o jaką wnioskujemy oraz innych czynników, ale najważniejszym etapem – zaraz po weryfikacji tożsamości – jest sprawdzenie historii kredytowej oraz ewentualnych zobowiązań finansowych klienta. Organizacją odpowiedzialną za gromadzenie danych jest BIK, czyli Biuro Informacji Kredytowej. Dostęp do zgromadzonych informacji posiadają instytucje związane z sektorem finansowym, ale także sami zainteresowani mogą je pobrać w formie Raportu BIK za pośrednictwem Internetu (bez wychodzenia z domu!). W jakich przypadkach warto po niego sięgać? Co dokładnie zawiera i gdzie go szukać? Odpowiedzi na te pytania znajdziesz w niniejszym tekście. Co to jest raport BIK? Raport BIK to dokument, w którym znajduje się kompletna informacja dotycząca Twojej historii kredytowej oraz bieżących zobowiązań finansowych. Jest przydatny np. kiedy chcesz wziąć kredyt, ponieważ pozwala wstępnie ocenić szanse na jego otrzymanie. Czasem konsumenci sięgają po raport dopiero po usłyszeniu od banku odmowy, aby sprawdzić, co było powodem negatywnej decyzji. Zaletą raportu jest jego czytelność i prostota przedstawienia kluczowych informacji (również za pomocą ikon). Jednocześnie stanowi kompendium, które zawiera dane z bazy BIK i bazy BIG InfoMonitor, w tym: historia kredytowa, ocena punktowa oraz szczegóły dotyczące bieżących zobowiązań np. ewentualne opóźnienia w płatnościach. Historia kredytowa Podstawowym elementem Raportu BIK jest historia kredytowa, tworzona i na bieżąco aktualizowana dzięki współpracy banków oraz innych instytucji finansowych. Każda próba uzyskania kredytu, a także każde zaciągnięte zobowiązanie jest przesyłane do bazy. Na podstawie tych danych weryfikowana jest wiarygodność kredytowa, czyli ryzyko związane z pożyczeniem pieniędzy. Historia w bazie BIK obejmuje wysokość oraz datę uzyskania kredytu, a także spłaty. Notowane są zarówno opóźnienia (które wpływają negatywnie na Twoją wiarygodność), jak i terminowe wpłaty. Regulowanie wszystkich kredytów zgodnie z harmonogramem jest sygnałem dla banku, że kolejne zobowiązanie prawdopodobnie również uregulujesz bez opóźnień. Wskaźnik sytuacji płatniczej Wskaźnik bieżących płatności daje podgląd na aktualną sytuację finansową. Może to być szczególnie ważne w przypadku spłaty różnych zobowiązań jednocześnie np. kredyt gotówkowy, kredyt hipoteczny, karta kredytowa itd. W ten sposób upewnisz się, czy nie zapomniałeś uregulować w terminie wszystkich rat. Jednocześnie jest to możliwość, aby sprawdzić, czy ktoś inny nie zaciągnął zobowiązania, podszywając się pod Ciebie. Wskaźnik można wykorzystać także jako potwierdzenie swojej wiarygodności. Wystarczy przedstawić dokument np. potencjalnym kontrahentom, aby wykazać bieżącą sytuację płatniczą. Scoring BIK Ocena punktowa (ang. score) to liczba w skali od 1 do 100, która opisuje ryzyko związane z udzieleniem kredytu. Do obliczeń brana jest pod uwagę historia kredytowa, którą porównuje się z profilami innych klientów. Im bardziej dane są zbieżne z danymi osób płacących w terminie, tym Twoja ocena jest wyższa – co proporcjonalnie poprawia zdolność kredytową. Im więcej punktów otrzymasz, tym lepiej, ale akceptowalny poziom scoring BIK jest indywidualny dla poszczególnych banków. Oczywiście nie jest to jedyne kryterium przesądzające o otrzymaniu lub nie gotówki. Instytucje finansowe weryfikują również inne czynniki m.in. zarobki, wiek, stan cywilny i posiadane nieruchomości. Jak pobrać Raport BIK? Przed pobraniem raportu należy zarejestrować się na stronie bik.pl, do czego potrzebny jest dokument potwierdzający tożsamość: dowód osobisty, karta pobytu lub paszport. Konieczne jest także zrealizowanie przelewu o wartości 1 zł z własnego konta bankowego. Po wypełnieniu danych oraz po pozytywnej weryfikacji procesu można zalogować się na stronę i pobrać raport. >>> Szczegółowa instrukcja pobierania BIK